sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

'Ondanks dat wij onze kinderen regelmatig zien, missen we ze'

De huizenmarkt in Barneveld is niet erg aantrekkelijk voor jonge starters. De huizen zijn te duur en de gemeenteraad moet actie ondernemen, stelt Henry Buitenhuis, raadslid van de ChristenUnie. Jonge starters zijn het hier volkomen mee eens en daarmee natuurlijk ook hun families. Johanna en Wim van der Ven zijn ouders van drie volwassen kinderen die alle drie wegens de dure huizenmarkt uit Barneveld vertrokken zijn.

‘Het is echt verschrikkelijk’, zegt Johanna terwijl ze de waterkoker afzet en drie grote mokken vult met het hete water. ‘We waren ontzettend blij toen Joris, onze oudste, vertelde dat hij wilde trouwen en samenwonen met zijn vriendin, totdat de huizenjacht begon. Het leek me zo heerlijk om ze dichtbij te hebben, zeker als ze kinderen zouden krijgen. Stel je toch voor dat ik gewoon op de fiets kon springen om ze even naar school te brengen.’ Dromerig duwt ze de thee in mijn handen en loopt ze met haar mok en die van haar man naar de bank waar ze neer ploft. Achter haar is de vensterbank gevuld met ongeveer twintig fotolijstjes van oude naar steeds modernere foto’s. ‘In het begin zochten ze Funda helemaal af naar huizen die ze konden betalen. Joris werkt fulltime en Marieke parttime. Doordat ze allebei hebben gestudeerd konden zij niet sparen en nu dus geen huis kopen. Hun inkomen zorgt voor een hypotheek van iets meer dan twee ton, maar de huizen zijn hier veel duurder. En met het oog op kinderen ga je natuurlijk niet in een appartement wonen.’


‘Met Evelien en Roos is het eigenlijk precies hetzelfde gegaan. Zij hebben beide gestudeerd en hebben intussen een partner. Maar Roos keek zelfs voordat ze een partner had naar appartementen om te kopen. Dit was helemaal niet te doen. Een appartement in Barneveld kost gemiddeld 160 duizend euro. Deze hypotheek zou zij nooit krijgen en zelf met een starterslening redt ze het niet.’ Met gebalde vuisten vertelt Johanna haar verhaal terwijl ze op het puntje van de bank zit. Met de vraag of het haar veel doet schudt ze hevig ja. ‘Mijn kinderen en intussen kleinkinderen zijn zo ontzettend belangrijk voor mij. Maar door de huizenmarkt in Barneveld zijn zij noodgedwongen gaan wonen waar zij ook werken. Ik zie ze regelmatig maar als zij hier hadden gewoond was dat natuurlijk veel meer geweest, ja dat doet pijn.’


‘Het toekomstbeeld wat wij hadden, is enorm tegen gevallen.’


Ook Wim, de man van Johanna, heeft moeite met de afstand van waar zijn kinderen wonen. ‘Toen Joris hier nog woonde gingen wij iedere zaterdag vissen, dat hebben we niet meer gedaan sinds hij is verhuisd. Dat heeft een grote impact op je leven. Als de relatie met je kinderen minder hecht wordt door een noodgedwongen verhuizing, maakt dat je boos en verdrietig.’ Wim zit meer naar achteren in zijn stoel maar probeert de brok in zijn keel weg te slikken. Hij knijpt met zijn ene hand in de andere en kijkt af en toe naar rechts in de hoop dat zijn vrouw haar emoties nog onder controle heeft. ‘Ondanks dat wij ze regelmatig zien, missen we ze gewoon ontzettend. Het toekomstbeeld wat wij hadden is erg tegengevallen.’