sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Lunteren ademt gemoedelijkheid

LUNTEREN – “Ik woon al heel mijn leven in Lunteren, ik weet niet beter. Het is hier heel rustig, maar in de zomer hebben we veel plezier,” vertelt echte Lunteraan Anne van de Pol - Van Hal (78). “We genieten van het leven.” Zo omschrijft ze het wonen in Lunteren.   

LUNTEREN – “Ik woon al heel mijn leven in Lunteren, ik weet niet beter. Het is hier heel rustig, maar in de zomer hebben we veel plezier,” vertelt echte Lunteraan Anne van de Pol - Van Hal (78). “We genieten van het leven.” Zo omschrijft ze het wonen in Lunteren.   

Er hangt een lichte zweem van mest in de straten, waar tractors tuffend rondscheuren. Dat herinnert aan het boerenimago van het dorp. Langs de rand van het bos staan grote boerderijen, oud en nieuw. De sfeer is er gemoedelijk en op straat is het rustig. De inwoners benadrukken het eigenzinnige en eigenwijze karakter van de Lunteranen. Dat is niet direct te zien is aan het oppervlak. “Lunteren is gewoon een klein dorpje waar het heel gezellig is”, vertelt een jong blond meisje, “ik ken zeker de helft van de mensen hier.”  

Buitenstaanders

Toch is het niet altijd koek en ei tussen de inwoners van Lunteren. “Ik woon tussen Lunteren en Ede in, waardoor ik niet een echte Lunteraan ben. Ik blijf me daardoor een buitenstaander voelen”, zegt een grijzende vrouw die haar boodschappen doet in Lunteren. “Het is hier 'ons kent ons', maar mij kennen ze niet.” Anne van de Pol – Van Hal ziet het niet zo, zij accepteert wel mensen die oorspronkelijk niet uit Lunteren komen. “Ik heb ze nooit buitengesloten”, zegt ze.  

De Lunterse gemeenschap is meer multicultureel dan ze lijkt. Er woont een grote groep Molukkers, die er een rijk verenigingsleven kennen. “Ze zeggen vaak dat Molukkers niet integreren, maar wij integreren heel snel”, zo vertelt een Molukse man over de inburgering in het dorp. “We hebben hier een Sociaal Cultureel Centrum, vervolgens de kerk en een seniorenappartement." Enthousiast vertelt hij over hun leven in Lunteren. “Ik woon hier al vijftien jaar en ik vind het geweldig.”

Ons kent ons

Lunteren ademt vriendelijkheid en gemoedelijkheid. Mor Brouwer (68) voelt zich hier dan ook thuis. “Als je het vergelijkt met Ede is het hier allemaal kleinschaliger. We kennen elkaar. Als ik ergens een winkel binnenkom, weten ze vaak al wat ik wil hebben. 'Oh, kijk maar even in het magazijn' zeggen ze dan. Dat vind ik heerlijk”. Brouwer heeft altijd in een dorp gewoond, toch is Lunteren anders. “Ik heb de eerste drieëntwintig jaar van mijn leven in Bennekom gewoond. Daar was het zo ongezellig, dat ik het op een rotdorp begon te vinden”, zegt Brouwer met afschuw. Lunteren is de plek waar hij thuis hoort.  

In deze tijd van het jaar is Lunteren versierd met verschillende soorten bloesem. Dit in combinatie met de zon geeft het straatbeeld een vrolijk gezicht. Het is rustig op straat, die rust kenmerkt Lunteren. Het dorp is vergrijsd en overdag zitten alle jongeren op school. Op een enkele verstekeling na, die de kalmte en terrasjes van Lunteren opzoekt en neerstrijkt bij café Floor, de oude stamkroeg van Lunteren. Misschien luncht hij bij 'Biezonder'. Bij ’t Aarfhuus zijn twee van die verstekelingen gestrand. “We komen hier niet vaak. Lunteren als persoon is een oud vrouwtje die rustig breidt in de zon,” lachen ze, “Of misschien rustig chillend in het gras met eten erbij.”  

Missie

Ze zijn eigenwijs en eigenzinnig. Ze horen allemaal bij elkaar, maar niet iedereen hoort erbij. Ze zijn gemoedelijk en rustig. Dit zijn de Lunteranen die Lunteren vormen. Als journalistiekstudenten zetten wij deze mensen voor u op de crossmediale kaart. Voor meer verhalen over Lunteren: www.nieuwsvallei.nl. Mail tips naar: nieuwsvalleilunteren@gmail.com of reageer hieronder.