sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Vaarwel Polen, hallo Bennekom

Sinds Polen in 2004 is aangesloten bij de Europese Unie, zien we steeds meer Poolse arbeidsmigranten ons land intreden. Ze willen tijdelijk, of misschien wel voor altijd een nieuw bestaan in Nederland. Aneta van den Dries (Dyszynska) is één van hen. Ze waagde de stap voor zo’n nieuw bestaan en richtte in Herveld een eigen winkel op. Dat deed ze in de garage van haar huis.

Sinds Polen in 2004 is aangesloten bij de Europese Unie, zien we steeds meer Poolse arbeidsmigranten ons land intreden. Ze willen tijdelijk, of misschien wel voor altijd een nieuw bestaan in Nederland. Aneta van den Dries (Dyszynska) is één van hen. Ze waagde de stap voor zo’n nieuw bestaan en richtte in Herveld een eigen winkel op. Dat deed ze in de garage van haar huis.

Op een regenachtige dag komen we binnenlopen in het huis van Aneta in Bennekom.“Het is typisch Nederlands weer hè”, zegt ze met een glimlach terwijl ze naar buiten kijkt. Ze loopt naar de tafel en gaat zitten met in haar handen een stevige kop thee. Zo begint het gesprek over haar avontuur: van Polen naar Nederland.

Een eigen winkel

“In Polen kon ik moeilijk werk vinden. Uiteindelijk had ik werk bij een eierenbedrijf. Dit bedrijf zat ook in Nederland en ik mocht daar werken. Zo kwam ik hier." Van Polen naar Nederland, dat is niet niks. Papieren die je moet invullen, nieuwe mensen en natuurlijk  een andere taal. Het was daarom ook erg moeilijk voor Aneta. Nadat ze een beetje aan alles gewend was, kwam ze er al snel achter dat er vanuit de Poolse gemeenschap behoefte was naar Poolse producten in Nederland. “Ik wilde de Polen in Nederland een stukje Polen geven.” Ze begon daarom in de garage naast haar huis een eigen winkel; een kleine Poolse supermarkt, waar allerlei typische Poolse producten te vinden waren.

“Ik wilde de Polen in Nederland een stukje Polen geven” 

Lange dagen

Het was alleen te zwaar voor Aneta om haar eigen winkel te onderhouden. “Ik werkte ook nog fulltime bij het eierenbedrijf. Ik maakte lange dagen, zo begon ik om zeven uur ’s ochtends bij het eierenbedrijf tot kwart over drie en om vier uur opende ik mijn eigen winkel tot laat in de avond.” Aneta hield haar dubbele werk niet langer vol. Haar eigen winkel onderhouden was duur en de toekomst was onzeker. Er dreigde daarom een te groot risico om alleen verder te gaan met haar eigen winkel. "Ik was bang en verlangde naar zekerheid. Daarom besloot ik om te stoppen met mijn eigen winkel en alleen te werken bij het eierenbedrijf." 

Huisje, boompje, beestje

Inmiddels woont Aneta vijf jaar in Nederland. In die vijf jaar heeft ze de taal al goed onder de knie gekregen en heeft ze haar Nederlandse man Jimmy ontmoet. Zij hebben nu samen een huis in Bennekom. Drie maanden geleden is ze zelfs getrouwd met hem en kan ze achter haar Poolse achternaam een typische Nederlandse naam zetten. Aneta mist haar familie in Polen wel heel erg. Ze kan ze maar zo’n drie keer per jaar opzoeken.

Dit is één van de verhalen achter de Poolse arbeidsmigranten. Het verhaal van iemand die hard werkt en het hoofd boven water weet te houden. Ondanks het gemis van familie en vrienden in Polen.