sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Hier heb ik dat buitenbad van Bad Bloemendal niet voor nodig

Het waait veel te hard voor mijn doen. Ik blijf doorfietsen met het verlangen naar de terugtocht, want dan heb ik deze harde tegenwind mee. Ik heb besloten dat ik ‘Nijkerk aan Zee’ wel eens wil zien, aangezien iedereen het zo jammer vindt dat het zwembad verdwijnt. Ik wilde wel eens de andere badplaatsen van Nijkerk bekijken. Dus nu fiets ik hier, op weg naar ‘Nijkerk aan Zee’. Ik ben benieuwd

Het waait veel te hard voor mijn doen. Ik blijf doorfietsen met het verlangen naar de terugtocht, want dan heb ik deze harde tegenwind mee. Ik heb besloten dat ik ‘Nijkerk aan Zee’ wel eens wil zien, aangezien iedereen het zo jammer vindt dat het zwembad verdwijnt. Ik wilde wel eens de andere badplaatsen van Nijkerk bekijken. Dus nu fiets ik hier, op weg naar ‘Nijkerk aan Zee’. Ik ben benieuwd

 

Ik weet dat Nijkerk voor een groot gedeelte uit industrie bestaat, maar heb er nooit zo bij stilgestaan. Om bij mijn eindbestemming te komen moet ik door het gigantische industrieterrein heen fietsen. Ten minste, dat is wat de bordjes mij adviseren, en ik ben wel een bordjesmens. Als ik kinderen had gehad was ik hier niet doorheen gaan fietsen. Een dagje Nijkerk aan Zee, met de auto wordt dat dan.  Ik ontwijk een paar vrachtwagens en hoop dat de chauffeurs de zielige fietser niet raken.

 

 

Dat er genoeg banen zijn in Nijkerk is nu wel duidelijk. Alle parkeerplaatsen en fietsenrekken staan vol en ik moet zeker een kilometer fietsen voordat ik van de industrie af ben. Het groene weiland begroet me met haar mooie kleur. Ik ben fan van groen, dus dit is een prima uitzicht. Ik ben in ieder geval opgelucht dat het industrieterrein achter me ligt. Als je je ergens niet op je plek voelt, dan is dat wel op een fiets in een industrieterrein vol vrachtwagens. Ondertussen merk ik dat mijn conditie moeite heeft met de harde tegenwind.

 

 

Iemand op een elektrische fiets haalt me in. Dat is niet de bedoeling. Normaal gesproken ga ik nog harder fietsen om ze terug te pakken en weer in te halen, maar de wind lacht me al uit. En dan heel hard. Vandaag is helemaal geen stranddag. Laat staan een Nijkerk-aan-Zee-dag. Maar ik laat de pret niet drukken. Ik wil koste wat kost dat strandje te zien krijgen. Het hele idee van deze komische onderneming zorgt voor een goed humeur.

 

 

Rechts van mij stroomt de Arkervaart richting Flevoland. Prachtig eiland trouwens, het schijnt de vorm van Nederland zelf te hebben. Ik ben het daar nooit zo mee eens geweest, aangezien Limburg wordt buitengesloten. Dat vonden ze kennelijk te veel moeite.

Ik kom een jong kerel tegen die aan het vissen is. Die zit waarschijnlijk aan ‘niets’ te denken. Mannen kunnen dat, schijnt.

 

 

Na een hele poos fietsen bereik ik eindelijk het strandje. Ik fiets om de slagbomen heen en zie dat je auto parkeren geld kost. Gelukkig ben ik met de fiets, maar als je kinderen hebt kun je beter met de auto gaan. Dat industrieterrein in alles behalve veilig voor rondfietsende kinderen.

 

 

De geur die van het water afkomt ruikt heerlijk. Het gemaaide gras doet denken aan hooikoorts, maar ook een beetje aan de zomer. Hier zou ik wel in de zomer willen zitten. Daar heb ik dat buitenbad van Bad Bloemendal niet voor nodig.

Daar ben ik dan. Een groot grasveld aan zee. Hoewel, het is geen zee. Maar desondanks een prachtig strandje. Terwijl ik het grasveld oploop zie ik een grote groep aan eenden, ganzen en zwanen op het vaste land rond waggelen. Mijn aanwezigheid wordt niet gewaardeerd. Ik ben nog geen 50 meter van de club verwijderd of ze springen en vliegen allemaal het water in. Nou, nou… denk ik bij mezelf. Ik ben wel eng, maar niet zó eng. Ik voel me machtig. In een oogwenk heb ik het hele strand geleegd.

 

 

Terwijl ik verder loop zie ik een prachtige container aan toiletten staan. Mooie kleurtjes, dat geef ik toe. Geel en blauw. Kan niet missen. Er ligt dan wel een deur half uit z’n scharnieren, maar dat maakt het alleen maar een mooier kunstwerkje. Ik besluit om niet dichterbij te komen. Toiletten in containers fluisteren altijd zoiets van; “Kom hier alleen als het moet, anders écht niet.” En ik moet helemaal niks.

 

 

Rechts van me hoor ik een zacht gebrom van de grasmaaier. Ze zijn de parkeerplaats aan het platmaaien. Het gras schreeuwde om een beurt, en het antwoord is nu daar. Een gedeelte van het gras is bedekt met een dikke laag zand. Het oogt warm, maar ik weet wel beter. Mooie kleur trouwens. Een beetje geel, oranje. Of bruin… zandkleur.

 

 

 

 

Het gedeelte waar de hele bende aan eenden en ganzen stond is min of meer vervuild, dat is ook wel logisch. Ik heb namelijk nog steeds niet een gans heen en weer zien lopen naar een geel-blauwe wc-container.

 

 

Aan de overkant is een groen bos te zien. Ik vraag me af of er ooit iemand van Nederland naar Flevoland is gezwommen. Links vaart een schattig zeilbootje op het water. Het is inderdaad wel zeilweer. Dat heeft de wind me wel duidelijk gemaakt. Het witte zeiltje pronkt standvastig boven het water.

 

 

Een of ander raar groen toestel kijkt me aan. Daar kan ik vast een mooie foto van maken.

 

Zie daar.

Is het toch nog ergens goed voor.

Ik heb besloten dat deze schoonheid en rust van Nijkerk aan Zee me wel aanspreekt. Een heerlijk strandje, ver weg van industrie of stad. Lekker zonnen in het gras. Ik zie het helemaal zitten. Of liggen.

 

 

 

Discussieer mee Wat vindt u van Nijkerk aan Zee?