sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Huis van Renkum: naast huis ook thuis

Dinsdagmiddag, twee uur. Vanaf buiten lijkt het rustig in het Huis van Renkum. Er zijn nu ook geen activiteiten gepland, zoals op andere dagen. In het gebouw met huiskamerachtige setting, is er regelmatig een programma voor kinderen en ouderen. Ook kunnen inwoners van de gemeente Renkum terecht met hulpvragen op het gebied van zorg, welzijn, wonen en inkomen. Ondanks het ontbreken van een dagbesteding op deze middag staat de voordeur toch open…Welkom in het Huis van Renkum.

Welkom in het Huis van Renkum

Binnen zit Hennie Pierunek aan een lange tafel een potje Rummikub te spelen. Twee weken geleden is zij 95 jaar geworden. “Ik kon wel huilen van dankbaarheid op mijn verjaardag,” vertelt de Renkumer met glinsterende ogen. “Ik ben helemaal alleen, maar om elf uur ging de telefoon al. Dat waren deze lieve mensen.” Ze wijst naar de mensen die naast haar zitten. “Ik heb zoveel bloemen gehad, dat ik een emmer moest aanslepen om ze in het water te zetten.”

"Jij bent echt gevaarlijk, tante Hennie!" zegt de Turkse Zilfi, wanneer Hennie een goede zet doet.

"Hoi, hoi, hoi!" roepen een vrijwilligster en tante Hennie wanneer er iemand heeft gewonnen met Rummikub.

Naast ‘tante Hennie' - zo noemen de vrijwilligers en bezoekers van het Huis van Renkum de dame - zit de 19-jarige Zilfi Atici. Zij is van Turkse komaf, een heel andere cultuur dan die van de Nederlands-Duitse tante Hennie.

"Als mensen zacht rijden in het verkeer, scheld ik erop los, tante Hennie," zegt Zilfi. "Dat moet je niet doen, hoor," reageert de oudere dame. "Het is niet jouw recht om iemand anders voor iets uit te maken."

Dat Zilfi Turkse is, maakt voor tante Hennie geen verschil. “Wat maakt het nou uit wie welke nationaliteit heeft? Zij is ook gewoon een Nederlander.”

Tante Hennie is erg geconcentreerd. "Ik ben geen kind. Ik wil Rummikub graag serieus spelen."

Nilay Külci is de motor achter het Huis van Renkum. Ze wil graag een ontmoetingsplek creëren voor eenzame mensen en op allerlei manieren ondersteuning bieden. Zo helpt ze mensen ook met hulpvragen en het contact met instanties. “De initiatieven die we hier nemen, ontstaan wanneer wij zien dat bezoekers een bepaalde behoefte hebben.”

Nilay is al ruim een kwartier aan de telefoon met een instantie en wordt steeds doorverwezen.

Een voorbeeld daarvan is een man die zijn post steeds niet ontvangt, waardoor een deurwaarder is ingeschakeld. “Deze meneer wordt van het kastje naar de muur gestuurd,” zucht Nilay, “en daar is hij de dupe van.” 

Terwijl Nilay in de wacht staat en tante Hennie aan haar vierde potje Rummikub begint, zijn drie kinderen druk aan het spelen op de grond. Er is toch geen programma op dinsdagmiddag? “Voor tante Hennie maken we een uitzondering,” verklaart Nilay. “En de ouders van deze kinderen belden ons gisterenavond op, omdat ze geen oppas konden regelen. Als de nood hoog is, stellen we ons beschikbaar.”

Nilay legt haar stagiair van de opleiding Administratief Medewerker iets uit over arbeidscontracten.    

Om te zorgen dat de activiteiten en begeleiding in het Huis van Renkum aansluiten bij de plannen van de gemeente, heeft Nilay regelmatig overleg met het Hoofd Samenleving Renkum. Ze wil overlapping met andere initatieven voorkomen. “We willen datgene organiseren wat echt nodig is en ons onderscheiden van bestaande organisaties, zodat we de gaten kunnen dichten die er nu nog zijn.”

Nilay vertelt de gemeente over haar plannen met het Huis van Renkum.

“Hoe ging het overleg?” vraagt tante Hennie. Ze stelt zich voor aan het afdelingshoofd van de gemeente en begint zachtjes te huilen wanneer ze hen vertelt wat de mensen van het Huis van Renkum voor haar betekenen. “Ik ben maar alleen, en deze mensen zijn zo lief voor me geweest. Ik kan niets anders over ze zeggen.” Een vrijwilliger knuffelt haar en Nilay kijkt haar ontroerd aan. Het Huis van Renkum is niet alleen een huis, maar ook een thuis.

De 95-jarige Hennie heeft in het Huis van Renkum een stukje geluk teruggevonden.