sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Betoog: slechte communicatie asielbeleid

De Nederlandse asielwereld is er een met onduidelijke wetgeving, ontevreden betrokkenen en ondoorzichtige organisaties. Een rondje langs de verschillende betrokken organisaties leert dat het asielbeleid van Staatssecretaris Teeven van onwenselijkheden aan elkaar hangt.

Het feit dat de gemeente Wageningen, samen met enkele andere gemeentes, afwijkt van Teevens beleid is illustratief voor de wanorde die heerst. De Wageningse wethouder De Brito zegt desgevraagd dat "Het Rijk geen sluitende opvang heeft". Wageningen regelt en subsidieert zelf de opvang voor uitgeprocedeerde asielzoekers. Een paar maanden terug zou dit regelrecht tegen het beleid van Teeven indruisen en dus strafbaar zijn. Echter, enkele weken terug stelde de Raad van Europa dat Nederland bad, brood en bed moet bieden aan illegalen. Een nederlaag voor Teeven die van mening is dat illegalen op geen enkele manier geholpen moeten worden in Nederland te blijven. Feit is dat de wetgeving aan alle kanten hapert.

Dan de betrokken organisaties. Het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) maakt meer vijanden dan vrienden. De organisatie heeft de taak geschikte plaatsen te vinden voor opvang van de asielzoekers. Gezegd hebbend dat het gaat om een lastige taak, maakte de organisatie op zijn minst discutabele beslissingen. Zo werd er besloten om in het Drentse dorpje Oranje (200 inwoners) maar liefst 1400 vluchtelingen op te vangen. De enige die daar blij van werd is ondernemer Hennie van der Morst die maandelijks 180.000 euro opstrijkt voor de opvang op zijn vakantiepark Speelstad Oranje. Het NRC Handelsblad concludeerde al dat asielopvang big business is geworden.

 

'Openheid is goed, maar niets zeggen is beter' lijkt het dogma


De Nederlandse Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) is een organisatie die moeilijker te strikken is voor een interview dan pakweg de paus. Openheid is goed, maar niets zeggen is beter lijkt het dogma. Ook het IND heeft geen volledig schone handen. Begin december kwam naar buiten dat de organisatie een Zweeds taalanalysebureau (Sprakab) heeft ingehuurd dat onevenwichtige beoordelingen heeft gemaakt in Somalische asieldossiers. Sprakab was al eerder bestraft door een Britse rechter omdat men gesprekken met asielzoekers niet analyseerde, maar vooral beoordeelde of iemand overtuigend klonk. Voor een organisatie die op eerlijke wijze moet besluiten of een asielzoeker mag blijven of niet, is geloofwaardigheid van het grootste belang. Dergelijke voorvallen dragen daar niet aan bij.

De dupe van misstanden zijn vaak omwonenden of de asielzoekers en vluchtelingen zelf. In Wageningen bouwde de gemeente bij, zonder daar een vergunning voor aan te vragen. In andere gemeentes wordt een dorp na minimaal overleg honderden asielzoekers in de maag gesplitst. Wanneer de verschillende organisaties duidelijker zouden communiceren met elkaar en belanghebbenden, is het aannemelijk dat het draagvlak onder de bevolking voor asielopvang groter wordt. Die communicatie begint van bovenaf, Meneer Teeven.