sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Een geloof vol vragen

‘’Jullie zijn vroeg! Willen jullie een kopje koffie?’’ Juul Zinkhaan (83) loopt richting de garderobe en kijkt ons nieuwsgierig aan. Op een donderdagavond staat een filmavond gepland, waarbij we kennismaken met de voorzitter van de commissie Vrijzinnig Lunteren, Gert van Dalen. Op een zondagmorgen bezoeken we een meditatiebijeenkomst. Hoe staat Het Witte Kerkje in Lunteren bekend? En welke bezoekerskomen er?

‘’Jullie zijn vroeg! Willen jullie een kopje koffie?’’ Juul Zinkhaan (83) loopt richting de garderobe en kijkt ons nieuwsgierig aan. Op een donderdagavond staat een filmavond gepland, waarbij we kennismaken met de voorzitter van de commissie Vrijzinnig Lunteren, Gert van Dalen. Op een zondagmorgen bezoeken we een meditatiebijeenkomst. Hoe staat Het Witte Kerkje in Lunteren bekend? En welke bezoekers komen er?

Op de vraag hoelang het kerkje er staat, antwoord Gert voorzichtig: ‘’Sinds 2007?’’ en kijkt vervolgens vragend naar Juul. Ze zet een kopje koffie voor hem neer en zegt: ‘’Ik weet het niet eens meer, maar in 2007 was het gebouw lichtbruin en daarna is het wit geworden. Mensen die hier nu komen vinden het zo mooi, die willen dan hiervoor een trouwfoto.’’

 

In de praktijk


Gert moet even nadenken voordat hij de Vrijzinnige Geloofsgemeenschap typeert: ‘’Het is lastig om te zeggen: dít zijn we. We zijn een groep mensen die een beetje los zijn van dogmatische zaken, zoals vaste regeltjes en denkpatronen. We zijn een groep mensen die, denk ik, in het leven op zoek zijn. Wat is de zin van het leven? Op welke manier kan ik daarover met mensen over praten? Op welke manier kan ik mij laten beïnvloeden? Waar komt de kennis vandaan en hoe kan ik kennis vergaren?’’

De kern van de leden komt uit Lunteren, legt Gert uit. Maar ook mensen uit Barneveld, Ede en Amersfoort bezoeken dit kerkje.

‘’Waarom ik lid ben? Ik vind het fijn om verhalen van meerdere kanten te bekijken, vanuit het christelijk humanisme.’’ – Gert van Dalen

Stukje geschiedenis


Eind jaren 90 was de geloofsgemeenschap op sterven na dood. Er waren in die tijd nog maar 14 of 15 leden. Steeds meer mensen overleden en er kwamen weinig nieuw leden bij. Het bestuur wilde nieuw leven in het kerkje blazen. Er ontstonden nieuwe plannen. Zo besloot de geloofsgemeenschap vaker sprekers van buitenaf uit te nodigen. Vanaf die periode is de kerk weer gaan groeien. Het heeft nu 90 leden.

 

Wat je kunt verwachten

 

De Vrijzinnige Geloofsgemeenschap heeft ook haar eigen activiteitenboek. Hierin is terug te lezen welke activiteit wanneer plaatsvindt. Op zondag houdt deze gemeente vieringen met een dominee of theoloog die de dienst leidt. Dan komen er gemiddeld zo'n veertig mensen.

Een '4-ring' staat ook vermeld in het activiteitenboek. Dat is een dienst met een alternatieve insteek. ‘’Een paar weken geleden hadden we een Bijbeltekst die we lazen met elkaar. Vervolgens bespraken we in kleine groepjes welke vragen het stuk bij ons opriep.’’

 ‘’Iedereen kiest wat hij of zij bij zichzelf vindt passen.’’

 

Een film over tradities en vriendschappen


Op deze donderdagavond werd de film The Hundred-Foot Journey gekeken. Precies om 20.00 werden de lege kopjes koffie en thee achtergelaten, om plaats te nemen in de grotere zaal. Gert legt uit dat er op een filmavond als deze ook vaak mensen komen die bij een andere kerkgenootschap zijn aangesloten, maar het leuk vinden om donderdagavond hier naar de film te komen.

