sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Een collectieve training met een persoonlijke noot

Een koude dinsdagavond in Bennekom bij de skivereniging Gelderse Vallei. Rechts aan de Platanenweg bevindt zich een groot gebouw omringd door ijzeren hekken. Buiten is het donker, maar vanbinnen, een fel verlichte gang. De inrichting was geel en bruin en aan beide kanten een stille kleedkamer. Voetstappen klinken en daar staat hij, Bauk de Groot, trainer bij skivereniging Gelderse vallei en oud topsport coach van skiërs en schaatsers.

De Groot gaat rustig zitten in de kleedkamer. Hij haalt een map tevoorschijn. Hierin zit een verzameling van oude momenten van vroeger, onder andere op de Olympische Spelen in Nagano in 1998, waar hij coach was van de gecombineerde schaatsploeg van Zwitserland en Portugal. “Vroeger moest de trainer nog alle facetten beheersen, nu is hij meer een manager met verschillende trainers onder zich om tot een optimaal resultaat te komen”, zo beschrijft de Groot de veranderende innovatie.

"Als ik terugkijk speelde geld een grote rol in innovatie, bijvoorbeeld dat er vandaag de dag meer naar de zon wordt gereisd om met vernieuwde energie aan de slag te kunnen gaan." Ook wordt er tegenwoordig veel ontwikkeld in de topsport met alternatieve spullen om te kijken wat er na de arbeid in je lichaam gebeurt. "Je kon het zo gek niet bedenken, waarmee geexperimenteerd werd voor prestatieverhoging."

De pas van de Olympische Spelen van de Groot

@Willeke Havenaar

 

Krantenartikelen uit de tijd waar de Groot coach was

@Willeke Havenaar

Gevarieerde opbouw       

Zowel bij zijn gewone trainingen, als die van topsporters, leeft de Groot zich in, in de mensen die hij voor zich heeft. "Je kijkt wat mensen nodig hebben om de grens te kunnen verleggen en leniger te worden, bij zowel jongeren als ouderen” vertelt hij knikkend. De opbouw is wel helemaal anders. Bij topsporters begin je al in april en gaat het om de kracht en inhoud voor het doel wat ze voor ogen houden. Het niveau van een topsporter kan bepaald worden naar aanleiding van de resultaten. “Je moet serieus, disciplinair en gericht bezig zijn. Een trainer mag geen fouten maken.” De groot beschrijft zichzelf als perfectionist, wat ook de reden was dat hij zo goed in de topsport wereld past. “Het eist het maximale van de sporters, daarom zou innovatie daar sneller worden toegepast dan hier.”

"In de topsport mag een trainer geen fouten maken"

 

Ook heb je in de topsport dat je het moet opbouwen en meerdere trainingen per week volgt, terwijl hier verschillende soorten trainingen worden gegeven afgestemd op wat men wil. De sporters van de vereniging noemt hij geen potentiële topsporters. "Daar heb je toch wel echt meer voor nodig dan wat ik hier geef." Wat de Groot wel altijd heel belangrijk blijft vinden aan zijn trainingen is de variatie."Zo hou je het leuk en interessant voor de mensen", vertelt hij glimlachend terwijl hij zijn handen op de kleedkamerbank plaatst.

 

Persoonlijke band

Langzaam komen stuk voor stuk mensen binnen in sportkleding met een opgewekt gezicht die vriendelijk groeten.  Zowel hun kleding als leeftijd verschillen van middelbaar naar senior. Iedereen legt zijn spullen rustig neer, maakt een praatje en volgt elkaar naar de gymzaal. Al deze mensen zijn erop gebrand een goede ‘SneeuwFittraining’ te volgen om klaar te zijn voor de wintersport. “Ik las in het nieuws dat veel mensen onvoorbereid gaan skiën. Je leert daar wel de bewegingen van skileraren, maar anders dan dat je normaal doet en dat leren we je hier”, vertelt de dochter van de Groot.   

