sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

De rugtas van Bram over dure starterswoningen

Dit is het verhaal van de rugzak. Dit verhaal is anders dan de echte verhalen die er spelen bij mensen die geen woningen kunnen betalen. Uit gesprekken met jonge woningzoekenden is gebleken dat het een opgave is om een betaalbare woning in Barneveld te vinden. Het is ons inmiddels ook bekend dat jonge Barnevelders om die reden naar omliggende dorpen en steden verhuizen met alle gevolgen van dien. Daarom is het van belang dat heel gemeente Barneveld zich bewust is van deze problematiek.

Het lijkt alsof ik op avontuur ga. Er wordt de hele tijd naar me gekeken. Getwijfeld. Ik ben de laatste weken al meerdere keren opgepakt, ingepakt en meegenomen. Naar het buitenland, of lekker in Nederland. Waarom twijfelt hij deze keer zo lang om mij mee te nemen? Bram is dol op mij, zijn groene Eastpak. Ik word overal mee heen gezeuld, ik word er vaak heel vies van. In de trein, in de bus, op zijn werk, bij zijn vriendin. Vaak bij zijn ouders thuis. Nog wel. Zijn moeder zeurt altijd over me. Ik lig in de weg, ik lig op de verkeerde plek, ik ben te oud en ze vindt dat ik weg moet. Gelukkig heeft hij me al sinds jaar en dag, wat zorgt dat ik van emotionele waarde ben voor hem.

 Ineens schrik ik. Zijn altijd rustige en degelijke moeder stormt de trap op. Ze hoeft maar twee woorden te zeggen en zijn gezicht betrekt meteen. Dat gebeurt de laatste tijd vaker. Hij wil een huis kopen, maar blijkbaar zit er een hobbel in de weg. Hij kijkt weer naar mij, omdat ik in het midden van de kamer lig. Ruw pakt hij Bram vast en gooit mijn hele inhoud op het bed. Studieboeken, laptop, verslagen. Zelfs een deel van zijn afstudeeronderzoek slingert hij op bed. En dit allemaal uit frustratie. Dan is het even stil.

 ‘Mam, ik snap dat je wilt dat ik in de buurt kom wonen!’ schreeuwt Bram. ‘Ik las vandaag een artikel op Nieuwsvallei. De gemiddelde prijs voor een koopwoning in Barneveld is meer dan 312 duizend euro! Dat kan ik niet betalen. Belachelijk! Er is meer vraag dan aanbod, daarom is er weinig woongelegenheid voor starters! Ik wil niet net zo als Femke en Lars in the middle of nowhere wonen, omdat mijn eigen gemeente plannen heeft die nog een jaar kunnen duren. Daar kan ik niet op wachten, mam. ’ Zijn moeder knikt, zegt niks en loopt weg. Hij laat zijn schouders hangen en zucht diep. Hij pakt zijn telefoon, ik hoor hem iemand begroeten en weet aan zijn stem intonatie dat het zijn vriendin is.  ‘Hey, het is weer niet gelukt. Huis nummer drie gaat ook niet door. Sorry, schat.’ Dan een stilte. ‘Mijn moeder had vanmorgen de makelaar aan de lijn. We moeten verder zoeken. Ik kom nu naar je toe, ik zie je zo.’ Bram legt zijn telefoon neer en komt met een teleurgesteld gezicht naar me toe lopen. Hij pakt zijn portemonnee, zijn telefoon en de oplader en gooit het in mijn tas. Dan slingert hij mij over zijn rug en fietst weg naar zijn vriendin.

 Is jouw verhaal vergelijkbaar met dit verhaal? Deel het met ons! Mail je verhaal naar redactiebarneveld@gmail.com