sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Wonen in de natuur van Planken Wambuis

Veertig jaar geleden begon hij aan zijn opleiding tot jachtopzichter. Han ten Seldam, 61 jaar oud, werkt niet alleen in het 2100 hectare grote natuurgebied van Planken Wambuis, maar woont er ook al 37 jaar middenin. “Ik weet precies uit welke hoek de wind waait.”

Veertig jaar geleden begon hij aan zijn opleiding tot jachtopzichter. Han ten Seldam, 61 jaar oud, werkt niet alleen in het 2100 hectare grote natuurgebied van Planken Wambuis, maar woont er ook al 37 jaar middenin. “Ik weet precies uit welke hoek de wind waait.”

 

 “De interesse was er bij mij al van jongs af aan”, vertelt Han ten Seldam. “Mijn ouders wandelden altijd in de natuur. Ik ging vaak mee, dat vond ik geweldig.” Zo leerde Ten Seldam de natuurgebieden als het Deelerwoud, de Veluwezoom en Planken Wambuis in zijn jeugd al op zijn duimpje kennen. “Ik heb altijd iets gehad met Planken Wambuis. Dat ik hier mag werken, is uniek”, vertelt hij al glimlachend.

Voordat Ten Seldam de natuur in kon, moest hij wel eerst zijn dienstplicht vervullen. “Nadat ik in dienst was geweest, ben ik meteen begonnen met mijn opleiding Hulpjachtopzichter op de Hoge Veluwe.” Na zijn drie jaar durende opleiding ging hij op 1 september 1979 aan het werk in Planken Wambuis. Een plek die hij niet meer heeft verlaten.

 Han ten SeldamHan ten Seldam

           Han ten Seldam nu en toen (1981)

 

 

Gezelschap

Han ten Seldam kwam te wonen in een dienstwoning midden in het natuurgebied. Tussen zijn huis en de verharde weg ligt vier kilometer zandweg, inclusief hobbels en gaten. “Ik doe maar eens in de week boodschappen, dat is wel zo handig”, lacht hij. Toch heeft Ten Seldam niet het idee dat hij afgezonderd is van de buitenwereld. “Ik woon hier met mijn vrouw, heb buren, en er komen fietsers en wandelaars langs.”

Niet alleen mensen komen langs Ten Seldams huis, ook ziet hij regelmatig een hert of koe lopen rondom zijn woning. In 2001, toen het gebied was afgesloten voor publiek vanwege de MKZ-crisis (mond-en-klauwzeer), waren de dieren volgens Ten Seldam nog minder schuw. “Toen was het erg stil. Dieren lieten zich daardoor veel beter zien. Die stonden soms midden op de dag voor mijn huis.”

 

“Het echte werk ligt buiten”

 

Onvoorspelbaar

Jarenlang in hetzelfde gebied werken wordt volgens Han ten Seldam nooit saai. “Elke dag is anders. Dieren zijn niet voorspelbaar, mensen evenmin.” Zo vertelt hij over een zoekactie als iemand vermist is, de evacuatie rond Pasen 2014 toen er een grote brand woedde op de Hoge Veluwe en mensen die met wapens in het bos lopen. Maar er zijn ook normale werkzaamheden. "Soms valt er een vrouw van een fiets, wordt er een dood dier gevonden, of ruimen we simpelweg het rondzwervende afval op."

Het opmerkelijkste wat hij in alle jaren in de natuur heeft meegemaakt, was een grote storm in januari 1990. “De hele weg naar mijn huis was dicht gewaaid met bomen en takken, dus ik ging er met een collega met een motorzaag doorheen.” Terwijl hij en zijn collega bezig waren, kwam er nog een enorme windvlaag, waardoor meer bomen omvielen. “Bomen knapten links en rechts en er viel een enorme grove den op de auto.” Gelukkig kwam hij met de schrik vrij. “Later viel er ook nog een boom vlak langs mijn huis, maar alles kwam goed.”

 

“Ik ga niet nog een paar jaar in de rimboe zitten”

 

Verandering

Vele jaren en ervaringen verder, merkt Ten Seldam wel dat zijn werk is veranderd. “Een groter deel van mijn functie is binnen. Er is meer computerwerk, daar ontkom je niet aan.” In de loop van de tijd zijn er steeds meer vergaderingen, meer verslagen die geschreven moeten worden en meer mails om te beantwoorden. “Dat is jammer, want het echte werk ligt buiten. Ik moet er niet aan denken om alleen maar binnen te zitten.”

Over een aantal jaar, als Ten Seldam met pensioen gaat, zal hij zijn dienstwoning in Planken Wambuis moeten verlaten. Toch denkt hij niet dat hij een ander huis in de natuur zal zoeken. “Ik ga niet nog een paar jaar in de rimboe zitten. Je wordt toch ouder." Er wonen zal dus geen decennium meer duren, maar de liefde voor de natuur zal Han ten Seldam altijd terugbrengen naar Planken Wambuis.