sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Wat er schuilgaat achter “vertraging door aanrijding met persoon”

Als je vaak met de trein reist, heb je dit waarschijnlijk wel eens meegemaakt. Onlangs stond ook het treinverkeer tussen Ede-Wageningen en Arnhem stil. In dit interview sprak ik met Dave van der Veen. De 50-jarige treinmachinist werkt voor de Nederlandse Spoorwegen. Met pijn in zijn hart vertelt hij over de traumatische gebeurtenissen op zijn werk. “Terwijl ik God dank voor elke dag dat ik mag leven, zijn er zoveel mensen die de dood als uitweg kiezen, omdat ze geen andere mogelijkheid zien.”

Toen er een aantal jaar terug een jong meisje voor zijn trein sprong, liet dat Dave niet koud. "Helaas was dit zijn trein, maar een collega gun je dit ook niet. Verschrikkelijk dat een jong leven zo eindigde." Volgens Dave laat dit zien hoe belangrijk het is om het evangelie te verkondigen. Via via hoorde hij over het verhaal achter het meisje. Nieuwsgierig was hij niet, liever had hij dit niet geweten. Hoe minder je over de persoon weet, hoe beter dat is voor de verwerking. Op deze manier raak je er minder persoonlijk bij betrokken en is het sneller te verwerken. De NS doet alle nazorg. Zij nemen ook contact op met de familie.

Geen taboe

Tijdens deze traumatische ervaring reed er een leerling met Dave mee, want hij was mentor machinist. Voor hen beide bood de NS genoeg aan om hen te helpen. "Er rust zeker geen taboe op dit onderwerp onder de collega’s. Gesprekken zijn niet verplicht. Een online test geeft advies om wel of niet professionele hulp te vragen." Dave nam een dag rust, maar was daarna weer klaar om aan het werk te gaan.

Werknemers van de NS leren hoe je een ongewone situatie kunt herkennen. Ook dit is Dave al eens overkomen. Wederom een jong meisje. Ze loopt langs een plek op het perron waar bijna nooit iemand loopt. Er gaat een belletje bij Dave rinkelen: Is dit meisje van plan een eind te maken aan haar leven? Voor de zekerheid belt hij de treindienstleider, die vervolgens een collega machinist belt. Die draagt op zijn beurt het meisje over aan de politie. Later hoort Dave dat hij gelijk had. Wat had kunnen aflopen in een groot drama, is voorkomen. “Elke dag dat ik mag leven is een geschenk. Jezus is mijn redding, dat gun ik iedereen.” Het is zo aangrijpend om te zien dat iemand het leven niet meer ziet zitten en wil vluchten in de dood. Terwijl Jezus zegt: “komt tot Mij allen die vermoeid en belast zijn, en ik zal u rust geven.”

Niet alleen

Toch doet een ‘bijna-aanrijding’ meer met hem dan hij in eerste instantie had gedacht. Een paar jaar geleden reed er een dieplader over het spoor. Heel langzaam en kwam tot stilstand midden op de overweg, omdat hij een spoorboom eraf had gereden. Dave ziet het wanneer hij in de verte aan komt rijden. Voor remmen en stoppen is het te laat. De trein nadert snel en wanneer hij bij de overgang aankomt is de dieplader op een haar na op tijd weg. Zonder tijd te hebben om dit te verwerken, raast de trein door. Passagiers merkten dit hoogstwaarschijnlijk niet eens. Dave wel. ‘s Nachts spoken de beelden nog wel eens door zijn hoofd. Wat als we de dieplader hadden geraakt? "We zouden van het spoor gaan en met de hele trein het weiland in gaan."

Op plekken van de fatale aanrijdingen leggen familie en vrienden bloemen neer. Later worden deze verplaatst uit het zicht van het spoor, zodat de treinmachinisten er niet mee geconfronteerd worden. De eerste keer dat Dave terug moest langs deze plaats, haalde zijn leidinggevende hem op. Hierdoor hoefde hij niet alleen de confrontatie aan te gaan. Hij dacht het wel alleen aan te kunnen, maar was achteraf erg blij met zijn leidinggevende. Ook voor het thuisfront was dit een bemoediging. ‘Ik vind mezelf een gevoelsmens, maar het viel mijn gezin mee hoe ik het heb kunnen verwerken.’ Thuis waren ze misschien bang dat de klap voor Dave later zou komen, bij de eerste keer langs de plek bijvoorbeeld.

Afwisseling

Op de vraag of hij met angst naar zijn werk toe gaat, antwoordt Dave met overtuiging “nee”. Hij geniet volop van de natuur om zich heen en de rust in de cabine. Elke keer weer gaat hij met plezier naar zijn werk. Of hij nu een trein bestuurt of een dag rangeerwerk op het station heeft, iedere dag is anders en brengt iets moois met zich mee. "De afwisseling is ook erg prettig. NS is groot en daardoor rijden de machinisten heel veel verschillende trajecten. Deze moeten ze regelmatig berijden. Dat is ook nodig, want na een jaar ergens niet gereden te hebben, mag je niet alleen dat traject rijden. Voor de veiligheid van de reizigers wordt zelfs dit door de overheid gecontroleerd."

Als extra taak geeft Dave samen met collega’s voorlichtingen op basisscholen en middelbare scholen over de Nederlandse Spoorwegen. Hij deelt zijn ervaringen en legt uit hoe de leerlingen zo veilig mogelijk kunnen zijn rond het spoor. Of dit uiteindelijk een verschil maakt is natuurlijk niet te constateren. Wel laat het bij velen een indruk achter en daar doen ze het dan ook voor. "Op deze manier worden ook de aanrijdingen aan het licht gesteld. In het nieuws wordt er bijna geen aandacht aan geschonken. Als er geen nieuws is, is er ook geen ‘reclame’."