sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

“Ik geef mijn gehandicapte vriend een box en melk de koeien met hem”

Luuk Brandsen is 21 jaar, studeert social work in Ede, harkt een keer per week de bladeren bij elkaar in de tuin van een oudere dame en oja, hij wil later de zorgboerderij van zijn ouders overnemen.

“Ik word er heel blij van.", zegt Luuk. "De ruimte die je hebt en de positiviteit die je terugkrijgt van de cliënten die hier komen. Ze hebben zo veel plezier in het werk met dieren en gewoon met trekkers. Trekkers is een heel groot ding hier bij ons op de boerderij. Al die jongens zijn gek op trekkers. En ja, je kunt je gewoon weer lekker kind voelen.” Zegt hij lachend. “Zo ervaar ik het af en toe wel eens. Als ik met de jongens aan het stoeien ben op de trampoline, dan is dat ook echt omdat ik dat zelf heel leuk vind.”

"En ja, je kunt je gewoon weer lekker kind voelen."

Fijn om er te zijn

Regelmatig staat er in de krant hoe fijn het is voor bijvoorbeeld dementerende ouderen om hun dag door te brengen op een zorgboerderij. Ook NOS bericht over Ant, een vrouw met dementie: “Thuis heb je dit niet”, zegt ze terwijl ze wijst naar de dieren om haar heen. "Daar zit je maar wat te zitten. Hier ben je niet alleen, dat maakt het zo leuk." Luuk herkent dit: “Ik merk aan de bezoekers van de boerderij dat ze er heel blij en gelukkig van worden. Kijk bijvoorbeeld naar de koffiemomenten: die duren idioot lang. Veel kinderen zitten normaal hele dagen te gamen, maar hier hebben ze de ruimte en de vrijheid om lekker hun ding te doen."

Helpen op de boerderij

Ongeveer tien jaar geleden besloten de ouders van Luuk  om van hun gewone boerderij een zorgboerderij te maken. Nu vangen ze dagelijks kinderen, jongeren, mensen met een verstandelijke beperking en ouderen op. “Als kind deed ik af en toe een klusje en dan kwam ik de mensen wel tegen, maar voor de rest kon ik me er wel redelijk goed van afsluiten. Nu ik ouder ben, word ik er meer in betrokken. Dan werd me gevraagd of ik even op kon passen. Daar had ik niet altijd even veel zin in.” Zegt hij lachend. Nu begeleidt hij elke zaterdag een groep jongens op de boerderij en heeft hij zelfs het plan om de toko op een gegeven moment van zijn ouders over te nemen. “Wat ik leuk vind is dat het stukje ‘boer zijn’ er echt bij hoort. Je moet ook gewoon weten hoe je koeien moet melken, wanneer je mest over je grond heen moet doen en wanneer je mais moet planten. Om een zorgboerderij te runnen heb je een combinatie van deze, maar ook van rustige eigenschappen nodig. Je moet ook verslagen kunnen maken en doelen op kunnen stellen met cliënten bijvoorbeeld.” Luuk zegt bescheiden allebei de eigenschappen ‘wel een beetje’ te hebben en voegt daar verrast aan toe: “Dat komt dus eigenlijk wel verrekte goed uit!”

"Dan gaat het gesprek over dat die koe iets geks doet en daar lachen we dan om. Het heeft wel iets, lekker dom onnozel praten."


Samen koeien melken

De keuze die Luuk gemaakt heeft voor zijn opleiding social work lijkt niet uit de lucht gegrepen. “Ik heb een stukje van het helpen van anderen meegekregen van mijn ouders.” Vertelt hij. “Maar ik vind het zelf ook gewoon heel leuk. Hoe leuk de mensen het hier hebben, hoeveel plezier je met elkaar hebt en dat in combinatie met het werk op de boerderij. Ja, dat heeft wel meegespeeld in mijn studiekeuze.” Wel vertelt hij dat hij het op de vrijdagavond wel eens lastig kan vinden omdat hij dan zo van zijn stage in de zorgboerderij rolt. “De combinatie van mijn stage en werken op de boerderij is wel veel. Maar, zo verschillend dat het niet erg is. Na stage kom ik dan hier op de boerderij aan, geef ik mijn gehandicapte vriend een box en dan ga ik met hem koeien melken. Dan gaat het gesprek over dat die koe iets geks doet en daar lachen we dan om. Het heeft wel iets, lekker dom onnozel praten.”

"Daar word je blij van"

“Laatst kwam hier een nieuwe jongen met een vorm van autisme op de boerderij. De ouders vertelden ons: “Hij is zo veel aan het gamen, we willen graag dat hij wat anders gaat doen”. Dan komt zo’n jongen op de boerderij en ga je met hem mest bij de varkens schuiven. Nou, dat is echt saai en vies werk natuurlijk, maar hij vond het hélemaal prachtig. “Oh Luuk!”, zei hij dan, “Ik vind dit zó geweldig!” En dan vertel je achteraf aan zijn ouders dat hij mest geschoven heeft met een of andere schuif bij een heel stel grote varkens waar hij geen enkele angst voor had. Nou, dat zijn wel dingen, daar word je blij van!”