sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

"No one puts their children in a boat"

EDE – “No one would leave home unless home chased you, fire under feet, hot blood in your belly”.Met deze quote begon de reis door de fotogalerie 'Ver van huis' van Jaco Klamer in Cultura Ede. Foto's van vluchtelingen in verschillende fases van hun leven: van de zware boottocht naar veilig aan de Nederlandse stamppot.

EDE – “No one would leave home unless home chased you, fire under feet, hot blood in your belly”. Met deze quote begon de reis door de fotogalerie 'Ver van huis' van Jaco Klamer in Cultura Ede. Foto's van vluchtelingen in verschillende fases van hun leven: van de zware boottocht naar veilig aan de Nederlandse stamppot. 

Het gebouw met bibliotheek, theater, kunstcentrum en eetcafé wordt op dinsdagmiddag rond de klok van twee uur door verschillende mensen bezocht. Bijna overal waar je kijkt, lopen, staan of zitten mensen met bijvoorbeeld een boek of achter de balie. De overige mensen kijken rond. Echter werpt niemand een blik op de foto’s van Jaco Klamer.

De leegte valt als eerste op als je in het grote gebouw naar links loopt. Een open ruimte met in het midden een plankje vol met spullen: verschillende reddingsvesten voor jong en oud. Van oranje tot aan Spiderman reddingsvesten. Veilig aangekomen op Nederlandse bodem.

Vertellen van een verhaal

Als je verder kijkt, zie je een tiental foto's verspreid over de ruimte. De foto's zijn gemaakt door fotograaf Jaco Klamer, wie samen met Henrique Staal het bedrijf Klamer en Staal heeft opgericht. Om kranten, tijdschriften, bedrijven en dergelijke te voorzien van afbeeldingen en tekst, waar ze samen de hele wereld voor over reizen.

De verschillende afbeeldingen in deze galerie bevatten allemaal een eigen verhaal, maar één thema: mensen op de vlucht. Vluchtelingen in verschillende fases van hun leven: verstopt in een tent, op een bootje dobberend op zee of veilig aan een Nederlands avondmaal in een opvanggezin.

Afbeeldingen over de aankomst in Nederland en de ontmoeting met onze cultuur. Vluchtelingen, die hun geboorteland niet willen verlaten, maar wel moeten omdat er dag in en dag uit bommen vallen. Dus op zoek naar veiligheid en om de kans te vergroten dat ze in leven blijven, vertrekken ze massaal naar Europa. 

No one puts their children in a boat

Hoewel de route die je moet lopen in de galerie niet helemaal duidelijk is, hangt er op het begin een quote van Warsan Shire over het zijn van een vluchteling, die aansluit bij de expositie: “No one leaves home unless home is the mouth of a shark” en eindigt met "You have to understand, no one puts their children in a boat unless the water is safer than the land". 

Terwijl hij thee dronk bij zijn buurman viel er een bom op het huis van Hassan

 

De eerste foto's vertellen het begin van het verhaal: twee gezinnen, waarvan er één zich bevindt in Noord-Irak. Gevlucht en op zoek naar veiligheid. Een tante en verschillende neven zijn opgepakt door de IS en niemand weet of ze hen ooit nog in levende lijve terug zullen zien. Toch is de familie dankbaar voor het leven dat zij hebben gekregen van God.

Op de tweede foto zien we Hassan. Terwijl hij thee dronk bij zijn buurman viel er een bom op het huis van Hassan, waardoor hij zijn vrouw verloor. Samen met zijn pasgeboren zoon vluchtte hij met lege handen naar een vluchtelingenkamp in Libanon. Hij is dankbaar: dankbaar voor het tapijt en de kussens die hij heeft gekregen, maar vooral voor het feit dat hij nog leeft. 

Aangekomen op Lesbos

De route door de galerie vervolgt zich naar afbeeldingen over de reis naar veilige landen met o.a. de naam 'Een bootje boordevol vreugde'. Mensen, die inmiddels al bijna twee maanden onderweg zijn op een rubberboot en die dan eindelijk aankomen op Lesbos. Waaronder een jong echtpaar met hun twee dochtertjes dobberend van Turkije naar Lesbos, waar het jonge gezinnetje wederom op straat moet slapen. Toch is er ook dankbaarheid te zien: ze zijn op veilige bodem. 

Soms zegt een beeld meer dan duizenden woorden. 

De laatste foto's worden niet ondersteund door teksten, maar soms zegt een beeld meer dan duizenden woorden. Vluchtelingen, die met een bus arriveren op Nederlandse bodem en opgevangen worden in tijdelijke opvangen zoals de sporthallen in Ter Apel. Maar niet voordat ze zich hebben aangemeld in de daarvoor bestemde hokjes. 

Toch mogen we nog een stapje verder kijken in de werelden van verschillende vluchtelingen tijdens hun verblijf in Nederland. In verschillende gastgezinnen worden de vluchtelingen meegenomen naar plekken, waar ze misschien nog nooit zijn geweest. Aanwezig bij een huwelijk, aan tafel waar de Nederlandse stamppot wordt geserveerd of op het strand. De foto's daarna tonen niet het plezier, maar het integratieproces: het leren van de taal, maar ook het leren fietsen. 

Gevoelens delen


Jaco Klamer volgde deze mensen en was blij dat ze aankwamen in Duitsland, Zweden of Nederland. "Het is bijzonder als mensen je laten delen in hun vreugde en verdriet," is te lezen in het programmaboekje van zijn fotogalerie. . 

Hij ging de hele wereld om foto’s te nemen van het gehele proces van verschillende mensen. Zo werd hij door een gezin in Lesbos ‘leeuw’ genoemd, omdat hij ze respecteert en beschermt, waardoor de familie zich veilig voelt. 

Reden

Toch zat er een speciale reden achter dat hij gekozen heeft voor het fotograferen van vluchtelingen.  “Ik wil overbrengen wat er echt speelt. Om mensen hiermee te informeren en te motiveren”, zo legt hij uit aan de redactie van keitv tijdens een rondleiding bij dezelfde fotogalerie in Amersfoort.

De expositie is nog tot 23 januari 2016 te zien in Cultura Ede. Doordeweeks geopend van 09:00 tot 21:00 en zaterdag van 10:00-17:00. Toegang is gratis.

Poll: Zou u een vluchteling iets willen leren?

 

Tussenstand:

Ook een poll maken? Klik hier

Vraag: Zo ja, wat zou u ze willen leren of waarom wilt u ze niets leren? 
Laat het weten in de reacties hieronder, op één van de social media kanalen (Facebook ofTwitter) of mail naar redactie@nieuwsvallei.nl.

Dit artikel is een onderdeel van het dossier 'Culturele verschillen', waarin we hopelijk samen met u tien weken lang antwoord proberen te vinden op de vraag: verdrijven nieuwe culturen de Nederlandse cultuur? En, bestaat de Nederlandse cultuur eigenlijk wel? Lees alle verhalen in het dossier en help mee.