sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

“De kabouters houden een winterslaap bij mij op zolder”

“Het begon allemaal met een onbekende meneer, die zette een kabouter in het bos. Waarom weten we nog steeds niet. ”Zo begon Bep Welters het verhaal over het kabouterdorp in het Wilbrinkbos in Voorthuizen. Maar de kabouters staan daar ondertussen niet meer. De kabouters zijn namelijk op zoek naar een nieuw stukje grond waar ze naartoe kunnen verhuizen.

Het kabouterdorp sloot vorig jaar november zijn deuren omdat de gezondheid van het bos te snel achteruit ging. De 1500 beeldjes moesten dus worden opgeborgen tot een nieuwe plek was gevonden. “Ze houden nu bij mij op zolder een winterslaap” vertelt Bep. “Ik heb 8 april met de wethouder van Barneveld aan tafel gezeten om te kijken waar we het dorp opnieuw zouden kunnen opbouwen. Dat was een heel goed gesprek en ik verwacht dat we over een week de definitieve plek kunnen aanwijzen. Waarschijnlijk kunnen de mensen het dorp in mei weer bewonderen.” voegt ze daar enthousiast aan toe.

Picknickplaats

Het dorp was erg geliefd onder de wijkbewoners. “Het kabouterdorp was het stukje trots van Voorthuizen. Het grappige is dat allemaal volwassenen het kabouterdorp samen hebben gebouwd. Dat vonden wij heel leuk om te zien. En natuurlijk vonden ook de kinderen het een heel leuk dorp. Het stukje bos was een geliefde picknick plaats. Vooral in de zomer waren er vaak kinderen te vinden.”

"Het stukje bos was een geliefde picknick plaats."

Hartverwarmend

Niet alleen in de wijk zijn de kabouters bekend. Het dorp is vorig jaar een aantal keer in het landelijke nieuws geweest. Een keer omdat het dorp voor een groot deel was vernield. In het nieuwsbericht op het AD stond een oproep om kabouterbeeldjes naar Voorthuizen te brengen zodat het dorp weer kon worden opgebouwd. “We kregen toen zo veel lieve reacties terug en ook heel veel mensen die hun oude tuinkabouters kwamen langsbrengen. Dat was hartverwarmend.”

Nuchter

Bep is vrij nuchter over het feit dat zoiets nog een keer kan gebeuren. “Om heel eerlijk te zijn, die kans is er altijd, of het dorp nu naast het politiebureau staat of in een of ander hondenparkje. Het is jammer dat mensen dat doen maar je kunt ze niet altijd tegenhouden helaas.”

Burgemeester

Je kunt Bep Welters wel de burgemeester van het kabouter dorp noemen. “Vanaf het begin eigenlijk al heb ik de kabouters vertegenwoordigd. Dat is gewoon zo gekomen. Ik heb ook altijd alles geregeld voor ze, zoals de huur van de grond of nu dus de verhuizing. Maar in de toekomst wil ik er een stichting van maken. Dan kan er democratisch gekozen worden.” voegt ze er lachend aan toe.  

"In de toekomst wil ik er een stichting van maken."

Sprookje

Bep raakt niet snel uitgepraat over de geschiedenis van het kabouterdorp. “Ik vind het nog steeds zo’n leuk verhaal, je kunt het anders ook teruglezen op de blog.” Ja, want de kabouters hebben zelfs een eigen blog. daar is onder andere het hele geschiedenis verhaal terug te vinden. Hier volgt een stukje: ‘Heeft u mijn kabouter gezien in het bos?’ vroeg Roelof. ‘Nee’ zei Bep Welters. ‘Wilt u de kabouter ontmoeten die hier al een tijdje rondloopt in het bos?’ ‘Natuurlijk, geweldig, ik hou van kabouters.’ Zo ontstond een geweldige vriendschap van twee mensen die van fantasy houden en kabouters. Maar Bep vond de kabouter erg eenzaam en plaatste een tweede kabouter in het bos. En ja hoor ook zij kreeg de smaak te pakken en sprak andere wandelaars aan en vertelde over de kabouter en zijn vriendje.