sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

De kracht van kwetsbaarheid

 

ARNHEM – 2GetThere is een van de vele instanties die zich inzet voor jeugdwerkloosheid. Zij doen dat met een interessant concept: peer-to-peer coaching. Het is een organisatie door jongeren, voor jongeren en dat werpt zijn vruchten af. Laatst ontving 2GetThere een prijs voor de beste aanpak tegen jeugdwerkloosheid wereldwijd.

Tegenover mij zit de projectmanager van 2GetThere: Susanne Ten Doesschate-Boekelman (42). Ze heeft drie coaches meegenomen, namelijk Mike (23), Simone (30) en Rashina (24).

 

Kan je in het kort uitleggen wat 2GetThere is?

Susanne: “Het is een peer-to-peer coachings project waarin ervaringsdeskundige jongeren zichzelf als instrument en rolmodel inzetten om jongeren te begeleiden in werk en school. Het is om uitval te voorkomen. We hebben in Nederland totaal 21 coaches. Die zijn verspreid onder de plaatsen Arnhem, Renkum, Emmen en Rheden.”

 

Waar staan jullie precies voor?

Susanne: “We staan voor eigen kracht en voor het stimuleren van zelfredzaamheid. Het verbinden met elkaar.” Mike vult aan: “Geen oordeel hebben. Daar staan we nog het meeste voor. Zonder oordeel contact hebben met jongeren en ze vrij tegemoet treden. Hierdoor voelen de jongeren zich ook veilig en kan er beweging ontstaan. Een stuk vertrouwen.”

Susanne vervolgt: “We focussen ons in zekere zin op jeugdwerkloosheid en de preventie van uitval bij scholen.”

 

Hoe onderscheiden jullie je van andere soortgelijke instanties?

Susanne: “Wij onderscheiden ons dankzij onze peer-to-peer aanpak. Het echt levelen met de jongeren. Ook hebben wij een totaal divers team, qua opleidingsniveaus maar ook door onze achtergronden en het type mens die we zijn.”

Rashina: “Wat ook erg goed werkt, is dat de jongeren hun eigen coach mogen kiezen. Zo kiezen ze iemand uit met wie ze echt goed een band kunnen opbouwen en dat helpt in het traject. Oh ja en we hebben geen wachtlijsten!”

Mike: ”En geen vast kantoor. De ene keer ga je met iemand naar de bibliotheek en de andere keer naar het bos. Het verschilt echt per jongere.”

Susanne: “Wat ons verder onderscheidt, is dat wij heel flexibel zijn en niet werken vanuit kaders. Je werkt met elkaar en niet met methodieken. Wat ons ook wel bijzonder maakt, is dat wij een kweekvijver project zijn. Onze jongerencoaches ontwikkelen zichzelf ook en binnen 2.5 jaar stromen zij uit naar regulier werk.”

 

Hoe ziet een afspraak met een jongere eruit?

Simone: “Dat verschilt erg. Elke jongere is weer anders. De ene keer zit je een sollicitatiebrief te schrijven samen en de andere keer heb je een heel diep gesprek ergens over. Wat we wel heel erg merken is dat jongeren het erg lastig vinden om werk te vinden. Dus een afspraak kan er bij voorbeeld ook uitzien dat je samen naar de stad gaat en old school vacatures bekijkt. De jongeren bepalen zelf wat er tijdens een afspraak gebeurt.”

Rashina: “Per traject verschilt het ook veel. Ik heb jongeren gehad die na twee weken alweer weg waren en jongeren waarmee je maanden blijft afspreken. En ze kunnen altijd terugkomen.”

 

In 2014 zijn jullie uitgeroepen tot ‘Best Practice’ van de wereld door de International Labour Organisation (ILO), kun je dat toelichten?

Susanne: “Ja we zijn de beste van de wereld geworden in de aanpak van jeugdwerkloosheid. Waar het om gaat is dat we qua effectiviteit, innovatie, maar ook overdraagbaarheid heel hoog scoren. Een hele eer waar we heel trots op zijn.”

"Af en toe zit je samen te huilen." 

 

Hoe zien jullie resultaat?

Rashina: “Door middel van evaluaties. We vragen altijd aan jongeren tijdens of na een traject of ze even zo’n formuliertje willen invullen. Dan zien wij ook meteen wat zij er van vinden.”

Mike: “En natuurlijk de concrete uitstroom. Als ze weer aan het werk zijn of juist een baan hebben gevonden, of als ze weer op school zitten.”

 

Maar komt het af en toe ook voor dat ze niet vooruit gaan?

Rashina: “Ja soms. Maar wat ik vaak merk is dat jongeren vaak ook andere problemen hebben dan moeite hebben met een baantje vinden. Ze vinden het zoeken van een woning lastig, ze hebben veel schulden. Vaak komen wij er dan tijdens het traject achter dat de jongere eigenlijk eerst daarop moet gaan focussen. Laatst was er een meisje die heel erg gestalkt werd door haar ex. Dit stond toen in de weg van ons proces. We hebben haar toen aangemeld bij het wijkteam en die hebben het verder aangepakt."

Mike: “Dan ga je dus eigenlijk naast elkaar lopen met een hulpverlener. Wij zijn immers geen hulpverleners en die balans vinden is lastig, maar door veel met je collega’s erover te praten helpt al een heleboel.” 

"Soms laat ik jongeren expres op hun bek gaan."

 

Is het zwaar werk?

Mike: “Die vraag stelde iemand anders mij laatst ook al. Het is zwaar, maar wat je er voor terugkrijgt als je resultaat boekt maak alles dragelijk. Voor mij wel in ieder geval. Af en toe zit je te huilen met een jongere, dat kan gebeuren. Maar het gevoel dat je er voor iemand kan zijn, dat is echt het allermooiste.”

Rashina: “Dit klinkt misschien lullig, maar soms laat ik jongeren expres op hun bek gaan. Soms zien ze dingen niet in totdat ze het ervaren hebben. Een jongere heeft er dan wel echt wat aan als ze zien hoe het eraan toegaat.”

Mike verwoordt het filosofisch: “de kracht van kwetsbaarheid”. “Op het moment dat je je kwetsbaar open durft te stellen tegenover de ander kun je echt naar elkaar toe groeien. Het is gevaarlijk en eng de eerste keer maar als je die sfeer kan zetten werkt het bevorderend. Stel dan ook jezelf als coach kwetsbaar op. Je mag het uiten zoals je het ervaart.”

Heb je zelf ervaring met instanties die zich inzetten voor jongeren zonder werk? Laat het in de reacties achter!