sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

“Wij worden gezien als aso’s"

WAGENINGEN - NieuwsVallei verdiept zich deze weken in verschillende dorpen en wijken in de Gelderse Vallei. Midden in Wageningen Noordoost ligt een gezellig ogende wijk: de Boven-Beneden buurt. De wijk is omringd door een mooie groene omgeving. Maar wanneer men deze wijk tegemoet komt, zijn de blikvangers echter een begrafeniscentrum en, daar tegenover, een plaatselijke supermarkt van het bijna uitgestorven soort: Spar. Tekenen deze twee plekken de wijk?

WAGENINGEN - NieuwsVallei verdiept zich deze weken in verschillende dorpen en wijken in de Gelderse Vallei. Midden in Wageningen Noordoost ligt een gezellig ogende wijk: de Boven-Beneden buurt. De wijk is omringd door een mooie groene omgeving. Maar wanneer men deze wijk tegemoet komt, zijn de blikvangers echter een begrafeniscentrum en, daar tegenover, een plaatselijke supermarkt van het bijna uitgestorven soort: Spar. Tekenen deze twee plekken de wijk?

Tijdens de middagpauze van de plaatselijke middelbare school wordt deze plaatselijke supermarkt gegijzeld door jongeren. Gewapend met brommertjes, en veel lawaai nemen zij een groot gedeelte van de parkeerplaats en de ingang in beslag. De buurt lijkt zich er niet prettig bij te voelen, aangezien de bezoekers van de Spar met een boog om de herrieschoppers heen lopen.

Sociale verschillen

Wanneer het jongerenspitsuur afgelopen is en de rust bij de Spar is wedergekeerd, blijkt het tegendeel van onze lichtelijk negatieve observatie waar. De omliggende buurt, rondom het Meidoornplantsoen, is een gezellige buurt waar de mensen open naar elkaar toe zijn. “Iedereen kent elkaar en groet elkaar, het is er heel gezellig. We lopen elkaar de deur niet plat,” vertelt Cora Nab, bewoonster van het Meidoornplantsoen, “maar als er hulp gevraagd wordt, staat er altijd iemand voor je klaar.”

“Je houdt elkaar in de gaten.”

“We hebben ook een hele duidelijke sociale controle” gaat Nab verder. “Ik heb zeker van vier mensen de voordeursleutels. Tijdens de vakanties verzorg je de kippen en de planten van de bewoners.” Ook de ouderen worden goed in de gaten gehouden. Zo kijkt Nab met een schuin oog naar de overbuurvrouw. Wanneer de gordijnen een lange tijd dicht zijn, wordt er actie ondernomen.

Toch kent de wijk wel twee verschillende delen, blijkt na een gesprek met Dini Jansen, bewoonster van de aangrenzende buurt rondom de Postjesweg. Jansen weet dat er een bepaald beeld van de wijk bestaat. “Wij worden gezien als de aso’s. Deze straat ligt in een echte volksbuurt, we zitten in de voortuin en we barbecueën soms samen op straat. Vaak genoeg zet de buurman harde muziek aan, maar dat vindt niemand hier erg.”

Het verschil tussen de bewoners is waar de buurt zijn naam aan te danken heeft. Van oudsher is de “bovenbuurt” het rijkere gedeelte. Daar woonde men op stand. Die manier van kijken naar de bovenbuurt is na verloop van tijd veranderd. Daarentegen is de “benedenbuurt” van origine altijd de volksbuurt geweest en dat is het vandaag de dag nog steeds.

Blik van buitenaf

Een van de markante personen uit de wijk is begrafenisondernemer Adrie Reebergen. Al vierentwintig jaar woont hij op de rand van de Wageningse Bovenbuurt, maar oorspronkelijk komt hij uit Zeist. Volgens Reebergen is er een duidelijk verschil tussen echte Wageningers en mensen uit Zeist. Wageningers zijn van nature meer gesloten, wat afhoudend. “Iedereen groet elkaar en kijkt naar elkaar uit, maar iemand op de koffie vragen zit er niet zomaar in. Meestal kijken ze eerst een beetje de kat uit de boom, dat was in Zeist wel anders.”

"Niemand wil een begrafeniscentrum midden in zijn wijk hebben!"

Deze opmerking van Adrie Reebergen wordt niet ondersteund door bewoners Jan Hovestad en Mariët Verstegen. Niet alleen gaan ze graag bij elkaar op de koffie, “omdat Jan zulke lekkere koffie zet”, maar daarnaast worden onderstaande redactieleden zonder wikken of wegen gevraagd om een glaasje fris te komen drinken. Ook het maken van een vervolgafspraak voor een interview is geen enkel probleem, inclusief een uitnodiging voor Hovestads lekkere koffie.

Ondertussen weet Reebergen als geen ander hoe het is om als buitenstaander in deze wijk te komen wonen. “Het was in het begin natuurlijk wel een beetje gek. Niemand wil een begrafeniscentrum midden in zijn wijk hebben! Ik ben alle deuren langs gegaan om de buurt uit te nodigen eens in Zeist bij een begrafeniscentrum te komen kijken. Hoeveel last heeft een buurt nou van zo’n centrum? We zijn met een hele buurt in een bus naar Zeist gereden. Zo leer je de mensen natuurlijk wel een beetje kennen en uiteindelijk werd ik snel geaccepteerd door de bewoners. Ik woon hier nu al bijna vijfentwintig jaar en het is nog steeds een hele leuke wijk.”

Het beeld van de Spar en het begrafeniscentrum dat in eerste instantie een troosteloze indruk achter laat, staat in schril contrast met de gezellige en groene wijk die de Boven-en Benedenbuurt in werkelijkheid is. Achter de gegroepeerde jongeren bij de supermarkt en het wat troosteloze beeld van het uitvaartcentrum schuilt een gezellige en diverse buurt. De komende weken verdiept de redactie zich verder in deze wijk. Op die manier willen we de mooie en bijzondere verhalen naar boven halen. 

De redactie nodigt iedereen uit zo veel mogelijk te reageren op de artikelen. Bent u het ergens niet mee eens? Heeft u een, of meerdere, interessante invalshoeken? Of kent u iemand die overduidelijk geïnterviewd moet worden? Laat het de redactie weten, dan gaat die er mee aan de slag!