sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

"Dit geeft mij enorme voldoening" (2)

Diny ten Holte (76) verleent nu al drie jaar intensieve zorg aan haar buurman. Haar man draagt uiteraard zijn steentje bij.  “We willen tot het allerlaatste moment voor hem zorgen, zodat hij niet naar een tehuis hoeft”, zegt Diny. 

Diny ten Holte (76) verleent nu al drie jaar intensieve zorg aan haar buurman. Haar man draagt uiteraard zijn steentje bij.  “We willen tot het allerlaatste moment voor hem zorgen, zodat hij niet naar een tehuis hoeft”, zegt Diny. 

Zorgen voor meneer Vroom is elke dag weer een hele dagtaak. “Om negen uur in de ochtend ben ik al bij hem om voor het ontbijt te zorgen.” Toch heeft ze ook tijd voor andere dingen. “Ik doe alle andere dingen tussen neus en lippen door. Dan zet ik meneer Vroom een uurtje of twee op de stoel. Hij kijkt dan een programma, luistert naar een cd of doet een dutje. Toch ga ik steeds even kijken of het nog goed gaat”, vertelt Diny. 

Speciale momenten 

Elke avond heeft Diny een bijzonder moment met meneer Vroom. “In de avond ga ik altijd nog even bij hem zitten. Dan spreken we de dag door of ik lees een gedicht voor. Hij vindt dat altijd zo gezellig.” Daarna komt de Buurtzorg om hem in bed te stoppen. “Ik ga dan nog heel even naar boven om Meneer Vroom een goede nachtrust te wensen en een knuffel te geven. Dan hebben we weer een goede dag gehad.” Haar man controleert de technische dingen nog even en dan gaan ze, door de geheime poort in de schutting, naar huis. "Daarna lopen mijn man en ik samen terug het pad af, naar huis, en slaat hij een arm om me heen. Het is gewoon geweldig dat het zo gegroeid is en dat wij dit samen mogen doen."

Veel meegemaakt 

Meneer Vroom heeft een zware tijd achter de rug. “Zijn vrouw was tijdens hun 40 jarige huwelijk manisch depressief. Hij kwam bij ons met zijn zorgen en toen hebben wij gezegd: ‘Laten we samen de kar trekken.’ Ik heb hem heel veel geholpen met zijn vrouw. Toen zij overleed, dachten we dat hij eindelijk zijn vleugels kon uitslaan: reizen etc.” Daarna volgde alleen maar meer slecht nieuws. “Hij kreeg de diagnose parkinson en zonder enige twijfel zijn wij voor hem gaan zorgen. Ze kunnen deze ziekte wel afremmen maar hij is langzaam aan het afzakken. Toch zijn we altijd vrolijk en dat scheelt heel wat. Ik heb een man met veel humor, en als hij weer een grap vertelt denk ik: ‘waar maak ik me eigenlijk druk om?’", verteld Diny met een glimlach. 

Serieus

 Ze hebben ook serieuze gesprekken. “Ik merkte dat meneer Vroom helemaal opbloeide als er bezoek kwam. Dat gaf mij het gevoel dat ik iets niet goed deed.” Diny confronteerde hem ermee. “En toen zei hij: ‘dat is het helemaal niet, jij bent de enige bij wie ik echt mezelf kan zijn.’ Op dat moment wist ik: ‘hier ligt mijn taak! Ik wil hem op de been houden.” 

In de genen

 Zorgen voor anderen zit er bij Diny in gebakken. “Ik heb 15 jaar in een jongerencentrum gewerkt waar jongeren kwamen die tussen wal en schip vielen zoals verslaafden. Ik vond het heerlijk om dat werk te doen. Soms denk ik wel eens: ‘het is gewoon de voorbereiding hier op geweest.’” Ze is blij dat ze voor iemand kan zorgen. ”Je leert hier heel veel van, afzien van jezelf bijvoorbeeld. Als ik dit niet had, zou ik veel te veel met mezelf of met mijn kinderen bezig zijn", zegt ze.   

Tevredenheid 

“In het begin heb ik moeten bevechten om voor hem te zorgen. "Er werd flink geroddeld over wat ze ging doen. " Mensen denken altijd dat je het ergens voor doet. Ik ben gewoon doorgegaan en nu ziet iedereen dat het toch wel echt is. Ik denk dat een mens nou eenmaal niet voor zichzelf leeft, je bent er ook voor de ander. En dat geeft mij enorm veel voldoening in het leven, maar ook in wat ik doe.”