sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

‘De sfeer in Veenendaal is vrijer dan mensen denken’

Ik haast me snel naar de Baptisten gemeente op Schutterij 2 in Veenendaal. Dankzij onhandigheid met het OV ben ik een kwartier te laat voor het interview met voorganger Arie Verduijn. Eenmaal binnen botst ik bijna tegen hem op. Hij lijkt niet te merken dat ik te laat was. ‘Oh daar ben je! Laten we snel beginnen.’ Hij vertelt me dat hij maar tot 12 uur de tijd heeft. Zijn geruststellende glimlach en grote hoeveelheid enthousiasme vertelt me genoeg. Hij heeft er zin in.

Hij neemt me mee naar zijn kantoor in een hoekje naast de grote zaal waar de diensten worden gehouden. Doordat de lichten in de zaal uit zijn, lijkt het net of de zaal zich uitstrekt tot in het oneindige. Het hele gebouw geeft hetzelfde gevoel, groot en indrukwekkend, met vele kamers die allemaal iets lijken te verbergen. Hoe anders is zijn kantoor, klein en intiem met overal zelfgemaakte foto’s en voorwerpen verzameld tijdens verre reizen, allemaal met een persoonlijke geschiedenis. Hij begint vol energie te vertellen over zijn gemeente. ‘Een van de grootste uitdagingen voor de kerk, en ik denk ook voor de rest van de gemeentes in Veenendaal, is het behouden van jongeren. Persoonlijk vind ik het aantal jongeren dat nieuw in de kerk is te klein. We hebben een jeugdwerker in de kerk die voor de jongeren klaarstaat als ze ooit vragen hebben over het christendom en de Bijbel. Ook focussen we ons met de jeugd veel op goede doelenwerk. Daar zou ik graag meer mee doen.’

Aan zijn vriendelijke gezicht, waar de eerste grijze haren en rimpels al te zien zijn, is te merken dat hij goed nadenkt voor hij een antwoord geeft. Het gaat hem duidelijk aan het hart wat er in zijn gemeente gebeurt. ‘De nieuwe gezichten die ik zie, zijn meestal jonge gezinnen die net in Veenendaal zijn komen wonen. Om onze gemeenschap sterk te houden, proberen we als kerk zoveel mogelijk om te zien naar elkaar. We hebben 29 kringen in onze kerk. Die komen samen om bijvoorbeeld bijbelstudie te doen of om samen te bidden. De onderlinge samenhang in de kerk vinden we heel belangrijk, omdat je geloof sterker wordt als je dat met andere deelt. Ook werken we soms samen met andere gemeentes voor leuke activiteiten.’

Recycling of the Saints

Hij gaat vrolijk door van het ene naar het andere onderwerp. Soms voelt alsof hij er meer bij zit als een van zijn gemeenteleden tijdens de preek op zondagochtend. ‘Als ik met sommige mensen die niet uit Veenendaal komen praat, denken ze dat het hier heel erg streng is vanwege strenge christelijke regels. Dat herken ik niet, er zijn geen spanningen tussen christenen en niet-christenen. Er zijn meer spanningen in de christelijke gemeentes zelf. Soms wordt er over het leiderschap in zo’n gemeente gediscussieerd of over de activiteiten die de kerk organiseert. Dan zijn niet alle leden van een gemeente tevreden. Wij hebben dan ook iets wat we de ‘recycling of the saints’ noemen. Daarmee bedoelen we christelijke mensen in Veenendaal die ontevreden zijn met hun huidige kerk, en dan besluiten het ene moment naar de ene kerk gaan, en dan weer naar een andere kerk gaan. Totdat ze uiteindelijk een kerk vinden waar ze zich wel op hun gemak voelen.’

Ik merk dat we ondertussen de grens van twaalf uur hebben overschreden. Het lijkt hem niet uit te maken.

‘Dertig of veertig jaar geleden, toen Veenendaal veel christelijker was, toen drukte de zwaar-christelijke heel erg een stempel op de wijken waar ze woonde. Nu valt dat hartstikke mee.’

Sfeer van Veenendaal

 Met volle overtuiging vervolgt hij zijn verhaal. ‘De sfeer is veel vrijer dan de meeste mensen denken dat het is. Veenendaal heeft zijn tradities waar nog waarde aan wordt gehecht, dat is zeker. Het is echter zeker niet zo’n saaie plek zoals veel mensen vermoeden. Als ik Veenendaal vergelijk met dorpen in de buurt waar ook veel kerken staan, dan heeft Veenendaal een veel nieuwer centrum, meer levendigheid en ook meer uitgaansgelegenheden. Qua horeca is er bijvoorbeeld genoeg keus in Veenendaal. Het stereotype beeld van een saai, conservatief en streng christelijk Veenendaal klopte dertig of veertig jaar geleden misschien, maar nu echt niet meer. Persoonlijk vind ik Veenendaal een stad met een dorpse kwaliteit. Een plek met veel mogelijkheden die zijn oude tradities waardeert. Dat missen veel buitenstaanders, die zijn vooral gefocust op het grootte aantal christenen.’

‘De koopzondag bijvoorbeeld, vind ik een teken dat er vooruitgang is in Veenendaal. Als kerk werd je een beetje gepusht om daarop tegen te zijn. Als kerk hebben we geen standpunt ingenomen, maar persoonlijk (en vele mensen met mij) vind ik dat je dat aan de mensen zelf moet laten.’ Hij grijnst en zegt me iets wat hem duidelijk veel vreugde brengt. ‘Elke dag is immers een dag van God.’