sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Kerst voor Poolse gastarbeiders

Nieuwsvallei is voor kerst al eens bij Martin op camping de GoudsbergĀ in Lunteren langs geweest, maar waar en met wie heeft hij de feestdagen doorgebracht? Moest hij in Nederland blijven omdat een terugreis te duur was of heeft hij zijn familie in Polen kunnen bezoeken?

Nieuwsvallei is voor kerst al eens bij Martin op camping de Goudsberg in Lunteren langs geweest, maar waar en met wie heeft hij de feestdagen doorgebracht? Moest hij in Nederland blijven omdat een terugreis te duur was of heeft hij zijn familie in Polen kunnen bezoeken?

 

De feestdagen zijn voorbij en de redactie besluit om Martin weer op te zoeken. De vorige keer ontving hij ons heel vrij. Tuurlijk mochten we binnenkomen, “no problem!”.

Drie dagen in Polen

Nog steeds mogen we binnenkomen. Hij lacht om het filmpje dat we de vorige keer hebben gemaakt. Zodra we de camera aanzetten, wordt Martin wat serieuzer. Hij vertelt dat hij drie dagen bij zijn vrouw en kinderen heeft doorgebracht. En nu zit hij weer in zijn chaletje op camping de Goudsberg. Een andere dan de vorige keer: het was even zoeken. In deze chalet woont hij met vier andere, waaronder zijn goede vriend Michael.

In het chalet hangt een rustig sfeertje. Er wordt koffie gedronken (“Do you guys also like some?”) en televisie gekeken. De voorzieningen zijn niet geweldig: meer dan oploskoffie heeft hij niet. De televisie is een oude bak uit de vorige eeuw en als hij inlogt op zijn Facebook duurt het een eeuwigheid voordat hij een foto van zijn vrouw en kinderen tevoorschijn kan toveren.

Vrouw en kinderen

Hij vertelt dat hij graag een vast contract wil en dat hij van plan is om zijn vrouw en kinderen naar Nederland te laten komen. Hoe hij dat voor zich ziet, weet hij nog niet echt. 

Ook Michael schuift uiteindelijk aan. Hij heeft wat minder geluk gehad. Het was voor hem geen optie om naar Polen te gaan voor zijn vrouw en kinderen. Hij heeft er duidelijk geen vrede mee, maar het “moet maar zoals het gaat”. Hij weet zich niet zo verstaanbaar te maken als zijn kompaan. Dat zorgt voor stiltes. Afgewisseld met stiltes waarin hij gewoon sprakeloos is.

Op de camping is het rustig. Een enkeling loopt rond met zijn hond. Een capuchon over zijn hoofd, geen hallo. Nee, capuchon over het hoofd (het regent, wat voor een troosteloze sfeer zorgt) en de ogen strak op de grond gericht.

Het moet maar zoals het gaat.

Tekst: Nicolette de Boer