sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Ede, een tussenstop in mijn leven

Op een zonnige zomermiddag ontmoet ik de vrolijke Astrid Altena (20) in het Atrium van de CHE. ‘Hoi! Daar ben ik dan eindelijk.’ Als echte student vertrouwt Astrid voor haar vervoer grotendeels op haar ijzeren ros. Hiermee doorkruist ze heel Ede, want dat is de plaats waar ze nu al bijna drie jaar woont en studeert.

‘Ik ben hier komen wonen, omdat ik aan de Christelijke Hogeschool Ede Social Work ging studeren. Dat was eigenlijk mijn enige reden.’ Astrid zocht niet zoals veel studenten eerst haar studentenstad uit en dan haar school, maar wist zeker dat ze naar de CHE wilde nadat ze de open dag bezocht. ‘Ik voelde me er meteen thuis en wist zeker dat ik hier wilde gaan studeren.’ Zodoende verhuisde ze van een dorpje in Brabant naar het Geldersche Ede. Dat was wel even een verandering. Van volop in het groen wonen langs de Maas naar een plek waar vooral veel huizen staan en minder groen. Toch treurt Astrid er absoluut niet om. Met een stralende glimlach verteld ze: ‘Ik ben me hier thuis gaan voelen.’
Dat thuis voelen ging niet zomaar. Astrid heeft in de jaren dat ze nu in Ede woont niet stilgezeten. ‘Ik doe veel in Ede en ken veel plekken.’ Haar stage liep ze op een Edese basisschool en ook heeft ze vrijwilligerswerk gedaan in Ede. ‘Ik ben zo met allerlei mensen in aanraking gekomen. Dat heeft er denkt ik wel voor gezorgd dat ik me meer en meer een Edenaar ben gaan voelen.’

Saai, maar handig centrum

Maar wat vindt  Astrid van één van de belangrijkste plekken van Ede, het centrum? ‘Ik woon vlakbij het centrum, dus ik kom er regelmatig. Je hebt er eigenlijk alles wat je nodig hebt aan winkels, dat is superfijn!’ Maar echt mooi kan Astrid de winkelstraten niet noemen. Het ontbreekt er aan mooie architectuur en aan groen. ‘Het is niet groot. Je bent er zo uitgekeken, en ik vind het niet gezellig.’ Wat zou het dan gezelliger maken?
‘Kijk, de architectuur kun je moeilijk veranderen. De hele boel afbreken en weer opbouwen is niet realistisch. Ik zou er mooie plantenbakken neerzetten en ophangen aan de lantaarnpalen.’
Momenteel wordt het Marktplein omgetoverd tot een groene oase. Astrid vertelt dat ze erg nieuwsgierig is hoe het gaat worden. ‘Ik hoop dat het mooi groen word. Dat zou echt heel fijn zijn! Ik ben echt iemand die van groen houd, haha! Tot nu toe waren het een paar stenen en that’s it.’

Stad of dorp?

Al jaren wordt er binnen Ede en omgeving gesteggeld of Ede nu een stad of een dorp is. Astrid kijkt me wat bedenkelijk aan. ‘Pfoe, lastig. Ede heeft meerdere wijken, dat is toch meer een stads dingetje. Maar ik zie een stad pas als stad als het een groot centrum heeft, en dat heeft Ede absoluut niet.’ Net als vele medestudenten kan Astrid zich er niet druk om maken. ‘Ik heb het hier naar mijn zin. Er wonen medestudenten, ik zit dicht bij de studentenvereniging en je hebt hier natuurlijk Bernardo’s, een heerlijke ijssalon. De beste plek van Ede, haha! ’ Hoewel Astrid niet vaak de tijd neemt om er in de natuur op uit te gaan , heeft ze wel een grote liefde voor de hei en het bos waar Ede mee omringt is: ‘Ik voel me daar echt thuis!’

Geen lokale ambities

Hoewel Astrid het naar haar zin heeft in Ede heeft ze geen ambities om zich te bemoeien met de lokale vraagstukken. ‘Ik voel mij thuis in Ede, maar niet zodanig dat ik me ga bemoeien met de veranderingen die er plaatsvinden.’ En als die veranderingen er plaats vinden is het nog maar de vraag of Astrid daar vanaf weet. Een paar maanden terug besloot ze te stoppen met het gebruik van Facebook. Het koste haar te veel tijd en dat was het niet waard. ‘Ik volgde op Facebook ook het Edese nieuws. Dat komt dan voorbij op je tijdlijn en daarom lees je het.’ Nu pikt Astrid nieuws vooral op als ze het tegenkomt op straat of anderen het haar vertellen. ‘Ik zie weleens de krant van mijn huisbaas liggen, maar die neem ik natuurlijk niet mee. En ik ben ook niet iemand die de krant even bij de supermarkt gaat halen. Zo belangrijk vind ik het niet.’


Astrid blikt even de toekomst in. ‘Of ik hier zou blijven wonen? Nee, ik denk het niet. Misschien als ik een baan hier zou krijgen. Maar voor nu is Ede een tussenstop. ’ Concrete plannen voor haar toekomst heeft de studente nog niet. ‘Ik ga waarschijnlijk niet meer terug naar mijn ouders. Daar is geen werk voor me. Maar het maakt me verder ook niet zoveel uit waar ik terecht kom.’

Geschreven door: Annelie den Engelsman