sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Naar hangjongeren luisteren in Scherpenzeel

SCHERPENZEEL - Je hoort ze al van verre, de jongeren van Scherpenzeel. In de winter zijn ze niet zoveel te zien, maar met het mooiere weer van nu, gaan ze de straat op. “Ze trekken dan in een grote groep langs bejaardentehuizen, dat vind ik geen fijn idee," aldus inwoonster Eefke Blauwendraad. "De ouderen moeten hier gewoon rustig kunnen wonen."

SCHERPENZEEL - Je hoort ze al van verre, de jongeren van Scherpenzeel. In de winter zijn ze niet zoveel te zien, maar met het mooiere weer van nu, gaan ze de straat op. “Ze trekken dan in een grote groep langs bejaardentehuizen, dat vind ik geen fijn idee," aldus inwoonster Eefke Blauwendraad. "De ouderen moeten hier gewoon rustig kunnen wonen."

Hangjongeren, veel dorpen en steden hebbben er wel last van. Voornamelijk jongens trekken met elkaar naar buiten. Je hebt deze groepen in verschillende gradaties. Waar de ene groep alleen mensen bevat die niet naar school gaan, zijn leden van andere groepen hoogopgeleid. Binnen de groepen kan ook veel verschil bestaan, zoals in leeftijd, geslacht en sociale klasse. Ook is er verschil in de activiteiten per groep. De ene hangjongere komt met zijn vrienden samen om te chillen, terwijl een tweede teveel drinkt of blowt en hij ervoor zorgt dat de voormalige verblijfplaats een ravage wordt. Voornamelijk de laatste groep, wordt als vervelend ervaren door buurtbewoners.

Mysterieuze vernielingen

In Scherpenzeel bestaan er ook meerdere groepen hangjongeren. Zo is er een groep die vooral spullen vernielt. “Ik weet niet wie dat zijn, dat zouden natuurlijk net zo goed jongeren van buiten het dorp kunnen zijn die hier verder niets te zoeken hebben. Je komt er ook moeilijk achter wie het zijn geweest,” weet Sven*, een jongere uit Scherpenzeel die zelf ook niet vies is van hanggedrag en aansluiting heeft bij de meeste groepen in zijn dorp. De groepen waar hij goed mee overweg kan, kent hij al van de basisschool en zijn al hun hele leven samen. Ze chillen, houden van gamen en trekken met mooi weer graag met z’n allen het dorp in.

Veel kwaad doen zijn groepen naar eigen zeggen niet, toch zijn er veel buurtbewoners die hinder ondervinden van deze hangjongeren. Sven kan dat begrijpen: “Een groep van twintig jongens maakt al gauw een hoop herrie met al die lage stemmen bij elkaar.”

Bertil Rebel, proces-ondersteuner Openbare orde en Veiligheid van de gemeente Scherpenzeel weet veel van het onderwerp hangjongeren af. “Er is veel voor jongeren te doen en te beleven. Desondanks hebben ook zij behoefte aan ontmoeting. Dat gebeurt dan op een plek die in een woon -en leefomgeving ligt en dat leidt dan soms weer tot overlast. Natuurlijk moeten we rekening met elkaar houden; zowel de jongeren als de omwonenden. We moeten ook iets van elkaar kunnen en willen accepteren, maar dat mag natuurlijk niet tot overlast en vernielingen leiden.” Sven reageert laconiek: “Er zijn verschillende groepen hier en soms heb je ruzie. Tja, dan verniel je wel eens wat.”

Samen onder de paraplu

Een vaste plaats om te hangen, hebben ze niet. De gemeente dacht dit probleem op te lossen door een keet te plaatsen. “Helaas willen de jongeren graag buiten zonder toezicht rondhangen, dus willen wij als jongerenraad zorgen dat áls ze hangen, geen overlast veroorzaken," vertelt Philip van Dijk, secretaris van de Jongerenraad Scherpenzeel. "Dit is onder andere gelukt dankzij de zeecontainer."

Sven is het daar niet mee eens: “Die keet is zo’n drie bij twee meter en wij zijn met twintig jongens. Dat past natuurlijk niet. We hoeven er ook maar iets te ver achter te zitten, of we worden alweer weggestuurd. De aangewezen hangplek is sowieso niet om over naar huis te schrijven. Ik kan net zo goed onder een paraplu gaan zitten.”

De jongerenkeet ligt er verlaten bij.

Veel volwassenen staan open om na te denken over eventuele oplossingen voor de hangjeugd op straat. NieuwsVallei hield een kleine enquête onder Scherpenzeelse inwoners, waar acht mensen op reageerden en hier kwam vaak naar voren dat jongeren een eigen plek moeten krijgen om zichzelf te kunnen zijn. Zo zei Cor de Greef: “Ik zou een eigen plek voor ze wensen, met één of ander gebouwtje”. Een anonieme respondent is het daar deels mee eens: “Ik wens een plaats voor jongeren, niet al te speciaal, maar met controle op wat ze doen. Kerken en scholen kunnen hier volgens mij ook aan meehelpen. Bijvoorbeeld door het fietsenhok open te stellen, in plaats van ze te verbieden daar te komen of door jongerenavonden en andere activiteiten van de kerk. Een vierde mogelijke optie is het schoolplein beschikbaar stellen om er te kunnen voetballen. Er moet meer rekening gehouden worden met kinderen en mensen in de wijk”.

