sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Fotoverhaal: Gezellig duurzame arcadekasten verplaatsen

Arcadekasten voor kinderen die duurzaam ondernemen met spelletjes stimuleren. Best een briljant idee. Ik liep een dagje mee.

In het vorige artikel uit het dossier Slimme Ondernemers in de Vallei interviewden we Timmy de Vos, initiatiefnemer van twee bedrijven die proberen e-waste bij kinderen onder de aandacht te brengen.

Eén van die ondernemingen is E-Waste Arcades, die arcadekasten tijdelijk in een school plaatst en ze na 2 maanden weer in een andere zet. De twist aan de kasten is dat ze geen muntje nodig hebben, maar een oude mobiele telefoon om er een spelletje op te spelen.

Om ondernemen echt mee te maken, loop ik met Timmy en zijn compagnon Joris een dagje mee terwijl ze de arcades gaan verplaatsen. Een lange maar gezellige dag. Ondernemen kan ook gewoon leuk zijn.

Met de gehuurde bus, geladen met een arcadekast komen we aan bij een school in Nieuw-Lekkerland, een plaats waar ik nooit eerder van heb gehoord. De kast, met aan de onderkant een oude wasmachine en binnenin een gebruikte computer, kun je echt niet in je eentje uitladen.

Joris manuvreert met enorme expertise langs de paaltjes en andere obstakels om de kast naar de school te brengen. Dit apparaat draag je liever niet zelf!

Op de school aangekomen praten we kort met iemand van de school. Vooral belangrijk is de plaats waar we hem neerzetten. De Arcade heeft stroom nodig én kinderen moeten hem wel kunnen zien. Dit lijkt een prima plek.

Toch even kijken hoeveel e-waste de kinderen al hebben verzameld. De scholen die de arcadekasten krijgen, hebben meegedaan aan de E-Waste Race (een competitie tussen scholen wie de meeste e-waste kan ophalen) en staan in de top 5. Een prima hoeveelheid, concludeert Timmy.

De arcadekast is bijna klaar voor gebruik. Natuurlijk is er altijd tijd voor plezier. Joris heeft fotogenieke duimen en een mond waar je lang naar kan blijven kijken. Prachtig.

Voordat de kinderen aan de beurt zijn, test het tweetal wel of het apparaat volledig werkt. Een gebruikte telefoon stoppen ze in de gleuf. Sensoren die ze zelf hebben ontwikkeld bekijken dan of het wel echt een mobieltje is. Is dat zo, krijg je credits om spelletjes te spelen.

Nieuwgierig kijken de kinderen naar het net neergezette apparaat. Timmy begint uit te leggen hoe de arcade werkt; en dat ze hun ingezamelde mobiele telefoons hier kunnen gebruiken om er spelletjes mee te spelen. Helaas heeft niemand er een paraat.

Na een tijdje komt een kind uit groep 8 met een telefoon aanzetten. “Van mijn moeder meegekregen.” Enthousiast wil hij hem door de sleuf duwen, alleen past hij er niet in. “Dat is een huistelefoon, die past niet” concludeert Timmy.

Als de kinderen de gang hebben verlaten voor gym, legt Joris uit wat de juffen moeten doen als er iets fout gaat. Hiervoor krijgen ze de sleutel met daaraan instructies hoe ze bijvoorbeeld andermans nieuwe mobieltjes uit de opvangbak kunnen halen – die willen ze liever nog blijven gebruiken.

Alles is gereed en het is tijd om verder te gaan. Timmy ziet op het schoolplein een skateboard liggen. Snel pakt hij hem op en rijdt een snel rondje over de tegels. Skills heeft ie zeker, helemaal als hij zijn (ietswat mislukte) flip laat zien. Hij wordt ook een dagje ouder.

Terwijl Joris wat eten voor onderweg aan het halen is, zoekt Timmy de volgende locatie op. Het is nog steeds heerlijk weer. We moeten naar Tiel rijden, een ritje van iets minder dan een uur.

Met Timmy achter het stuur en met controle over de radio, veren we op muziek de rit door. Als ik me mijn gloednieuwe Samsung telefoon laat zien, vraagt hij mij waarom ik geen Fairphone heb gekocht. Hij laat hem zijne zien. “Ik moet het toch een beetje stimuleren als ambassadeur.”

We arriveren op de eerste school in Tiel. Om de spullen uit de arcadekast te halen, hebben we het sleuteltje nodig. De vraag is alleen: waar hebben ze die gelaten? Gelukkig vinden de leraren hem al snel. Hij lag in een laadje.

Met de gevonden sleutel kan de achterkant van de kast open. Hier plaatst Joris dan de computer met het spelprogramma. Deze kun je niet bij het verplaatsen in de kast laten liggen. Daardoor kan het kapot gaan en is het te zwaar om te tillen. Alsof het al zonder computer moeilijk genoeg was om te verplaatsen.

Met echte teamwork brengen ze de kast naar buiten. Hij moet weer terug de auto in. De school had er maar weinig telefoontjes in verzameld. Als ze er 100 hebben, kunnen ze geld doneren aan het goede doel. Minder levert te weinig op. De teller stond op 15.

Op het schoolplein komen we kinderen uit de onderbouw tegen. “Wat is dat?” vraagt een van hen. “Dat is een apparaat om spelletjes op te spelen” legt Timmy uit. Eén begint er voor te lopen om het ding beter te aanschouwen. Het scheelt weinig of hij wordt ondergereden.

Gekke Timmy ook.

De arcadekast van de vorige school wordt neergezet op een andere school in Tiel. Dit is relatief dichtbij, maar moet nog steeds met de bus gebeuren. De school staat naast drie andere scholen.

Blijkbaar was het de verkeerde school. Het spul kan de deur weer uit en het juiste adres moet worden opgezocht. Het is minder dan honderd meter verder. Oeps.

Dit keer heeft het tweetal wel de goede school, alleen is het hek nog op slot. Dat is vreemd; ze hadden nog speciaal afgesproken om ’s middags te komen. De ingang blijkt aan de andere kant te zijn. Alleen het opnieuw in- en uitladen van de kast kost een kwartier. Gelukkig loopt er al iemand deze kant op.

Timmy legt uit dat het belangrijk is dat er nog speciaal kort aandacht is voor de arcadekast. Op de vorige school is dit niet gebeurd en is er maar weinig ingeladen. Graag had Timmy dat nu zelf even gedaan, maar de school is vandaag kindloos.

Vanuit het raam zien we het resultaat van hun E-Waste Race. Het resulteert niet in de mooiste tuin, maar het is wel goed voor de wereld.

De laatste arcadekast voor vandaag staat geïnstalleerd. Ook na een korte test lijkt deze te werken. Joris vertelt mij nog kort dat het enorm snel is bedacht. “Vorig jaar januari hadden we het idee, in mei hadden we een werkend prototype.” En het is ook nog verbazingwekkend leuk!

Discussieer mee Hoe duurzaam ben jij bezig?