sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Een schil van verschillen III: broeinest van variatie

VEENENDAAL - Meer dan een maand geleden zette onze redactie voor het eerst voet aan de grond van ’t Franse Gat. We ontmoetten in dit typisch Veense wijkje mensen die bereid zijn iets te delen van wat hen in beweging zet en wat hen in beweging houdt. 't Franse Gat is een broeinest van variatie. Het kan mensen verbinden en verjagen. In onze laatste productie gaan we in op afkomst, leeftijd en opleidingsniveau.

 

Verloren leunt hij tegen een paaltje. Tussen de Jumbo en het oude buurtcentrum in staat Claude, leunend met oordopjes in zijn oren. Als je goed kijkt zie je zijn hoofd iets op en neer bewegen. Hij heeft een bruine huid en donker haar, hij kijkt op als we aan komen lopen. Claude vertelt iets over zijn opleiding: “Ik ben Claude en ik ben twintig jaar. Ik doe de mbo-opleiding Sport en Bewegen. Dat sporten vind ik heel leuk, maar de lessen vallen me tegen. Ik zou graag iets meer betrokkenheid willen zien”, vertelt hij. “Veel docenten maakt het helemaal niet uit of je in de les komt of niet. Uiteindelijk is het je eigen keuze natuurlijk, maar het is niet motiverend.”

Claude lijkt een beetje verbaasd over het spontane interview, maar op een rustige manier blijft hij antwoord geven.

“Ik heb gekozen voor deze opleiding omdat ik erg van sporten houd. Maar later wil ik er niks mee doen. Liever doe ik iets met computers, of misschien zelfs nog iets anders. Dat zie ik wel als het zover is.”

Claude woont vanaf zijn negende in ’t Franse Gat, hij ziet wel degelijk verschillen in opleidingsniveau. “In mijn wijk zijn veel verschillen tussen mensen, onder andere is dat terug te zien in hun opleiding. De ene is een bouwvakker, de volgende een kassière en de derde een fysiotherapeut. Maar onderling maakt dat niet uit, het gaat om de persoon, niet om zijn of haar opleiding.”

Als we weglopen stopt hij zijn dopjes weer in zijn oren. Met zijn hoofd licht deinend op de muziek, die blijkbaar de hele tijd heeft doorgespeeld.

 

“Het gaat om de persoon, niet om zijn opleiding”

 

Voor een middelbare school in ’t Franse Gat zit Rafaël op een bankje. Het blijkt niet zijn eigen school te zijn, hij is gewoon aan het ‘chillen’.

“Ik ben Rafaël en ik ben veertien jaar oud. Ik zit nu in de tweede klas van de havo. Het is niet heel makkelijk, maar tot nu toe lukt het goed. Als ik zo door ga mag ik gelukkig naar de derde klas. Het gymmen op school vind ik het leukste om te doen.”

Rafael eet ondertussen een koekje en hij kijkt af en toe om zich heen. Wachtend op zijn vrienden.

“Hier in de wijk is er wel verschil tussen de opleidingen van mensen. Maar ondanks dat werken de meesten erg hard. Ook mijn ouders werken allebei. Iedereen doet dat voor zijn gezin, huisje, en dat soort dingen. Het moet gewoon gebeuren.”

Met zijn veertien jaar is het nog best wel lastig om over een paar jaar een opleiding te kiezen.  Toch weet hij aardig goed welke richting hij op wilt. “De ICT-sector lijkt me wel wat. Het lijkt me heel leuk om met computers te werken. Ik wil graag problemen oplossen.

 

“Iedereen werkt hard, het moet gewoon gebeuren”

 

Wachtend op zijn vrouw, die de laatste spulletjes bij de winkel moest halen. Puffend kijkt hij om zich heel, terwijl wij op hem aflopen. Enthousiast reageert hij op onze vraag of wij iets over ’t Franse Gat mogen vragen: "natuurlijk, mag dat!"

Piet van Barneveld noemt zichzelf een echt PostNL-kenner: "Ik werk al 40 jaar bij hetzelfde bedrijf. Niet het werk dat ik oorspronkelijk deed, maar je moet wat als je oorspronkelijke baan als informatiemedewerker wegbezuinigd is. Natuurlijk zou ik graag iets anders willen doen, maar met een leeftijd van 53 gaat dat niet meer zo makkelijk. Voor veel bedrijven ben ik namelijk te oud."

