sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

"Wij zijn niet beter of slechter dan jullie"

(Noot: de dikgedrukte tekst is een verzameling citaten)

(Noot: de dikgedrukte tekst is een verzameling citaten)

"Asociaal, dat zijn ze. Niet zoals wij. Het zijn ander soort mensen. Hun jongeren hebben in de Witte Stad een hangplek waar ze zich ’s avonds klemzuipen, op hun scooters racen en alles slopen wat ze tegenkomen. Wij praten liever niet met ze en als we over hen praten moet onze identiteit anoniem blijven. We zijn bang. Als je met een van hen een probleem hebt, komen ze met z’n allen achter je aan en wie weet waar ze dan toe in staat zijn. Nee, wij gaan ze liever uit de weg. Zij de boenders, wij de Renkummers."

De Witte Stad in Renkum is maar op twee manieren te bereiken. Grote hekken blokkeren de doorgang. “Nu kan het niet meer dienen als sluiproute, wat vroeger wel het geval was,” vertelt de 35-jarige Lenie Diepenbroek. Hij is opgegroeid in de wijk met zijn neefjes die bij de familie Gerrits horen. Deze familie woonde generaties terug in woonwagenkampen. “Een boender was zo’n ding waar de woonwagens mee schoon werden gemaakt,” legt Diepenbroek uit, “dus zo werd de familie genoemd door mensen van buiten het kamp. Het is een bijnaam die als scheldwoord wordt gebruikt.”

Pistolen en uitzichtloosheid

De jongeren uit de Witte Stad zijn in een documentaire uit 2009 te zien waar ze met pistolen, knuppels en flessen sterke drank zwaaien. “Wat ik voor werk doe? Ik zit gewoon op de bank,” zegt een van de jongens. Een uitzichtloos beeld. Omdat er in die periode nog veel mensen van dezelfde families in de wijk wonen, is er een groot wij-gevoel ontstaan. “Wij komen allemaal voor elkaar op,” zegt Diepenbroek. 

Angst

Als je aan mensen uit de buitenwijken in Renkum vragen stelt over de Witte Stad, reageren ze vrijwel allemaal terughoudend. “Het is een ander slag mensen,” zeggen de meesten. Geen van hen wil uitleggen welke slag dat dan is. “Het zijn mensen die het met de regels niet zo nauw nemen,” durft een vrouw iets uit te wijden. Maar daar houdt het ook op; de angst voor deze buurt is duidelijk merkbaar. Het lijkt alsof de Renkummers hun ogen het liefste sluiten voor deze wijk. 

Verandering

Maar is de buurt wel zo verschrikkelijk als gezegd wordt? Als je er doorheen loopt en de mensen groet, maken de meesten gezellig een praatje. Een enkeling nodigt je zelfs uit om binnen te komen. De straten zien er rustig en aardig verzorgd uit en een plein met speeltoestellen siert het centrum van de wijk. De buurt geeft allesbehalve een onveilig gevoel. Hoe zit het nou echt? Wat is er in tussentijd veranderd?

Normale woonwijk

“Het is heel rustig geworden. Gewoon een normale woonwijk,” vertelt Diepenbroeks neef. Hij begrijpt ergens wel dat de Renkumers nog een negatief beeld van de buurt hebben, vooral als ze er lang niet zijn geweest. Volgens hem zijn er ook veel mensen bijgedraaid. Dat komt onder andere door de braderie die de Witte Stad ieder jaar organiseert. Die wordt ook bezocht door inwoners van de buitenwijken en het is dan ‘hartstikke gezellig’. “Anderen hebben een slecht beeld en die blijven dat houden. Of die willen dat blijven houden.”

Nieuwe generatie

Diepenbroek is inmiddels een gediplomeerd jongerenwerker bij centrum Lijn 50. De generatie jongeren van nu komt daar regelmatig. Sommige van hen lopen er stage of werken mee als vrijwilliger. “Deze gasten gaan gewoon naar school en hebben een baantje. Zij willen ook diploma’s halen, net als hun oudere broers en neven,” vertelt Diepenbroek. De hangplek die vroeger drukbezocht werd, ligt er nu verlaten bij. 

"Wij zijn ouder geworden, hebben kinderen gekregen en we hebben vaste banen. Noem ons geen boenders meer, want wij zijn niet beter of slechter dan jullie. Onze wijk is geen overlast gevende wijk meer. Het is een gemiddelde buurt, net als de straten waar jullie wonen.  De criminaliteit is afgenomen en onze jongeren zijn niet meer zulke boefjes als toen. Wij willen van het stempel af dat jullie ons hebben gegeven en dat hebben we ook verdiend. Het is over, er is een nieuwe tijd aangebroken."