sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

‘Het buurthuis van Zuid’ gaat dicht

De winkel ‘Hannisse Zuid Hengelsport’ in Veenendaal gaat sluiten. De winkel van Lien Hannisse, dat naast hengelsport ook handelt in voedsel en speelgoed voor dieren, is geliefd onder buurtbewoners en wordt liefkozend ‘het buurthuis van Zuid’ genoemd. Hannisse is nu bijna tachtig en heeft fysiek moeite met in de winkel werken. ‘Ik stop niet graag, maar ik heb niet veel keus.’ 31 maart startte de uitverkoop en 28 april sluit de winkel definitief zijn deuren dicht.

‘Goedemiddag!’ Iedereen die de winkel binnenkomt wordt meteen gegroet door de vriendelijke eigenares Lien Hannisse, die al bijna zeventig jaar in de winkel werkt. ‘Toen ik een klein meisje was lieten mijn ouders me kleine klusjes doen om ze te helpen met het runnen van de winkel. Dingen sjouwen, materiaal op de juiste plek zetten en toen ik wat ouder werd en wat meer van dieren afwist, mocht ik zelfs af en toe een klant helpen. Dat vond ik toen altijd heel spannend maar wel leuk om te doen’, vertelt Hannisse met een glimlach op haar gezicht. ‘Ik heb er altijd van gehouden om hier te werken.’

Herinneringen

De winkel is een klein, grijs gebouwtje dat achter het ouderlijk huis van Hannisse staat, waar ze al heel haar leven woont. Zodra je binnenloopt is de geschiedenis van de winkel evident. De houten vloer kraakt onder je voeten en je ruikt een muffe maar niet per se onplezierige lucht. De winkel is vrij smal, maar het staat stampvol met producten. Op de muren hangen foto’s van de ouders en zussen van Lien en van vaste bezoekers. ‘Dat ben ik!’ Lien wijst naar een foto van een meisje van twaalf jaar oud die een grote stapel hengels aan het ordenen is. ‘Ik heb het nooit tegen mijn ouders gezegd maar dat vond ik zo’n rot taak, zeker als je ook nog de draadjes er goed omheen moest doen.’ Een man komt de winkel binnen. Hij heet Henk en hij komt, net zoals velen anderen uit de buurt, regelmatig langs voor een kopje koffie. ‘Ik vind het heel jammer dat Lien gaat sluiten, hoewel het ook begrijpelijk is. De meeste mensen weten dat het lichamelijk al een tijdje minder goed met haar gaat, en tot slot van rekening doet ze het al een hele tijd alleen.’

Lien wijst naar een andere foto. Deze is van haar en een man, allebei zijn ze op de foto rond de veertig. ‘Dat is mijn man Cees, hij is in 1990 overleden. Dat was een moeilijke tijd voor me. Ik had geen zin om hier alles in mijn eentje te doen, maar ik had ook geen zin om de winkel te verkopen. Uiteindelijk heb ik met de hulp van de rest van mijn familie de draad weer opgepakt. Ik kon het niet laten gebeuren dat de winkel zou stoppen.’ Ondanks de vervelende herinneringen waar ze over praat glimlacht ze nog steeds.

Verhuizing

Nu komt er helaas wel een eind aan de winkel. ‘Ik heb de laatste tijd veel klachten over mijn gezondheid. Ik heb een hartinfarct en een kapotte knie gehad en een van mijn nieren werkt niet meer zo goed. Ik kan niet meer druk in de weer zijn met de winkel, en ik moet in een kleiner huis gaan wonen. Samen met mijn dochter ben ik naar een nieuwe woning gaan zoeken, en hoewel ik met tegenzin aan het kijken was ben ik heel blij met mijn nieuwe plek.’

Er komen nog meer mensen langs. Zij komen hier net als Henk niet voor de producten in de winkel, maar voor de gezelligheid en vooral ook voor Lien. ‘Sorry hoor, ik zet even nog wat koffie op. Wil jij ook wat?’