sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

De Vallei in beeld: wie zijn de Otterloërs?

De afgelopen maanden stonden veel plaatsen in deVallei centraal. Zo ookhet dorp Otterlo: een klein, toeristisch en vooralsaamhorigplaatsje op het randje van de Hoge Veluwe. We weten genoeg over de Hoge Veluwe, het Krüller-Möller en andere toeristische zaken, maar wat kenmerkt het dorpje zelf, en belangrijker: wie is nu eigenlijk de Otterloër?

De afgelopen maanden stonden veel plaatsen in de Vallei centraal. Zo ook het dorp Otterlo: een klein, toeristisch en vooral saamhorig plaatsje op het randje van de Hoge Veluwe. We weten genoeg over de Hoge Veluwe, het Krüller-Möller en andere toeristische zaken, maar wat kenmerkt het dorpje zelf, en belangrijker: wie is nu eigenlijk de Otterloër?

 

Terwijl het dorp in de regen een trieste bedoening lijkt, bloeit Otterlo tijdens een zonnige middag helemaal op. Er is veel bedrijvigheid: de mensen werken in de tuin, doen boodschappen of blijven op straat even staan om een praatje te maken. De basisschool is al uit, maar op het plein spelen een heel aantal kinderen in t-shirtjes en korte broeken.

 

In het zonnige weer vinden ouders het geen straf even op hun spelende kinderen te wachten. Ze zitten op bankjes rondom het schoolplein en praten bij, geduldig toekijkend hoe hun kinderen klimmen, rennen of voetballen. 

 

Het is en blijft een dorp: de kinderen in Otterlo zijn niet bang om op hun fiets, step of skelter door het dorp te rijden. Een jongetje zonder blits voertuig doet een poging de skelter van een meisje te lenen, maar ze rijdt er vliegensvlug vandoor. 

 

 

Wanneer je door het dorp loopt, kom je nog meer spelende kinderen tegen. Er zijn geen ouders in de buurt, maar ze zijn niet bang om zich uit te sloven en te laten zien welke kunstjes ze allemaal op het klimrek kunnen.

 

 

Door het heerlijke weer zitten er eindelijk weer mensen op het terras van restaurant De Waldhoorn. Met trots staat er op het krijtbord geschreven dat de Otterlose asperges met beenham er weer zijn. 

 

 

Ook het personeel van De Waldhoorn is blij met de warmere dagen. "Als het regent, is er bijna niemand op straat. Maar zomers zit het hele terras vol," vertelt een medewerkster. 

 

 

Aan sommige mensen merk je duidelijk dat ze toerist zijn. Niet alleen door hun kleding, maar ook aan de manier waarop ze door Otterlo lopen. Daaraan merk je dat ze hier niet thuis zijn. Sommigen komen uit grotere steden en vertellen dat ze hier de rust opzoeken. Af en toe blijven ze staan om iemand de weg te vragen, hoewel je in het kleine dorpje niet gemakkelijk verdwaalt. 

 

Een vrouw zit op een bankje en haakt een patroon uit een blad na. Ze wacht met haar hondje op een afspraak bij de dierenarts. Al hakend vertelt ze over haar hondje. Het is een Sheltie, een hond van de Shetlandeilanden. Het leuke aan die eilanden is, zegt ze, dat alles op die eilanden klein is vanwege de harde wind. 

 

Een ouder echtpaar wandelt hand in hand door de straten van Otterlo richting het monument. Ze maken een praatje, stellen geïnteresseerde vragen en lachen vrolijk voor de foto. 

Twee toeristen bewonderen de kerk terwijl ze een aantal lantaarnpalen met opvallende stickers passeren. "Wij gaan voor 0. Geen AZC in Otterlo", luidt de tekst. De Otterloërs lijken met z'n allen vrij radicaal. Is dit nog een verschijnsel van de saamhorigheid in Otterlo? 

Discussieer mee -