sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Langs bij de Mandir

We gingen langs bij de hindoeïstische tempel 'Shri Ganesh' in de Utrechtse wijk de Meern

Het bezoek zelf

We hadden een perfecte dag uitgekozen om langs te gaan, een (net iets te) warme zondag. Een goed begin is het halve werk zeggen ze wel eens. Bij aankomst wees een vriendelijke man, in kerkelijke termen de koster, ons de juiste ingang. Zoals verwacht moesten we eerst onze schoenen uitdoen voordat we de Mandir mochten betreden. De Mandir, die officieel Mandir stichting shri ganesh heet, is een organisatie die in 2010 is opgericht door Utrechtse jongeren. De naam van de stichting is afgeleid van de Hindoe god ‘Ganesh, die voor geluk en voorspoed zorgt, en die hindernissen en obstakels verwijdert uit het leven van de hindoes. Voordat ze een nieuw hoofdstuk in hun leven aangaan wenden hindoes zich tot Ganesh (stichting Shri Ganesh, sd). We werden vriendelijk welkom geheten door de vrouw van de Pandir, die zich als gastvrouw over de bezoekers bekommerde. Opmerkelijk was dat het nog maar kwart voor één s ’middags was, maar dat je de geuren van de avondmaaltijd al extreem goed kon ruiken. Het zou één uur beginnen, maar toen we om kwart over één plaatsnamen in de zaal waar de dienst plaatsvond, zaten er hooguit tien mensen.

 Special dag

We merkten al snel dat we op een speciale dag waren beland, een meisje van rond de 24, ze heette Shiam, was jarig, en de eerste twee uur van de dienst draaide volledig om haar. We verbaasden ons al toen we binnenkwamen dat we niet de enige blanken waren, maar dat waren vriendinnen van Shiam. De rest van de Mandir gangers heeft, zoals we al verwachtten, een Indiaas uiterlijk. De Pandir ging samen met het jarige meisje voorin, op twee stoelen voor de beelden van de goden, zitten. Naast hen stond een grote tafel met verscheidene borden vol met eten. Tijdens de puja, de dienst, worden er offergaven zoals fruit, zoetigheden en water bij de godenbeelden gezet. Deze worden gezegend door de Pandir en na de dienst gezamenlijk opgegeten. Daarnaast bevond zich een schaal met wierook, wat een fijne geur verspreidde door de tempel. De wierook heeft een zoete geur, wat de hindoes herinnert aan Brahman, wat de naam voor de ultieme, onveranderlijke werkelijkheid is , die uit het zuiver zijn en bewustzijn bestaat. Het voelde voor ons een beetje surrealistisch aan. Om de 15 a 20 minuten werd er door een man keihard op een gong geslagen, en tegelijkertijd blies de Pandir op een kleine toeter, waar wij elke keer enorm van schrokken.  Ook werd er voordat de dienst begon een gong geluid, om de goden soort van wakker te ‘blazen’.

 Ritueel

 Naarmate het ritueel verder ging druppelden er steeds meer mensen naar binnen. Het was mooi om te zien hoe hecht de gemeenschap is. Iedereen kent elkaar en ze begroeten elkaar allemaal met veel enthousiasme en liefde. Wat ook nadrukkelijk aanwezig was, was het ‘bandje’. Aan de zijkant zaten twee vrouwen en twee mannen, met een aantal instrumenten. Aan het begin van de dienst, en af en toe tijdens het offeren, speelden zij zo’n tien minuten, wat voor ons klonk als, echt traditionele muziek. Één van de vrouwen en één man wisselden af met de zang, wat loeihard door de kleine tempel heen galmde. (de versterkers waren, naar onze mening, iets te hard afgesteld.) Helaas voor ons duurde het verjaardag ritueel zo’n twee-en-een-halfuur, en konden we de rest van de eredienst niet meemaken.

Toen we echter naar buiten wilden lopen raakten we aan de praat met een interessante man binnen de Mandir, zijn naam is Suresh Ramdin en hij is, tijdens de eredienst, de bediende van de Pandir.

Hoe is deze tempel hier gekomen?

Suresh: We zijn in 2010 begonnen met stichting Ganesh, en sinds 2015 zitten we in dit pand. We zijn ongelofelijk blij dat wij een eigen tempel hebben gekregen. Sinds 40 jaar is dit de eerste Mandir in Utrecht, we hebben veel energie en tijd gestoken om deze plek te bemachtigen, maar het was het dubbel en dwars waard.

Dient de Mandir dan alleen voor diensten?

Suresh: Nee zeker niet, op zondagen en feestdagen is het uiteraard bestemd voor maaltijden, diensten en andere bijeenkomsten, maar doordeweeks wordt dit pand ook gebruikt voor sociale activiteiten, waar onder andere onze stichting op is gebaseerd. Zo worden hier zang, dans en bijvoorbeeld yogalessen gegeven, maar ook activiteiten voor ouderen en voor de jongeren huiswerkbegeleiding. Wij willen er echt voor iedereen zijn in de buurt, Onze doelen zijn echt het bevorderen van wederzijds begrip en dus ook integratie van mensen die nieuw in Nederland komen wonen.

Waar wij nog benieuwd naar waren, is het kastensysteem uit India bij jullie ook van toepassing?

Suresh: Ja, wij houden ons daar zeker aan. In principe zijn er 4 kasten te onderscheiden. Als je bijvoorbeeld naar de Pandir kijkt, komt die uit de hoogste kast. Als je een Pandir, (een priester) wilt worden kan dat alleen als je uit de hoogste kast komt. Het is bij ons vanzelfsprekend dat je trouwt met iemand uit dezelfde kaste, je krijgt geen straf als je met iemand uit een andere kast trouwt, maar het wordt je niet in dank afgenomen.

We bedankten Suresh voor het boeiende gesprek, en mochten onze schoenen gelukkig weer aandoen. Ons werd bij de uitgang nog gevraagd of we weer terug komen, want de desbetreffende man vertelde ons maar al te graag nog veel meer over hun Mandir. Het was enorm verrijkend en interessant om deze dienst bijgewoond te hebben.