sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Een Veense ontmoeting

'Dit hebben we zo nodig!' Ria Spelbos(61) is zichtbaar blij dat er eindelijk iemand interesse toont in de damesclub die zij elke vrijdag van een leuke middag voorziet. 'De ‘Ontmoetingsgroep Duivenwal’ bestaat uit 12 alleenstaande dames, allemaal boven de70, en het wordt gedragen door vrijwilligers.' Daarvoor is plek bij 'Veens Welzijn’, locatie Duivenwal. Vandaag: gezellig samen lunchen.

'Dit hebben we zo nodig!' Ria Spelbos (61) is zichtbaar blij dat er eindelijk iemand interesse toont in de damesclub die zij elke vrijdag van een leuke middag voorziet. 'De ‘Ontmoetingsgroep Duivenwal’ bestaat uit 12 alleenstaande dames, allemaal boven de 70, en het wordt gedragen door vrijwilligers.' Daarvoor is plek bij 'Veens Welzijn’, locatie Duivenwal. Vandaag: gezellig samen lunchen. 

 

Veens Welzijn kent 7 locaties in de stad. Ze zoeken naar een stukje verbondenheid in Veenendaal, niet voor niks luidt de ’slogan’: Vinden, Verbinden, Versterken. Elke vrijdagmiddag dus deze damesclub, dankzij Ria. Al doet ze het niet alleen: 'Totaal zijn we met vijf vrijwilligers, ik ben er altijd, de andere vier rouleren.'

 

Het is duidelijk een ruimte dat voor veel verschillende dingen gebruikt wordt. Op de achtergrond staat van alles en nog wat: een grote kartonnen bord in de vorm van een telefoontje, een Flipboard en een grote lading opgestapelde stoelen verspreid door kamer. Toch heeft het iets huiselijks. Misschien door de ouderwetse televisie, of de bloemetjes op tafel. 'Die zijn wel nep hoor,' licht één van de dames toe, maar ze dienen wel hun doel.

 

'Je zou het nu niet zeggen, maar thuis zijn ze allemaal heel eenzaam.' Er wordt veel gekletst en gelachen. Misschien niet verrassend voor een groep van 12 oudere dames, maar het gaat er opvallend levendig aan toe. 'Ze kijken hier altijd echt naar uit, met elkaar zijn.' Het zijn allemaal totaal verschillende types. De één is wat introvert, de ander alles behalve. De een luistert vooral heel aandachtig, de ander vertelt verhaal na verhaal uitgebreid inclusief handgebaren. 

 

Al een tijdje bivakkeer ik mij - in de kleermakerszit - op een tafeltje een paar meter van het kakelende geheel. Het is een ideale plek voor een mooie blik op de lange tafel. Langzaam verdwijn ik op de achtergrond, als fotograaf zijn die momenten waardevol.

 

Het moment dat ik op de tafel ga staan, is het gedaan met de anonimiteit. 'Moet je kijken, hij staat op de tafel!' Alle ogen zijn op mij gericht, en lachend hebben ze het over mijn spannende actie. Even later beweert Wil (81) aan drie andere dames, dat zij ook wel op die tafel durft.

De middag eindigt met een verrassing. De stillere, observerende dame van het stel, Toos (71), wordt verrast door haar dochter die met een dienblad vol ijsjes de ruimte inloopt. Verbaasd kijkt Toos om. Een glimlach gevolgd door applaus van de rest van de groep.

 

 

 

Als het laatste ijsje op is, gaat het snel. Binnen no-time zijn ze weer weg. 'Ja, om half twee gaan ze hier klaverjassen met een andere groep, dan moeten we weer weg zijn.' Voordat ik weg ga, word ik nogmaals uitvoerig bedankt. 'Ik hoop dat mensen nu kunnen zien hoe mooi dit is, en zich ook vrijwillig in gaan zetten voor de maatschappij!'