 

'Je moet normaal met elkaar omgaan'

 

"Ik heb vroeger mbo niveau 2 gedaan. Het was ontzettend dichtbij, dus de meesten uit mijn dorp deden dat. Ik vind opleiding niet zo belangrijk en als ik eerlijk ben, wil ik er ook geen oordeel over geven. Het gaat erom dat je plezier hebt in je werk en dat je gewoon normaal met elkaar om moet gaan. Daar heb je geen goede opleiding voor nodig."

Zijn vrouw doet de boodschappen in de fiets en vraagt of ze kunnen gaan. De laatste spullen voor de barbecue zijn gehaald. Piet stapt op en fietst weg. Voordat hij écht gaat, zegt hij ons nog wel gedag. Hoe het hoort.

 

Wat zo bijzonder is aan ’t Franse Gat, is dat het de enige openbare middelbare school van Veenendaal heeft: het Rembrandtcollege. De school doet veel aan culturele opvoeding en hebben ook een dependance in Petenbos genaamd Villa Rembrandt. Voor de rest zijn er alleen basisscholen in de wijk; de Hervormde Patrimoniumschool, het protestantse School Juul en Speciaal Onderwijs De Blink.

 

Alle culturen worden geaccepteerd

Ze wil net op haar fiets stappen als ze beseft dat ze toch nog wat is vergeten uit de supermarkt. “Boodschappen doen is nog wel eens lastig. Dan zoek ik iets en dan weet ik niet hoe het in het Nederlands heet.” Om die reden wil de 36 jarige Faiqotul  liever ook niet met ons praten, bang dat ze niet uit haar woorden komt. 

Drie jaar geleden verhuisde ze van Indonesië naar Nederland, van tropen naar uitgestrekte polders. “Ik mis Indonesië vooral in de winter, als het hier zo koud is. In Indonesië had ik het nooit koud.” Dit alles voor de liefde. Haar man woont al lange tijd ’t Franse Gat en ook zij is nu dol op de buurt. “Ik heb veel contact met de buren, maar er wonen ook een aantal Filipijnense mensen en Chinezen. Het is fijn om mensen van een zelfde cultuur te kennen, je herkent dezelfde dingen.” Last van vooroordelen heeft ze niet: “Ik merk dat mensen hebben respect voor elkaar, net zoals ik van mijn ouders geleerd heb.'

 

 'Ik heb geen last van vooroordelen'

 

De 58 jarige Ahmed woont al langer in ’t Franse Gat, 16 jaar maar liefst. Hij houdt van de wijk, maar de sfeer is volgens hem anders dan vroeger. Mensen waren aardiger naar elkaar en naar verschillende culturen. Hij heeft de verandering als buurthuismedewerker van dichtbij meegemaakt. “Vroeger ging iedereen met gemoedelijk met elkaar om. Maar ongeveer tien jaar geleden liep het helemaal uit de hand. Hangjongeren zorgden ervoor dat er een avondklok ingesteld werd. Nu is de rust weergekeerd, maar ik vind de mensen minder aardig dan vroeger. Natuurlijk heb je goede en slechte mensen, maar als mensen iets op tv zien dat veroorzaakt is door moslims krijgen wij, Marokkanen, er vaak de schuld van. Al is het in Azië of Amerika.”

 

 'Mensen waren vroeger aardiger voor elkaar'

 

Volgens de 60 jarige Marian is geen wijk zo bont gekleurd als ’t Franse Gat. “Ik heb van alles voorbij zien komen: Marokkanen, Turken, Afrikanen, Indiërs (al zie ik dat niet meer als buitenlanders) Spanjaarden en Italianen. Toen ik voor het eerst een Indiër zag keek ik wel even om, maar nu na zoveel jaar kijk ik nergens meer van op."

“De verschillende culturen gaan niet altijd makkelijk samen. Ik heb meegeholpen aan het instellen van de avondklok. Voordat die er was terroriseerden de buitenlandse hangjongeren de straten. Het was een keer zo erg dat de  ze op mijn auto klommen en er zo lang op stampten en schommelden dansten dat hij dwars over de straat stond. Toen was de maat vol.”

 

'De maat was vol!'