Binnen of buiten

Echter zijn er ook volwassenen die vinden dat jongeren geen speciale behandeling moeten krijgen. Jeanet ter Maten: “Ik weet geen oplossing. Je kunt het toch ook met je vrienden thuis gezellig maken.” Sven is het daar deels mee eens: “In de winter vinden wij het heerlijk om bij vrienden thuis te zitten. We gamen en drinken dan wat. Als ik een jointje wil opsteken, kan ik wel beter naar buiten gaan. Anders stinkt mijn hele huis naar wiet. ‘s Zomers is het geen optie om binnen te blijven. Iedereen wil dan toch naar buiten?”

Nu het steeds warmer wordt, komt de tijd dat ze naar buiten willen dichterbij. Sven weet al wel hoe dat straks gaat. “Als we binnen zitten, is het prima, maar zodra we een stap over de drempel zetten worden we nagekeken. Mensen zijn bang dat we iets gaan uithalen. Als er een keer iets gebeurt, gaat de roddel erg snel rond in ons kleine dorp. Omdat iedere verteller er een schepje bovenop doet, hebben we uiteindelijk veel meer gedaan dan echt het geval was. Misschien dat mensen daarom bang voor ons zijn, ik weet het niet.”

Praten met

Hij wil aan de ene kant graag dat mensen mét de groepen praten in plaats van óver hen. Hij weet echter ook dat dat lastig kan zijn. “We zijn soms moeilijk aanspreekbaar door de groepsdruk. Je moet precies de goede persoon hebben. Pas als je de leider te pakken hebt, wil de groep nog wel eens luisteren. Die kans is echter klein bij een groep van twintig man.” Hij herinnert zich een voorval met een klein jongetje dat maar achter ze aan bleef fietsen. “Hij was zo vervelend dat we hem hebben weggestuurd. Even later kwam zijn moeder naar buiten. Ze probeerde met ons te praten, maar zag aan onze gezichten al wel dat ze beter terug naar binnen kon gaan. Dat deed ze dan ook.”

Andere dorpen

Elke plaats kent het fenomeen hangjongeren. De ene plek heeft ze echter beter onder controle dan de ander. In de krant staan vele artikelen over dit onderwerp, er worden creatieve oplossingen verzonnen om het gedrag van de jeugd in goede banen te leiden. Zo schrijft de Telegraaf: “Een scholengemeenschap in Schiedam heeft bij toeval een wonderlijke oplossing tegen hangjeugd ontdekt. Om te voorkomen dat scholieren zich ’s avonds laat ophopen voor het schoolgebouw, wordt voortaan muziek uit de Efteling gedraaid.”

“In Amsterdam Centrum werd in 2010 een driedelige cursus ‘Omgaan met hangjongeren’ geïntroduceerd om buurtbewoners een kijkje te geven in het leven van hangjongeren. Deze zachte werkwijze staat haaks op de roep van rechts om harde aanpak van jeugdoverlast,” meldt verslaggeefster Linda Duits van The Post Online.

Confrontatie

In het buitenland wordt wel eens het heft in eigen hand genomen: “De Rus uit de Orenburg Oblastregio haalde een relikwie uit de Sovjettijd boven en gooide de granaat vanaf het balkon naar de pesters. De jongens stapten op het projectiel af dat even later ontplofte. Vijf jongeren raakten daarbij gewond,” schrijft Sp!ts.

Dat dit geen goede oplossing is, spreekt voor zich. Zoals Sven eerder al aangaf, heeft hij graag dat mensen de moeite nemen om met hen in gesprek te gaan. Al gauw wordt duidelijk dat praten met de jongeren op dit moment niet gebeurt. Waar de Jongerenraad denkt dat de jongeren blij zijn met de zeecontainer, geven ze zelf aan er geen gebruik van te maken. Een plek waar ze zichzelf kunnen zijn, dat is wat ze graag zouden willen. Sven herinnert zich een moment waar hij extra werd geconfronteerd met deze wens. “We zaten met z’n allen bij een schoolpleintje, niet erop maar er naast, want we weten dat we niet binnen het muurtje mogen komen. Heel even besloot ik mijn benen te strekken naar de andere kant van het muurtje. Dat had ik nooit moeten doen, voor ik het wist stond er een politie voor mijn neus met een bon te zwaaien. Die vijftig euro had ik wel beter kunnen besteden.”

Oplossing

De echte oplossing van veel problemen ligt bij het gesprek aan gaan met de tegenpartij, dat is hier ook heel duidelijk het geval. De jongeren willen graag een fijne plek waar ze zichzelf kunnen zijn en die niet te klein is. “Als we trots zijn op ons plekje, zorgen we er ook goed voor,” vertelt Sven. “En dit zeg ik namens alle groepen. We zouden ons graag weer welkom voelen in het dorp en niet lelijk aangekeken worden.”

* Deze naam is wegens privacyredenen gefingeerd.