sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Column: Poolshoogte nemen: “Sex?”

Aarzelend seinden we de man dat we hem iets wilde vragen. Hij nam me volledig op, zijn ogen gingen van boven naar beneden en terug. En ik zag het meteen: zijn schelmachtige blik, terwijl het raampje langzaam naar beneden ging: “Sex?”, vroeg hij. Ik keek mijn collega aan en schoot in de lach.  

Aarzelend seinden we de man dat we hem iets wilde vragen. Hij nam me volledig op, zijn ogen gingen van boven naar beneden en terug. En ik zag het meteen: zijn schelmachtige blik, terwijl het raampje langzaam naar beneden ging: “Sex?”, vroeg hij. Ik keek mijn collega aan en schoot in de lach.  

Mijn collega en ik moesten letterlijk POOLShoogte nemen bij de Oost-Europese vrachtwagenchauffeurs. Want hoe zou het zijn als Poolse of Roemeense chauffeur zo ver weg van huis?  Hoe leeft zo iemand? En hoe kijken de Nederlandse chauffeurs naar hun buitenlandse collega’s? Onze taak was om aan het einde van de avond antwoord te hebben op deze vragen. Maar ja, twee vrouwelijke journalisten plus een parkeerplaats met vrijwel alleen maar mannen. Dat gaat toch een beetje anders.

Nadat we een ritje naar Polen voor de tweede keer hadden afgeslagen liepen we weer over die enorme parkeerplaats. Ik voelde me als een stukje vlees tussen uitgehongerde mannen. En toch moet ik zeggen dat mijn stereotype beeld van ‘de vrachtwagenchauffeur’ doorbroken is. Eenmaal in gesprek over hun leven raakten we niet uitgepraat. Oost- Europese  vrachtwagenchauffeurs zijn naar mijn mening een interessante en onbelichte doelgroep. Er schuilen hele bijzondere en passievolle verhalen achter deze mensen.

Maar ja, elke keer na zo’n gesprek moesten we weer over die parkeerplaats op zoek naar die wit met blauwe kentekenplaten waar vast wel een verhaal achter zat. Omringd door vrachtwagens voelde ik  de ogen vanuit de donkere cabines in mijn rug branden. Deze situatie deed me erg denken aan een bepaald moment van het programma ‘Groeten uit de Rimboe’. Het moment wanneer de stamleden voor het eerst mensen uit Nederland ontmoeten en bekijken. Ze hadden nog nooit zoiets gezien en keken hun ogen uit. In dit geval waren wij de verwarde Nederlanders en zij de stamleden. Het leek wel of zij nog nooit of in geen tijden een vrouw hadden gezien. Ik kan nu terugkijken op een informatievolle, maar vooral rare avond met vreemde verzoeken. Gelukkig zat kerst er al aan te komen voor de mannen. Terug naar huis, terug naar hun vrouwen.