sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Europa als het beloofde land

Buitenlanders in Nederland, iedereen heeft er wel een mening over. De overheid doet er te weinig aan om ze weg te houden of biedt juist te weinig opvang. Maar wat is de visie van Nederlanders die zelf naar dergelijke landen zijn geweest? Vinden zij het terecht dat de immigranten niet altijd worden toegelaten in Nederland? Of snappen ze juist heel goed dat die mensen naar Europa komen? We vragen het een Nederlandse student die is opgegroeid in Ghana.

Buitenlanders in Nederland, iedereen heeft er wel een mening over. De overheid doet er te weinig aan om ze weg te houden of biedt juist te weinig opvang. Maar wat is de visie van Nederlanders die zelf naar dergelijke landen zijn geweest? Vinden zij het terecht dat de immigranten niet altijd worden toegelaten in Nederland? Of snappen ze juist heel goed dat die mensen naar Europa komen? We vragen het een Nederlandse student die is opgegroeid in Ghana.

Allard van Nierop is een lange, blonde jongen van 19. Hij studeert Internationale Ontwikkelingsstudies aan de Universiteit van Wageningen en woont op de Kenniscampus in Ede. Op het eerste gezicht zie je niets anders dan een echte Nederlandse reus van twee meter. Maar achter deze meters schuilt een jongen met een uniek verhaal.

Van Gaastmeer naar Ghana

Toen Allard nog geen twee jaar oud was, verhuisden zijn ouders van Gaastmeer in Friesland naar Tamale in het noorden van Ghana. Zijn vader werd uitgezonden als dominee en zijn moeder werd actief als verpleegkundige. “In die tijd was de ziekte aids nog een groot taboe dat doorbroken moest worden. Mijn moeder heeft toen een grote rol gespeeld in de promotie van Aids Awareness in Ghana.” Hij vertelt dat het binnenkomen van Ghana niet heel moeilijk was. “Het visum aanvragen duurt officieel erg lang, maar als je daar met een paar honderd euro staat te wapperen, gaat het opeens heel snel. Als je in Ghana zaken geregeld wil hebben, moet je geld hebben.”

Rijke Europeaan

Allard is bekend met buitenlanders die naar Europa willen komen. “Ik ken een handvol Ghanezen die naar Nederland zijn gekomen om te werken of te studeren. Dat gaat natuurlijk niet allemaal via de officiële weg, maar met de goede contacten in Ghana komen ze al een heel eind.” Een voorbeeld dat hij zich kan herinneren is een jonge Ghanees die klusjes deed bij een oude Nederlandse man in Ghana. De twee kregen goed contact en al snel bleek dat de Ghanees een intelligente jongen was. De Nederlandse man besloot de Ghanees te sponsoren en zorgde ervoor dat de jonge klusjesman een Europees diploma behaalde op een Nederlandse universiteit. Met dit diploma kon de Ghanees terug naar zijn land om zo meer te bereiken en ook meer te kunnen verdienen.

“Dit is een wens die veel Afrikanen hebben,” vertelt Allard. “In Afrika heb ik pas echt gezien wat armoede is. Als klein Nederlands jongetje stond ik al boven mijn Afrikaanse leeftijdsgenootjes, omdat ik blank was en dus rijk. Als ik bijvoorbeeld op de schommel wilde, hoefde ik er maar naartoe te lopen en de kinderen gingen al voor me uit de weg.” Maar Allard doelt ook op andere voorrechten. “Ik zag mensen langs de wegen die helemaal niks hadden, geen onderdak, geen voedsel en geen geld. Dan zie je pas hoe rijk je als Europeaan bent.”

Beloofde land

“Iedereen in Afrika wil naar Europa komen, want hier is het geld. Europa is voor die mensen het beloofde land. Ze denken dat wanneer ze hier komen ze zo even een paar miljoen zullen verdienen en dan weer terug kunnen naar hun eigen land. Helaas is de werkelijkheid natuurlijk een stukje anders, maar ik begrijp ze wel.”

Met de Internationale Ontwikkelingsstudies wil Allard mensen als de Ghanezen helpen, “maar het liefst allemaal! Er heerst nu de spanning dat Nederlanders vinden dat er teveel migranten binnenkomen, maar ik begrijp waarom ze hier komen. Als ik de absolute macht zou hebben, zou ik het land nog opener en toegankelijker maken. Ik weet natuurlijk niet of het planmatig mogelijk is, maar gevoelsmatig zeg ik: ‘Laat de Syriërs en alle andere buitenlanders maar komen!’”