De Groot is een man met humor. De training begon dan ook met een aankondiging van de kerstborrel die aan het eind plaats zou vinden. De leerlingen beginnen met rondjes rennen, terwijl de Groot mee rent. “Ik vind de onderlinge band heel belangrijk. Ik kijk ook individueel naar wat elke leerling nodig”, vertelt hij met veel handgebaren.  Hierna laat hij de mensen rustig uitlopen.“Dit is de conditietraining”, vertelt Nico de Gouw, voorzitter van de skivereniging.

Trainer Bauk de Groot hedendaags, druk in de weer met zijn training

@Nico de Gouw

De zaal heeft een blauwe vloer met lijnen in primaire kleuren en aan de muur hangt een volleybalnet, een balk en op grote hoogte basketbalnetten. De rest van de gymtoestellen staan achterin verstopt. De sfeer is ontspannen. Tussen de oefeningen door, klinkt er gelach en gepraat van de ene kant van de zaal naar de andere kant. De onderlinge band met de Groot komt hierin veel terug. Er wordt met hem gepraat als vriend, maar respect getoond als trainer. Na een rinkelende telefoon is het doodstil. Er wordt gekeken naar de flesjes water en gekleurde kleding op de banken. “Wat gaan we nu doen?”, galmt er door de zaal.  Een plotselinge verschuiving van gymtoestellen is het gevolg. Banken worden verplaatst en matten worden neergelegd. Een beeld dat een middelbaar scholier als geen ander kent.

 

Circuittraining

Verschillende onderdelen worden uitgezet, van touwtjespringen tot hinkelen. De trainer demonstreert ze allemaal. Dit staat bekend als circuittraining. “Je moet flexibel worden in de benen”, vertelt hij.  Zeventien leerlingen kijken hem aandachtig aan.“Per onderdeel hebben jullie 30 seconden, daarna houden we 30 seconden rust."  Deze pauzes zijn informeel en iedereen gaat in gesprek met elkaar. Tijdens de onderdelen wordt er in duo's gesport ter flexibiliteit.

De verschillende onderdelen van de circuittraining uitgestald. Iedereen is druk in de weer.

@Nico de Gouw

In de hoek staat een man in het wit die dezelfde bewegingen maakt als De Groot. Aan de andere kant hoor je het tikken en stampen van enthousiaste touwtjesspringers. “Je hebt er al zestig”, roept de Gouw. Hierna blaast de trainer op zijn fluitje. De sport verschilt per persoon. Waar de één minuten kan touwtjespringen, stopt de ander om super snel naar het slalom parcours te gaan in de wissel. 

“Gaan we opruimen?”, wordt er uiteindelijk gevraagd. “Het is mooi geweest”, wordt er geantwoord. Iedereen brengt onderdelen weg. De banken piepen en worden in een driehoek neergezet. Er wordt nog één laatste oefening gedaan: gehurkt tegen de muur zitten. De trainer pakt een stopwatch en gaat bij iedereen langs. Een man haakt vermoeid af en masseert zijn knieën. “28, 29 en ontspan”, zegt De Groot tegen de rest.

Verdiende beloning

Op de banken wordt naderhand verzameld voor de kerstborrel ter afsluiting van het jaar. “Proost en  fijn dat jullie er zijn”, zegt De Groot. In het midden liggen bier, Glühwein en verschillende soorten hapjes.  Bestuurslid Tineke van der Haven, tevens ook leerling,  komt aanlopen met een geschenkpakket vol verschillende kerstversnaperingen. “Er is er één die dit echt verdiend heeft. We zijn blij dat u ons bezighoudt. Niet alleen ons, maar ook bij evenementen  sta je vooraan om mee te doen. Daarom hebben wij een cadeautje van de vereniging, voor jou Bauk." Achtereenvolgens heerst een luid geklap. Niet lang daarna wordt alles weer opgeruimd. De mensen pakken hun spullen en geven nog een laatste kerstgroet, waarna de kleedkamer weer zo stil wordt als voorheen.

'Zo'n training is niet te vergelijken met topsport'

Eens of oneens? Laat het ons in de reacties weten!

 

Help mee!

Volg ons dossier via Twitter @NieuwsVallei en Facebook of e-mail naar redactie@nieuwsvallei.nl en laat ons jouw ideeën horen.