sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Handelen naar noodweer

Verslag Rechtszaak - 7 april 2016, 14.40u

Verslag Rechtszaak - 7 april 2016, 14.40u

J. Dijkstra zat in zijn marechaussee uniform voor de rechter, zijn advocaat zat schuin achter hem. Dijkstra's handen waren strak gevouwen op tafel. Op de vraag of hij wilde dat de beelden van de geëscaleerde stapavond nogmaals gezamenlijk bekeken werden, schudde hij zijn hoofd. “In eerste instantie vond ik dat ik de pionier echt geen klap had moeten verkopen, dat ik tot 1000 had moeten tellen. Maar achteraf gezien vind ik dat ik niet fout zat. Ik kon niet anders.”, zei hij. 


J. Dijkstra is een medewerker bij de marechaussee op de grens van Duitsland. Zijn privé leven bestaat uit het “huisje-boompje-beestje” idee: hij heeft een huurhuis, een vriendin en een hond.  Hij besloot een avond te gaan stappen met wat vrienden en verliet de prettige sfeer om even naar de WC te gaan. Toen hij terug kwam, was er niets meer over van deze sfeer. De situatie was geëscaleerd en liep uiteindelijk uit op een vechtpartij met de twee pioniers van de club. 

 

Werkgerichte actie

Terwijl Dijkstra naar de WC ging, waren de twee meiden die mee opstap waren, waaronder Roxanne, op de bar geklommen om erop te dansen. Maar het plezier was snel voorbij toen ze door de pioniers eraf werden gehaald. Op de bar dansen was volgens hen niet de bedoeling. De twee meiden werden naar buiten geleid, maar Roxanne stribbelde flink tegen. “Roxanne vertelde dat ze in paniek was, ze had het niet verwacht.”, zegt Dijkstra. De rechter knikt: “Op de beelden is goed te zien dat ze een pittige tante is en dat ze behoorlijk hard aangepakt wordt.” 

 

Ik dacht: "Verdomme, ze zitten aan mijn vrienden!"


Uit zelfbenoemd ‘noodweer’ heeft Dijkstra toen gehandeld. Hij liet eerst verbaal weten aan de pioniers dat hij het niet eens was met hun handelingen en verkocht een van de pioniers vervolgens een klap. “Ik dacht: verdomme, ze zitten aan mijn vrienden! Het is mijn werk mensen te helpen wanneer ik ze in nood zie, daarnaar heb ik gehandeld.” De rechter heeft hier enigszins begrip voor, maar kan niet snappen waarom Dijkstra na de klap dan is weggerend. “Dat hoort toch niet bij je werk?” Dijkstra knikt, beaamd de rechter en zegt dat hij is weggerend omdat hij wist wat de gevolgen van zijn daad waren. “Zo’n handeling vind ik beter passen bij de gedachte dat u boos was in plaats van dat u ze uit elkaar wilde halen.”, stelt de rechter. 

 

Geen schoonheidsprijs 

Dijkstra en zijn vrienden noemden de handelingen van de pioniers “ongerechtvaardig geweld”, maar twee medewerkers uit de club die de situatie hadden zien gebeuren, legden een andere verklaring af. Volgens hen zou de eerste pionier die ingreep toen de meiden op de bar stonden te dansen nogal in het nauw zijn gedrongen. Hierdoor kwam de tweede pionier ten actie. Zij moesten wel hardhandiger handelen, want de meiden werkten totaal niet mee. 

 

"Ik ben door deze overtuiging geraakt."


De officier van justitie is het met hen eens, maar bevestigt dat de portiers ook geen schoonheidsprijs verdienen. “Roxanne werd echt heel hard aangepakt. Alhoewel Dijkstra een andere keuze van reactie had kunnen maken, snap ik dat hij heeft gehandeld naar wat hij heeft geleerd op zijn opleiding. Ik ben door deze overtuiging geraakt, nog nooit heb ik tijdens het uitvoeren van mijn beroep deze reden gebruikt om te pleiten voor ontslag van alle rechtsvervolgingen.”  

 

Uitspraak

De advocaat van Dijkstra staat op, bewerend dat ze gelijk heeft. “Als je twee gorillas op je af ziet komen, kies je natuurlijk voor het hazenpad.”  J. Dijkstra heeft hier niets op aan te merken. De rechter staart even naar het bruine hout van de tafel waar hij aan zit. “Het is een lastige situatie.”, begint hij. “Je hebt iedereen verrast door de pionier een klap te verkopen. Ik heb begrip voor Roxanne’s situatie, maar noem het geen noodweer waarnaar jij gehandeld hebt. Niets heeft escalatie uitgelokt, maar ik snap dat je van slag was en misschien ook naar je werk handelde. Ik vind ontslag van rechtsvervolging passend bij deze rechtszaak. Dank u wel.”