sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

(Ver)dwalen op het platteland

Het beloofde een extreem warme dag te worden. Het was nog geen negen uur, maar de temperatuur steeg al boven de 20 graden. Ik was vroeg op pad gegaan, want ik ging iets doen wat ik nog nooit eerder had gedaan. Ik heb namelijk een wandeling gemaakt in mijn eentje.

Voor een eerder artikel over de zomer in Scherpenzeel, sprak ik met een aantal Scherpenzelers. Bijna allemaal hielden ze van wandelen en fietsen in de omgeving. ‘De klompenpaden zijn mijn favoriet’, vertelde een vrouw me. En ook de andere inwoners die ik sprak, lieten weten graag gebruik te maken van de paden.

 Weinig enthousiasme

Klompenpaden, eerlijk gezegd vond ik het een beetje een bijzondere naam. Ik dacht gelijk aan Blotevoetenpaden waar je met blote voeten overheen moet wandelen. In gedachten zag ik allemaal mensen op klompen over een wandelpaadje stampen. Het maakte mij nieuwsgierig en ik zocht op wat die klompenpaden nou zo bijzonder maakt.

 Al gauw kwam ik erachter dat de klompenpaden eigenlijk vrij weinig met klompen te maken hebben. Het zijn wandelroutes die over het boerenland van Utrecht en Gelderland gaan. En ook in de buurt van Scherpenzeel zijn er van die paden te vinden.

‘De paden zijn net wat avontuurlijker dan normale wandelpaden’

 Ik was niet gelijk enthousiast. Op de foto’s op de site waren vooral veel mensen boven de vijftig te zien. Maar mijn mening veranderde toen ik met Marlies van Loon sprak, zij werkt bij Landschapsbeheer Gelderland en kon mij meer vertellen over de klompenpaden. ‘De paden zijn net wat avontuurlijker dan normale wandelpaden’, vertelde ze . Volgens haar was het ook best leuk voor jongeren zolang je van wandelen en natuur houdt.

Ik besloot dat ik deze uitdaging aan zou gaan. Dus zocht ik op welke routes er waren in Scherpenzeel en kwam uit bij het Broekerpad. Zeven kilometer lang, ik besloot dat dat nog wel te doen was.

Paaltjes geven de route aan.

 Verdwalen op het platteland

Het eerste klompenpad werd aangelegd in de provincie Utrecht en het project verspreidde zich ook over Gelderland. ‘Als een dorp een klompenpad heeft, willen naastgelegen dorpen er ook vaak één’, vertelde Marleen. Onlangs hadden de klompenpaden een jubileum en werd de 100ste route geopend.

 Ik ging van start. Met mijn rugzakje op mijn rug en mijn slippers aan. Dat laatste was een foutje want ik had mijn sportschoenen per ongeluk bij mijn ouders in Zeeland laten liggen.

Het eerste stuk was een beetje saai. Het leidde langs het voor mij ondertussen wel bekende, centrum van Scherpenzeel, door het park, naar het platteland.

 Nu sta ik niet echt bekend om mijn goede richtingsgevoel. Dus toen ik de reviews van het Broekerpad zag, waarin mensen vertelden dat ze de bordjes niet konden vinden, begon ik een beetje te twijfelen. Ik besloot goed voorbereid op pad te gaan om te voorkomen dat ik zou verdwalen op het platteland van Scherpenzeel. Ik downloadde de app, waarop de route netjes was uitgetekend op een kaart. Desondanks moest ik regelmatig stukjes teruglopen en nam ik een paar keer de verkeerde afslag.

De app wees mij de weg en gaf me af en toe wat achtergrondinformatie.

 Dit is geen klompenpad

Marlies had mij verteld dat de routes zoveel mogelijk over onverharde paden zijn gelegd. Dat viel een beetje tegen. Een aantal keer liep ik over hele lange geasfalteerde binnenwegen en een groot deel door een woonwijk. Even later bekeek ik de reviews die wandelaars hadden achtergelaten op de website.

Ik zag dat meer mensen het met me eens waren. ‘Het buitengebied is mooi, maar het gedeelte in Scherpenzeel is saai’, wordt er vermeld. Termen als ‘saaie uitbreiding’ en ‘dit is geen klompenpad’ staan er ook tussen. Dat laatste vind ik dan weer een beetje overdreven, want hoewel er grote stukken op geasfalteerde wegen gelopen moet worden, mag ik ook een paar keer ‘of road’.

Deze brug vormt de verbinding tussen het park en het platteland.

Voeten in de aarde

‘Er is veel afwisseling, daar houden mensen van’, laat Marlies mij weten. Afwisseling tussen wijde uitzichten en kleine kruipdoor paadjes. Ook bij het Broekerpad is dit het geval, het ene moment loop ik nog langs een uitgestrekt weiland en het volgende moment moet ik bukken om niet met mijn haren in de struiken te blijven hangen.

 De aanleg van een route heeft nog al wat voeten in de aarde. Letterlijk en figuurlijk. Routes worden bepaald door een groep van vrijwilligers. ‘Zij weten het best wat de leuke paden zijn’, verteld Marlies. Deze vrijwilligers zetten de routes uit, plaatsen de paaltjes, schakelen landeigenaren in enzovoort. Landschapsbeheer Gelderland is het overkoepelende orgaan en ondersteund de groepen met vrijwilligers.

Ik als Zeeuw ben nogal gehecht aan wandelen over het strand en de duinen. Maar ik moet eerlijk zeggen dat het platteland van Scherpenzeel ook niet verkeerd is. Op een gegeven moment heb ik zelfs het gevoel dat ik op vakantie ben, met een strak blauwe lucht boven me en de fluitende vogeltjes om mij heen.

Dit soort plekjes gaven mij een vakantiegevoel op het Scherpenzeelse platteland.

‘Het doel van de klompenpaden is dat mensen de landschappen ontdekken’, vertelde Marlies me. Bij mij is dat doel geslaagd. Ik verbaas me over de leuke paadjes, riviertjes en uitzichten. En hoewel ik liever dingen doe met andere mensen, was dit uitstapje in mijn eentje best een succes. Dit is Scherpenzeel op een hele andere manier dan ik tot nu toe had gezien.

Discussieer mee Heeft u welleens een klompenpad gelopen?