sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Theater ‘Ken je Klassiekers’ in Cultura Ede

Noach met een blauwe bouwhelm op in overleg met God of het raam in de Ark aan de linker- of rechterkant moet, Jona die eigenlijk liever niet in de walvis wil, een luid klagend en jammerend volk tegen Mozes en een moeder die tegen haar baby zegt dat Salomo wel de Rijdende Rechter had kunnen zijn...

Noach met een blauwe bouwhelm op in overleg met God of het raam in de Ark aan de linker- of rechterkant moet, Jona die eigenlijk liever niet in de walvis wil, een luid klagend en jammerend volk tegen Mozes en een moeder die tegen haar baby zegt dat Salomo wel de Rijdende Rechter had kunnen zijn...

Het theaterstuk ‘Ken je Klassiekers’ van de groep Aluin in de Cultura in Ede was een groot succes. In een kleine twee uur werden 10 bekende Bijbelverhalen uit het Oude Testament op een hele eigentijdse, humoristische manier nagespeeld. En dat met alleen een emmer, twee krukjes, een bouw helm en maar drie spelers; Boris van Bommel en Jilles Flinterman uit Utrecht en Hiske Eriks uit Amsterdam.

Bij het eerste verhaal, de schepping, was er nog even onduidelijkheid of Hiske, de enige vrouwelijke speelster, wel mee kon doen, omdat de vrouw nog niet geschapen was.. Zo werden tien verhalen verteld door af en toe in een rol te kruipen en ook binnen ‘no time’ weer in een andere rol te springen. Vaak waren twee spelers zelf personages uit het verhaal en was de derde een verteller. Zo stond Van Bommel het ene moment nog als Noach met God in overleg over de bouw van de ark, het volgende moment was hij een inwoner van Ninevé. En vijf minuten later zat hij onder de zweren van de 6e plaag in Egypte. In de zaal waren vooral lachende gezichten te zien. Ondanks dat het stuk redelijk eigentijds was, vond men het wel goed. De eventuele vooroordelen dat mensen uit het christelijke Ede zoiets niet zouden waarderen, bleken niet waar te zijn. Er waren maar een paar studenten aanwezig die de gemiddelde leeftijd omlaag haalden, maar dat mocht de pret zeker niet drukken. Juist de oudere generatie genoot en schoot herhaaldelijk in de lach.

Soms was er alleen maar even een draai nodig om in een ander personage te kruipen. De spelers waren heel goed op elkaar ingespeeld en wisten een nieuwe kijk op vele bekende verhalen te brengen. Zo ontdekten Adam en Eva ineens dat samen knuffelen wel erg fijn was, weet niemand eigenlijk wat goverhout is waarmee de Ark van Noach is gebouwd en blijkt de slang na de zondeval ineens kruipend door het leven te gaan... Maar hoe die zich dan daarvoor voortbewoog?

Juist door de eigentijdse manier van kijken, met maar een paar attributen en veel stemmetjes, komen de oude verhalen weer tot leven. "Zo knap hè, hoe ze dat doen met maar zo weinig! En ook hoe ze zo snel van rol verwisselen, ’t is bijna eng."

Veel mensen zijn verbaasd over de eenvoud van de voorstelling. Maar juist die eenvoud maakt dat het echt binnenkomt. Een van de studenten die in de zaal zat, zegt als het is afgelopen; "Die stem van de duivel was zo eng, daar werd ik echt gewoon bang van! Echt even weer zo’n besefmomentje dat de Duivel vet eng is!" Zonder spot en zonder vroomheid, maar hartstochtelijk en speels, met verwondering en nieuwsgierigheid, zoals de omschrijving op de site van Aluin luid, lijkt dus zeker van toepassing op dit stuk.

Over de auteur

Hanneke Tijhof