sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

The Passion in Amersfoort vol hoop

 

AMERSFOORT - “Een minuut van stilte”, zo kondigde producer Jacco Doornbos tijdens de repetitie van The Passion aan. Een menigte van ongeveer 19.500 mensen werd tot stilte gemaand om de slachtoffers van de aanslagen in Brussel te herdenken. Het lachen verging, het geroezemoes verstomde en er verschenen tranen in vele ogen. Er hing een unieke sfeer van saamhorigheid op het Eemplein in Amersfoort.

 

Op donderdag 24 maart werd The Passion gevierd in het centrum van Amersfoort. Dit is een grootse vertolking van het Bijbelverhaal, dat elk jaar wordt georganiseerd door grote christelijke organisaties. Met het oog op de terreuraanslagen in Brussel was de boodschap van hoop duidelijk: "Dood en lijden hebben niet het laatste woord”, zo zei Lennette van Dongen, verteller van het verhaal. Ook waren er op station Amersfoort en op het Eemplein zelf, extra veiligheidsmaatregelen genomen om de kans op een terreuraanslag te verkleinen.

 

 

Gelijk bij binnenkomst stonden er een vijftal bewakers met groene jassen aan. Er stonden vijf houten tafels, om de wachtende menigte in vijf keurige rijen te vormen. Niemand kwam langs een bewaker zonder eerst zijn of haar tas te moeten openen, zodat die gecontroleerd kon worden. Ook moesten de ritsen van de jassen los om mogelijke bomgordels op te speuren. De controle was alleen niet heel grondig, want grote gele plastic tassen die in rugzakken zaten gepropt, bleven ongeopend. Ook vroeg de bewaker of men drank bij zich had, en wanneer men antwoordde met 'nee', werd daar dan ook niet verder naar gezocht.

 

“In een tijd van angst, haat en terreuraanslagen, vertellen wij het verhaal van hoop”

 

Toch verliep The Passion voorspoedig. Dat wil niet zeggen dat er geen opruiende dingen werden geroepen, want de grote groep mensen werd verzocht om in koor “kruisigt hem!” te schreeuwen. Maar het geluidsvolume van de ingehouden stemmen en de ongemakkelijke blikken vertelden meer dan wat de gesproken woorden deden. Aan het einde van het feest werd er een applaus gegeven in het kader van verbinding. “In een tijd van angst, haat en terreuraanslagen, vertellen wij het verhaal van hoop”, zo sloot Lennette van Dongen af. En daarmee werd het gevoel van dappere saamhorigheid alleen maar bevestigd.