 

Het wonen in een multiculturele wijk heeft voor Marian vooral nadelen. “Na het instellen van de avondklok werd het wat rustiger, maar inmiddels is hij alweer heel wat jaar afgeschaft en de hangjongeren zijn terug. Op een andere plek weliswaar, nu maken ze er in het speeltuintje achter de kerk een bende van. Ik zeg altijd: mocht je te weinig eten hebben, ga dan eens daar kijken. Daar zijn genoeg halve pizza’s en zakken chips te vinden.”

In 2006 was er sprake van een avondklok in ’t Franse Gat. Hangjongeren zorgden voor overlast en vandalisme. De buurt klaagde er al maanden over, toen er op zondag verschillende auto’s naast de Sionskerk werden bekrast en vernield. De druppel die de emmer deed overlopen, en de avondklok van start liet gaan, was een steen door de ruit van de kerk tijdens een dienst. De avondklok is enkele jaren daarna afgeschaft.

Bron: RTV Utrecht

 

Van alle bewoners van ‘t Franse Gat, zijn 44,3 procent allochtoon. Ongeveer 18,8 procent van dat percentage heeft een niet-westerse achtergrond tegenover de 6,5 procent van allochtonen met een westerse achtergrond.

Bron: oozo.nl

 

Voorzieningen voor iedereen

Gonnie is zeventig en woont nog maar enkele jaren in ’t Franse Gat. “Het is heerlijk dat de voorzieningen dichtbij zitten en dat ik veel bekenden in de buurt heb. Zoals nu, ik kan gewoon even snel met een vriendin een boodschapje doen. Dat is veel gezelliger dan alleen.”

Ondanks dat ze zelf al wat meer op leeftijd is, geniet ze er ook van om jonge mensen om haar heen te hebben. “Die jonge mensen houden je jong. Ik leer genoeg van ze. Zo heeft mijn kleindochter, die ook in de wijk woont, me van alles geleerd over Whatsapp.” Ook in het wijkcentrum De Geut komen alle leeftijden samen. Zo hebben worden er vaak creatieve activiteiten georganiseerd waar alle leeftijden aan deel mogen nemen.”

Last van hangjongeren heeft Gonnie niet gehad. De problemen met jongeren speelden zich voor haar tijd af. “Daarnaast woon ik in het gedeelte met koopwoningen waar dit probleem toch al minder speelt. Voor mij is het een prima buurt.”

 

'Ze leerde me alles over Whatsapp'

 

We komen een jongetje tegen dat Micheal heet. Het lijkt alsof hij zich een beetje verveeld.

De twaalfjarige Micheal is nooit te vinden in het buurtcentrum. “Mijn vrienden vinden dat saai en ik ben er eigenlijk ook niet zo van. We gaan liever naar het schoolplein van de Patrimoniumschool. Dat is het makkelijkst want daar wonen we allemaal vlakbij.”

 

'Het is eigenlijk best wel saai'

Voor overlast zorgen ze niet volgens Michael.  “We doen geen gekke dingen, gewoon chillen en zo. Niemand heeft daar last van. Er wordt ook elk jaar een buitenspeeldag georganiseerd en je kunt naar de markt, dat is het wel zo’n beetje.” Micheal is tevreden over ’t Franse Gat maar: “dat komt vooral doordat mijn vrienden er wonen, anders zou ik het best saai vinden.”

’t Franse Gat is een relatief jonge buurt. Maar liefst 28 procent van de inwoners zijn tussen 25 en 44 jaar oud, gevolgd door 45-64 jaar met 26 procent. Jeugd onder de 14 jaar zijn ook goed vertegenwoordigd met 20 procent. Jongeren tussen de 15 en 24 jaar en ouderen boven de 65 jaar staan beiden genoteerd met een bescheiden 14 procent.

Bron: Drimble

 

 De variatie van de wijk lijkt niet tussen de mensen in te staan. Want zoals Marian zegt: "Nederland ís nou eenmaal gemengd tegenwoordig."

Nog nieuwsgieriger geworden naar 'Franse Gat? Klik dan hier voor het volledige dossier!

Klik op de verschillende punten van de kaart en bekijk alle artikelen!

Discussieer mee Wij zijn benieuwd naar uw mening. Hoe vindt u dat we 't Franse Gat hebben neergezet?