sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Verknocht aan Renkum

RENKUM - Al 37 jaar is Gert Budding actief voor de lokale media als fotograaf en verslaggever. Een bekend gezicht in het dorp, die ook nog eens werkzaam is voor de gemeente Renkum.

RENKUM - Al 37 jaar is Gert Budding actief voor de lokale media als fotograaf en verslaggever. Een bekend gezicht in het dorp, die ook nog eens werkzaam is voor de gemeente Renkum.

De bedrijfsleider van de Heeren van Baer, een kroeg/café net buiten het centrum van Renkum, herkent Budding direct op deze woensdagavond. Het is mooi weer en buiten het café zitten twee mensen op leeftijd wat te drinken. “Ha Gert, alles goed?”, vraagt de bedrijfsleider aan hem. Hij neemt rustig plaats en kijkt een beetje verbaasd naar de laptop voor de aantekeningen. “Is dit de nieuwe manier van interviewen?” grinnikt hij.

Wegener
Vijfenzestig jaar oud is de Renkumer. Hij begon op 28-jarige leeftijd als verslaggever voor uitgeversbedrijf Wegener. “Dat was als sportverslaggever voor De Veluwepost,” weet Budding nog. “Die krant kwam toen drie keer per week uit. Dan zat je iedere avond wel wat te doen voor de krant. Zondagavond ging je naar de redactie, je belde vervolgens voor de uitslagen en zo ontstond er een hele mooie sportkrant. Daar keken de mensen naar uit.”

Inmiddels heeft Wegener De Veluwepost samengevoegd met een andere krant, maar dat maakt voor het werk van Budding niet uit. Hij werkt voor verschillende kranten. Foto’s verkoopt hij aan tal van media; De Stad Wageningen, De Gelderlander of De Telegraaf. “Ik ben een echte nieuwsjager. Ik volg het nieuws op een bepaalde manier, omdat ik voor de krant werk. Twitter gebruik ik heel veel en mensen tippen mij ook vaak. Als er een ongeluk is, dan ga je daar even langs voor een foto. Ik ben een rat hoor, als het om nieuws gaat”, lacht hij.

fotograferen
Het is al heel wat jaartjes geleden dat Budding begon in de media. “Toen ik in 1978 begon, schreef ik vooral artikelen, maar sinds een jaar of zes fotografeer ik. Daar ligt voor mij nu het zwaartepunt. Dat geschrijf heb ik wel gezien, fotograferen is veel leuker. Dan zien de mensen je met een camera met een gigantische lens erop. Dat is leuk.” De kranten leest hij iedere dag even door. “Voor het nieuws, maar ook om te zien hoe mijn foto’s gebruikt worden. De Stad Wageningen komt hier op woensdag en verder lees ik ook De Gelderlander.”

Zijn vrouw leerde hij via zijn werk kennen, op een opmerkelijke manier. “Ik moest naar de korfbalclub voor een artikeltje. Zij korfbalde daar en ik moest een verhaal over haar schrijven. Zo kwam ik met haar in contact. Nu zijn 24 jaar getrouwd en hebben we twee kinderen.”

papierfabriek
Tijden zijn veranderd. Niet alleen bij de krant. Budding, die ook ‘landmeter’ is bij de gemeente Renkum, herinnert zich de vroege tijden van Renkum nog. De historie van de papierfabriek, bijvoorbeeld. “Mijn vader werkte daar. Hij stierf jong; 63 jaar oud werd hij maar. Aan de Rijn en in het Beekdal had je de papierindustrie. Heel veel mensen uit Renkum werkten daar. Het was zwaar werk, met heel veel mensen op een sorteerzaal.” Nu is er van die papierindustrie in Renkum niet heel veel meer over. Parenco en Reparco zijn er nog over, maar hebben lang niet zoveel werknemers meer als in de hoogtijdagen.

verknocht
Budding woont zijn hele leven lang al in Renkum. Het dorp is veranderd, maar het blijft dorps. “Ik ben verknocht aan dit dorp. Je kent elke hoek en elke straat. Ik ken iedereen, en iedereen kent mij. Sommige mensen van buiten zeggen dat Renkumers stugge mensen zijn, maar ik denk juist dat mensen hier behoorlijk open zijn. De mensen zoeken elkaar hier op. Het is wel zo dat een Renkumer enorm kan mopperen op het dorp, maar als een buitenstaander klaagt over Renkum, krijgt hij wel reactie. De mensen zijn enorm trots op het dorp. Ik herinner mij nog een oude man van een jaar of tachtig in het voormalige café Het Zwarte Paard in Heelsum. Die zat te klagen over Renkum. Nou, die wist na afloop wel dat ‘ie niet moest klagen over het dorp”, lacht Budding.

Klagen over Renkum kan Budding ook wel. Hij stoort zich aan een villa aan de Utrechtseweg, de plek waar je Renkum binnenkomt. “Daar staat een bouwval”, verzucht hij. “Twee jaar geleden is daar een film opgenomen. Dat ging gepaard met vlammen en al die toestanden. Die filmploeg is vervolgens vertrokken, maar die villa staat sinds die tijd leeg. De ruiten zijn ingegooid, bomen zijn gekapt; het is een heel slecht visitekaartje. Vooral voor toeristen, die via die kant Renkum bezoeken.”

liefde
Toch is Renkum de grote liefde van Budding. Het Beekdal, een natuurgebied waar vroeger de papierindustrie was, haalt herinneringen bij hem op. “Daar stond dertig jaar geleden een enorme toren. Dat ding werd opgeblazen en dat vond ik zo indrukwekkend. Hele gezinnen zijn jaren van die fabriek en bijbehorende toren afhankelijk geweest. Dat voelde een beetje als het einde van een tijdperk, hoor.” Ook de renovatie van het Europaplein weet Budding zich nog goed te herinneren. “Toen ik jong was, was dat een akkertje. De molen was er zelfs niet. Daarna werd het door de gemeente als plein ingericht, maar dat was ook allemaal niets. Nu hebben ze het verbouwd. Vanaf het nieuwe plein kijk je zo uit op de gerestaureerde molen. Prachtig dat dat gebeurd is!”


Gert Budding op het Europaplein 
Gert Budding op het vernieuwde Europaplein.

Nog een paar maanden, dan mag Budding met pensioen. Hij is niet bang om in een gat te vallen, want hij heeft genoeg te doen. “Bij de gemeente kan je een cursus krijgen wat je na je pensionering met je leven moet doen”, gniffelt hij. “Dat hoef ik allemaal niet hoor. Ik ben drukker met mijn hobby fotograferen dan met mijn werk.”

 

 

Over de auteur

Danny van Zeggelaar