sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

'Kerk zijn' op de markt

Een kerk met historie, meer dan elk ander gebouw in Veenendaal. De Oude Kerk midden op de markt is de eye-catcher van de stad. 10 juni aanstaande is het hoogtepunt van een jaar lang vieren dat deze kerk 450 jaar geleden gesticht werd. Veenendaal is in de loop der eeuwen uitgegroeid tot een religieuze stad met 37 kerkelijke gemeentes op een inwonersaantal van krap 65.000.

Een kerk met historie, meer dan elk ander gebouw in Veenendaal. De Oude Kerk midden op de markt is de eye-catcher van de stad. 10 juni aanstaande is het hoogtepunt van een jaar lang vieren dat deze kerk 450 jaar geleden gesticht werd. Veenendaal is in de loop der eeuwen uitgegroeid tot een religieuze stad met 37 kerkelijke gemeentes op een inwonersaantal van krap 65.000.

'Toch zie je dat ook Veenendaal seculariseert', valt Nico Belo op. Hij is teamleider van de academie Theologie op de Christelijke Hogeschool Ede en jarenlang lid van de kerkenraad geweest in de gemeente die nu in de oude witte kerk huisvest. De koopzondag is bijvoorbeeld sinds een paar weken weer op de agenda gezet. 'Dit was volstrekt niet aan de orde 10 jaar geleden.' De Hervormde Kerk kent in Veenendaal zo’n 11.000 leden, waarvan maar een derde actief betrokken is. ‘Sommigen zien lidmaatschap bij de kerk ook als een goedkope begrafenis-verzekering.’ Al noemt hij het niet heel problematisch.


Wat hij wel zorgelijk vindt, is de concurrentie tussen de verschillende kerken onderling. Regelmatig besluiten mensen hals over kop naar een andere gemeente te gaan, met name ook de relatief nieuwe gemeente Mozaïek0318 van Kees Kraayenoord. Deze gemeente is wat progressiever en meer op entertainment gericht en trekt hierdoor veel jongeren aan.  Het makkelijk wisselen van gemeente is meer iets van deze tijd, mensen zijn wat meer op zichzelf gericht. Dat kan gevaarlijk zijn vindt Belo, ‘het hoeft niet grijs, laat verschillende kleuren maar bestaan. Daar zijn achtergronden en historische redenen voor, niks is zomaar ontstaan. Maar voorkom dat je elkaar verkeerd aankijkt.’

'Veenendalers zijn echte aanpakkers.'

Dit terwijl de kerk ook juist een belangrijke rol kan spelen tegen de groeiende verdeeldheid. Liever ziet Belo dan ook dat ze zich kunnen focussen op de maatschappelijke rol die bij uitstek aan kerkelijke gemeentes besteedt kan worden. Zeker in Veenendaal ziet hij kansen op dat gebied, ‘Veenendalers zijn echte doeners, aanpakkers.’ Zo worden er vanuit de gemeente kratten vol eten verzameld voor de Voedselbank en proberen ze echt een centrale plek te zijn waar mensen tot rust en bij elkaar kunnen komen. Maar ook in het vluchtelingen-debat proberen ze actief van betekenis te zijn.

Tekst gaat verder onder de foto.
De Oude Kerk in 1955

De Oude Kerk in 1955


Dat is ook nodig, want Belo ziet wel groeimogelijkheden in de houding van Veenendaal richting nieuwkomers. De sleutel daartoe is volgens hem simpel: ‘omgaan met met mensen die je niet kent niet vanuit vooronderstellingen.’ Een ander belangrijk punt dat hij aanstipt is dat Veenendalers soms wel iets dankbaarder mogen zijn, ‘jaren geleden opende de PvdA een mopperuurtje.’  Vooral kerkelijk gezien hoopt hij vooral nog te kunnen werken aan de geestelijke discipline. Hij ziet graag nog iets meer commitment en verantwoordelijkheid.

'Mensen willen authenticiteit zien.'

Naast dat Belo positief is over de eerder genoemde 'doen'-mentaliteit, benoemt hij de streberige aard van de Veenendalers als iets moois, ‘je ziet het met name terug in de sport.’ Het brengt alleen wel een risico’s met zich mee. Zo wordt er bij wedstrijden tussen de twee belangrijkste voetbalclubs in Veenendaal (DOVO en GVVV) politie ingezet. Op de afsluitende vraag wat hij het mooiste vindt van de Veense identiteit weet hij direct: ‘De ‘doe maar lekker gewoon’-gedachte. Mensen willen authenticiteit zien.’

 

Geschreven door Mitchell Busby en Levi van der Beek