‘’À la filmhuis, we kijken bewust geen Spectre van James bond, maar films met een bepaalde inhoud.’’

De mensen zien zichtbaar uit naar de filmavond. Na afloop van de film praten ze graag nog even met elkaar.  '''Wanneer is de volgende film? Over twee maanden? Dan ben ik er weer!' Zeggen ze dan’’, aldus Gert.

De filmavond gaat bijna van start...

 

Een uurtje rust

 

Een hartelijk ontvangst, schoenen uit en de keuze tussen een kussen of stoel. Gesetteld op de stoel begint ons uurtje van rust en innerlijke kracht. Een kort verhaal over het accepteren van jezelf, een galm en de echte meditatie begint. “Als je wilt mag je je ogen sluiten”, spreekt de zachtaardige stem van Theresia Kamphuys. “Concentreer je op je ogen en laat ze vriendelijk glimlachen.”

De twee dames die het stilte-uur leiden zijn Tanja Dulmers (links) en Theresia Kamphuys (rechts).

Langzaam en gemoedelijk vervolgt de stem dat we onze mond mogen laten glimlachen. De gedachtes die tussendoor langskomen mogen we met een glimlach laten varen: heerlijk.

Wanneer we ons hele menselijk lichaam langs zijn geweest, klinkt de galm opnieuw. Meditatief rondlopen is het volgende onderdeel. “Loop langzaam, op je eigen tempo en focus je op hoe je loopt.” Lopend door de ruimte verschijnt de ene naar de andere voet op je radar. Theresia had vooraf gezegd: “Volg je eigen weg, laat je niet in de weg zitten door anderen.” Al snel schieten onze hoofden vol met gedachten. Inhalen? Pas inhouden? Omdraaien? Keuze twee klinkt het beste en al snel klinkt de galm en lopen we rustig naar onze plek. 

De opkomst was deze zondagmorgen minder dan gebruikelijk.

Nadat hetzelfde stukje over zelfacceptatie is voorgelezen, volgt er een stilte van tien minuten. De galm klinkt en we mogen weer op deze aarde landen. Tijd voor koffie!

Wederom staat Juul klaar met koekjes en dampende kopjes. Ze herkent ons nog van de filmavond en groet ons hartelijk.  We raken in gesprek met drie dames: Ank, Rini en Robin.

Ank vertelt dat ze momenten als een ‘stilte-uur’ niet goed kon plaatsen. Wat mag wel en wat niet? “Vanuit mijn christelijke achtergrond ben ik gewend om erg zwart-wit te denken. Je moest vooral zoeken naar Gods weg in je leven.” Robin herkent dit ‘hokjesdenken’. Rini, die zelf een stuk vrijer is opgevoed, vraagt haar wie die weg dan bepaalt. “Ja, God uiteindelijk. Maar je wist niet zeker of je het goed deed”, aldus Robin.  

Rini, nu een jaar of vier lid van de gemeente, vertelt dat ze de gemeente en onder andere de diversiteit erg fijn vindt. “Je mag allemaal je mening hebben en je hoeft het niet met elkaar eens te zijn. Daar hoef je geen ruzie om te maken, dan denken we gewoon anders.”

Wat Ank erg lastig vond was dat ze met de gedachte is opgegroeid dat ze een zondig mens is. Dat maakte het voor haar lastig om contact te maken met haarzelf.

“Juist in jezelf zit die bron van liefde.” 

Ze ontdekte dat er in de mens naast verkeerde dingen juist ook mooie eigenschappen zitten. Rini beaamt dit: “Jij kan er niks aan doen wat er in jou zit, dat heb je gekregen.” Robin haalt aan dat er in de Bijbel staat dat we geschapen zijn naar Gods evenbeeld. “Het is net waar je de nadruk oplegt. Of je elke zondag donder en hel preekt of dat je het evenbeeld van God benadrukt.” 

Discussieer mee Welke vraag hebt u over religie?