sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Katholieke pracht en praal in protestantse omgeving

WAGENINGEN - Een katholieke kerk in een voornamelijk protestantse omgeving, dat is een bezoekje waard. Wij namen een kijkje in de Johannes de Doperkerk en keken onze ogen uit.

Twijfelend stappen drie studenten het voorportaal van de grote kerk in. Een vriendelijke mevrouw op leeftijd wijst ze attent welke deur ze moeten hebben. Achter de kerkdeur is een hoop pracht en praal te vinden.Het is een stormachtige ochtend wanneer we een bezoek brengen aan de Johannes de Doperkerk. Een van de weinige katholieke kerken in de voornamelijk protestantse omgeving.

Pracht en praal
Ondanks dat het erg rustig is in de kerk, valt er genoeg te zien. Een koninklijke, gouden kroonluchter blinkt aan het plafond, en de enorme gewelven van de kerk maakt dat bezoekers zich klein voelen. Kaarsen branden, aan de muur hangen schilderijen van de lijdensweg van Jezus en verspreidt door de kerk staan machtige beelden van heiligen, die vriendelijk op de bezoekers neer kijken.

Meer dan twintig mensen zijn dat niet, en het is duidelijk dat wij als jonge studenten de gemiddelde leeftijd flink omlaag halen. De dienst vangt aan, en al snel wordt duidelijk dat het er in een katholieke kerk wel wat anders aan toegaat dan in een protestantse kerk. De liederen worden niet door een orgel begeleid, maar gewoon uit volle borst gezongen.

De mis
De Bijbel waaruit gelezen wordt is ook niet precies hetzelfde als de 'bekende' Bijbel. Er wordt bijvoorbeeld uit het boek 'Tobia' gelezen, een boek dat niet voorkomt in de standaard Bijbel. Het thema van de dienst is het lijden in de huidige wereld en het uitzien naar het hiernamaals. Antoinette, de voorganger vertelt met rustige stem dat iedereen zijn eigen lasten heeft in deze wereld en dat iedereen een andere voorstelling heeft bij het hiernamaals.

Schilderij van Jezus in de bidkapel
Schilderij van Jezus in de bidkapel

Al met al een plechtige gebeurtenis. De bezoekers, de meeste al op leeftijd, kijken stil voor uit. De regen en de wind slaan op de kerk, maar dat lijkt de bezoekers niet uit te maken. Uit volle borst zingen ze de liederen mee en aandachtig wordt er naar de overdenking geluisterd.

Dan is het tijd voor de communieviering, de hosties worden door Antoinette uit de tabernakel gehaald. Dit kleine stukje brood staat symbool voor het lichaam van Christus. Eerbiedig legt Antoinette de hostie op de gevouwen handen van de gelovigen, die weer rustig teruglopen naar hun zitplaats.

"Het samenzijn is een van de onderdelen die centraal staan in de Rooms-Katholieke kerk"

Samenzijn
Terwijl de kaarsen geduldig hun lont opbranden, loopt de kerkdienst op het einde. Het is echter nog niet tijd om te vertrekken, want na de dienst worden we door kerklid Birgit uitgenodigd voor een kopje koffie. En met de wind en kou die buiten om zich heen slaan, slaan wij een kopje kofje niet af.

“Het samenzijn is ook een van de dingen die centraal staat in de Rooms-Katholieke kerk.” vertelt Birgit met pretoogjes. “Weinig mensen komen hier op woensdagochtend, maar op zondag zit het hier vol hoor. Dan staat er soms een koor, de ene keer een Afrikaans koor de andere keer eentje uit de buurt”, vervolgt ze haar verhaal enthousiast. De gesprekken beginnen op gang te komen en de koek gaat rond.


Brandende kaarsen in de Mariakapel

Titus Brandsma Parochie
De Johannes de Doper kerk, waarin we ons bevinden, is onderdeel van ‘De Zalige Titus Brandsma Parochie’. Een parochie kan worden gezien als een bestuursgebied maar dan voor Rooms-Katholieken kerken. Deze parochie beslaat het gebied tussen Veenendaal en Oosterbeek.

In de Tweede Wereldoorlog is hier veel gevochten en dit gebied is getekend door de oorlog. Daarom is deze parochie vernoemd naar een lokale martelaar uit diezelfde oorlog, de pater Titus Brandsma. Hij verzette zich in de Tweede Wereldoorlog tegen het nazisme en stierf in een concentratiekamp.

Rozenblaadjes
Terwijl het buiten nog steeds te keer gaat, gaan de koffie en de thee rustig nog een keer rond en word er volop gekletst. “Afgelopen zondag”, begint Birgit al bijna lachend te vertellen, “ben ik met een paar mannen op het dak geklommen. Bovenin het dak zit een kleine koepel die open kan. Nadat we deze open maakten, hebben we tijdens de dienst rozenblaadjes naar beneden gegooid. Mensen wisten niet waar ze kijken moesten”, zegt ze met een grote grijns.

Ook deze rozenblaadjes waren symboliek. Ze symboliseren de Heilige Geest die met Pinksteren naar de mensen toe kwam. Birgit: “We hebben de blaadjes gewoon weer opgeveegd om volgend jaar weer te gebruiken hoor. Echt veel geld om nieuwe te kopen hebben we namelijk niet.”

Ingewijde hosties
Af en toe sluiten mensen zich nog aan bij deze gemeente. Veel gebeurt het niet meer. Op de zondagen komen er nog wel geregeld studenten, vooral uit het buitenland. Helaas is de pastoor er zelf niet deze dienst. Sommige taken kan de pastoor uit handen geven. Zo ook het leiden van deze dienst, zoals Antoinette nu deed. Ze mag dan niet alles doen. De hosties moeten bijvoorbeeld door de pastoor worden gewijd. Zij mag ze op haar beurt dan wel weer uit delen.

Om ons heen beginnen mensen alweer te vertrekken. Zo ook Birgit, ze gaat weer naar haar werk. Na ons nog een keer hartelijk te hebben uitgenodigd om nog een keer langs te komen, nemen we afscheid met een vriendelijke handdruk. Jas aan en capuchon op, de kou weer in.

Meer informatie over de Titus Brandsma Parochie kunt u vinden op http://www.ztitusbrandsmaparochie.nl/.


Hoofdingang van de kerk

 Dit artikel is onderdeel van dossier Wageningen. Meer verhalen lezen over Wageningen? Bekijk de kaart hieronder.

 Foto's: Marit van der Wielen