sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

De spil achter activiteiten in Veenendaals buurthuis Panorama

VEENENDAAL – Als ze éénmaal begint te praten over buurthuis Panorama, raakt ze niet meer uitgepraat. Ze organiseert tal van activiteiten voor de kinderen en heeft een enorme liefde voor de buurt. “Alle kinderen van de wijk zijn mijn kinderen.”

VEENENDAAL – Als ze éénmaal begint te praten over buurthuis Panorama, raakt ze niet meer uitgepraat. Ze organiseert tal van activiteiten voor de kinderen en heeft een enorme liefde voor de buurt. “Alle kinderen van de wijk zijn mijn kinderen.”

Aan het woord is Niama El Boukri. Niama is veertig jaar en woont nu 22 jaar in Nederland. Ze komt oorspronkelijk uit Tanger, Marokko. Omdat ze trouwde met Mohammed (62), kwam ze hier naar toe. Hij is vroeger met zijn ouders naar Nederland gekomen, maar elke vakantie ging hij weer even terug naar zijn vaderland. Zo heeft El Boukri Mohammed ontmoet. Samen hebben ze vier kinderen.

El Boukri: “In het begin moest ik hier heel erg wennen. Het is echt moeilijk als je de taal niet spreekt en als je familie niet bij je in de buurt is. Ik had in Marokko geen opleiding afgerond, dus wat zou ik in Nederland moeten doen?”

Toch doet El Boukri veel voor de wijk.“Ik doe heel veel dingen; ik begeleid activiteiten, waaronder kinderactiviteiten. Zo is er iedere woensdagmiddag kinderclub en op dinsdagmorgen is er naailes voor de vrouwen.” Ook helpt ze één keer per maand bij 'Koken met een verhaal'. Daarnaast is ze af en toe assistent-beheerder en soms ook gastvrouw van buurthuis Panorama.

Wijkgenoten beschrijven haar als een vrouw die zo veel dingen doet voor het buurthuis, zonder dat ze daar geld voor krijgt. “Ik krijg er niets voor, maar dat hoeft ook niet. Altijd dat geld. Ik vind het leuk om te doen, iets betekenen voor de wijk, dat vind ik belangrijk. Alle kinderen van deze wijk zijn mijn kinderen. Zo voel ik dat.”

Als ik El Boukri vraag naar de herinneringen van vroeger, dan zijn dat er niet zoveel. “Ik had niet veel contact met de mensen. Ik was thuis. Ik heb ook twee kinderen snel achter elkaar gekregen en ik had geen hulp, dus dat was best wel druk.” Maar hoe komt het dan dat ze nu wel veel contact heeft met de mensen en een belangrijke schakel is in het buurthuis? “Alles is veranderd doordat ik vrijwilligerswerk ben gaan doen. Dat is echt belangrijk, want zo leer je de mensen kennen, de cultuur kennen en word je Nederlands steeds beter.”

Één ding weet ze nog heel goed van vroeger. “Toen ik hier in Nederland kwam, zag ik al die honden en dacht ik bij mezelf: wat is dit? Je hebt wel honden in Marokko, maar daar gaan ze niet naar binnen. Hier worden honden net behandeld als kinderen; ze mogen naar binnen en op de bank. Dat is echt anders. Ik was dat niet gewend, want ik ben moslim en daarom mag de hond niet naar binnen. Die hoort buiten.”

Niama El Boukri. (Foto: Jannie de Ruiter)Niama El Boukri. (Foto: Jannie de Ruiter)

Ook de mensen zijn vergeleken met vroeger veranderd, vindt El Boukri. “Eerder keken ze anders tegen je aan. Sommigen vroegen wel wat, maar anderen keken alleen maar naar je. Nu durven de mensen ook dingen te vragen: ‘Waarom doe je dit of waarom draag je een hoofddoek?’ Dat vind ik fijn, want als je vraagt, krijg je antwoord”, meent ze. “De bewoners van de flat zijn, vergeleken met 22 jaar geleden, opener geworden. Ik denk dat dat voornamelijk komt door de activiteiten.”

Ook is El Boukri goed op de hoogte van wat er speelt in Veenendaal. Ze leest de Veenendaalse krant en de Rijnpost. “Het is belangrijk om het nieuws bij te houden. Zo weet je wat er speelt in Veenendaal en in heel Nederland.”
Ze maakt ook gebruik van haar stemrecht. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2014 is ze gaan stemmen, net als haar dochter. El Boukri kent de politici bij naam, maar één wethouder kent ze het beste. Frits Beckerman komt geregeld in onze wijk kijken. Toen het buitenspeeldag was, is hij ook geweest. En weet je: hij is zelfs mijn vriend op Facebook.” Het gezicht van El Boukri begint te stralen en ze glimlacht er breed bij. 

In de wijk Engelenburg-Noord wonen over het algemeen moslims. Ook El Boukri is moslim. Ze gaat niet naar de moskee, maar ze bidt thuis. Het is ook niet verplicht voor vrouwen om naar de moskee te gaan, in tegenstelling tot de mannen. Als de nieuwe moskee er is, dan zou El Boukri er graag heen gaan. Het geloof speelt een grote rol in het leven van de bewoners van de buurt, alleen laten ze dat niet echt merken. Aan het uiterlijk zie je het wel, omdat de meeste vrouwen een hoofddoek dragen. 

Mensen helpen, behulpzaam te zijn en iets betekenen voor diegene die hulp nodig hebben zijn dingen die El Boukri belangrijk vindt in het leven. Ze zou haar omgeving willen meegeven: “Wees lief tegen elkaar. Het leven is kort; de tijd die je hebt, moet je goed besteden. Want als je lief tegen elkaar bent, kun je beter samenwerken. Zo ook bij het buurthuis, want dat is voor iedereen.” 

En hoe gaat het met het buurthuis zelf? “Ik ben nog niet helemaal tevreden over de samenwerking tussen de mensen die werken bij het buurthuis. De communicatie tussen ons kan nog wel wat verbeterd worden”, meent El Boukri. 

 

 

 


Dit verhaal is onderdeel van het dossier Veenendaal-Centrum. Kijk en klik op de kaart voor meer verhalen over dit gebied.