sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Het warme bad van de Catharinakerk

NIJKERK - Op een regenachtige woensdagmorgen begeven we ons te voet van het treinstation in Nijkerk naar de Katholieke kerk, de Catharinakerk. Voor het bezoek aan de Catharinakerk, behorend tot de St. Lucasparochie, hadden we een aantal verwachtingen of vooroordelen. Bijvoorbeeld de hoge leeftijd van de bezoekers, een wat formele sfeer en dat het wellicht wat saai zou zijn. Veel van die vooroordelen zullen worden bijgesteld na het bezoek.

 

 Eenmaal aangekomen is het even zoeken waar de bijeenkomst is. Nadat er een aantal mensen een gebouw naast de kerk betreden, volgen we dat voorbeeld. Het blijk de St. Jan te zijn, een kleinere zaal naast de kerk, geschikt voor bijeenkomsten als deze. Eenmaal binnen worden we hartelijk ontvangen. De veelal oude mensen vinden het leuk om jongeren in hun midden te hebben en maken graag een praatje. “Veel ouderen hier zijn eenzaam, het is dus fijn om even onder de mensen te zijn”, vertelt een oudere dame. Ze heeft onlangs haar man verloren en vindt rust in het geloof.Een amicaal gezelschap is het. Heel anders dan het beeld dat we hadden van een kerkdienst. “Dat komt ook wel door de aard van deze dienst en het feit dat het in een klein zaaltje wordt gehouden en niet in de grote Catherinakerk”, vertelt Ben Roest. Roest was voorheen pastoor in Dronten maar dat werk is niet meer mogelijk door zijn dwarslaesie. Nu is hij gepensioneerd en leidt hij de dienst op de woensdagmorgen.

Alledaagse onderwerpen
De kerkgangers praten nog wat over alledaagse onderwerpen. Dan luidt de voorganger een bel en wordt iedereen stil. De dienst vangt aan met gebed. Vervolgens wordt er gesproken over de gebeurtenissen van de afgelopen tijd. De Nijkerkers zijn erg bewogen met de gebeurtenissen in Hoevelaken en Bunschoten. “Het komt wel akelig dichtbij zo”, zegt een dame voorin de zaal. Anderen vragen zich af waarom iemand zo iets doet. Een andere dame op de voorste rij geeft aan ook erg te denken aan de families van de mogelijke daders. “Daar moet ook erg veel leed achter zitten. Moet je je voorstellen dat je kind zoiets doet. Wat doet dat met je?”

Er worden een aantal geestelijke liederen gezongen en men prevelt gezamenlijk een gebed. Een man op de voorste rij staat op en begint uit de Bijbel te lezen. Het tweede hoofdstuk van het boek Handelingen. Het gaat over de uitstorting van de Heilige Geest, die met Pinksteren herdacht wordt. Na de lezing wordt er weer een lied gezongen en vervolgens leest de voorganger uit het Evangelie. Het boek van de apostel Johannes, ook over de Heilige Geest. Die de gelovigen kracht en bemoediging moet geven als het leven niet altijd mee zit. Na een korte overdenking vraagt hij de kerkgangers om een reactie. Diverse kerkgangers delen hun ervaringen, ze vertellen hoe ze de kracht van de Geest van God in hun leven ervaren. De oudere dame die me eerder aansprak geeft aan dat ze door de Geest rust kan hebben ondanks het overlijden van haar man.

Saamhorigheid
Als het tijd is voor de communie gaat er een man rond met een schaaltje met daarin de hosties. “Dit is het lichaam van Christus”, vertelt hij de gelovige, voor die het met beide handen aanneemt. “Amen”, klinkt er uit de mond van elke gelovige die de hostie aanneemt. Na het eten van de hostie gaat iedereen persoonlijk in gebed. De voorganger zet het ‘Onze Vader’ in. Het gebed dat Jezus zijn volgelingen leerde vlak voor hij gevangengenomen werd. De kerkgangers bidden hardop mee. Vervolgens worden nog enkele liederen gezongen en wordt de dienst beëindigd.

“De liturgie is misschien wat traditioneel, en dat spreekt de jongeren niet meer aan”

Achterin staat een langwerpige tafel waar de kerkgangers zich rondom verzamelen, er wordt koffie geschonken en men gaat met elkaar in gesprek. We spreken nog even met de voorganger. Er zijn weinig jongeren in de kerk. “De liturgie is misschien wat traditioneel, en dat spreekt de jongeren niet meer aan”, vertelt Roest. “We willen met de St. Lucasparochie graag een jeugdwerker inzetten om de jeugd er bij te betrekken”, zegt hij. De vaste groep van mensen in de leeftijd van veertig tot zestig jaar acht hij waardevol. “Zij dragen de maatschappij en daarmee ook de kerk.”

"Ik denk zeker dat de katholieken en de protestanten meer toenadering moeten zoeken. Dat is heel waardevol”

Gevraagd naar zijn kijk op de verschillende stromingen in het christendom geeft hij aan veel waarde te hechten aan de zogeheten oecumene, wat staat voor de eenheid van alle christelijke kerken. “Begin dit jaar hebben we samen met een gemeente van de Protestantse Kerk in Nederland stilgestaan bij de Reformatie, die dit jaar herdacht wordt. Ook toen Nijkerk zijn 600 jarig bestaan vierde, hebben we daar samen bij stilgestaan. "Ik denk zeker dat de katholieken en de protestanten meer toenadering moeten zoeken. Dat is heel waardevol”, besluit hij.

 

De Catharinakerk
Rob Onck, een van de kosters stelt ons voor nog een korte rondleiding door de Catharinakerk te geven. Het is een indrukwekkende kerk. “Eigenlijk jammer dat de woensdagmorgendienst niet in deze kerk gehouden wordt, dit spreekt toch veel meer aan?”, merkt Onck op. De ramen zijn bedekt met prachtige schilderingen van verschillende heiligen. In de kerk passen zo’n 450 mensen. ‘’Met Kerstmis en Pasen zit het hier helemaal vol, maar op een gewone zondag zitten hier zo’n 150 mensen’’, vertelt Onck. De kerk staat vol met indrukwekkende beelden, via de ramen valt het licht prachtig naar binnen. Ook heb je de mogelijkheid om de zogeheten kruisroute te lopen. Via een aantal beelden kun je de gebeurtenissen rondom Goede Vrijdag en Pasen meemaken. Vaak wordt deze route gelopen op Goede Vrijdag, bij elk beeld staan ze stil en zingen ze een lied.

Na het bezoek aan deze gemeenschap kunnen we vaststellen dat het een hechte en warme gemeenschap is en dat er voor veel mensen iets inzit waar ze kracht uithalen. De dienst die we bijwoonden was geen traditionele dienst, ook dat zal bijgedragen aan het informele karakter. De bezoekers vinden in deze gemeenschap een luisterend oor, kracht en zingeving. Veel ouderen zijn eenzaam, een dienst op woensdagmorgen met aansluitend koffie en ontmoeting is een mooie gelegenheid om die eenzaamheid te doorbreken.

Nijkerk, van oudsher een christelijke stad is aan verandering onderhevig. De echte Nijkerker met zijn tradities, normen en waarden lijkt aan het verdwijnen. Het centrum loopt leeg, jongeren zoeken een plek. Nijkerk is gemengd en heeft meerdere gezichten. Jong tot oud, gelovig of niet gelovig. Waar wordt u boos/verdrietig/blij van in Nijkerk? Inspireer ons!