sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Zoek een plaatsje en laat je betoveren door prachtige verhalen

In een ruimte achterin museum de Casteelse Poort in Wageningen verzamelen mensen zich om zo naar drie verhalen van de vertelkring Eva Luna te luisteren. De ruimte stroomt langzaam vol. Aan de muur hangen kleurrijke schilderijen. Sommigen zijn zelf kleine verhaaltjes.

 Na een tijdje is de ruimte gevuld met vrijwel alleen maar mensen van 70+. Iedereen zoekt een plaatsje en gaat zitten. Voorin de ruimte ligt een tapijt, dat warmte uitstraalt, alsof je in een woonkamer zit. Toch is het vrij koud. Een oude vrouw trekt met wat hulp snel haar jas weer aan.

"Ik vind het ontzettend leuk om mensen te zien genieten"

“Er zijn zoveel prachtige verhalen en sommigen zijn al eeuwen oud. Het is mooi om zulke verhalen dan door te geven,” aldus Carolien, een van de vertellers van Eva Luna. “De mensen die vandaag naar onze verhalen komen luisteren, vinden het heerlijk om meegenomen te worden in zo’n verhaal. Ik vind het ontzettend leuk om die mensen dan zo te zien genieten.” 

De kinderen van Lir

Vier kinderen leven een mooi en vredig leven, totdat ze door hun jaloerse stiefmoeder veranderd worden in zwanen. Een vrouw met een dwarsfluit stapt naar voren. Ze speelt een heel oud lied en iedereen wordt meegenomen door de treurige klanken.

Als zwanen moeten de kinderen 300 jaar doorbrengen op drie verschillende wateren. De jaren zijn zwaar en gaan langzaam aan hen voorbij. Het enige wat de kinderen troost geeft is wanneer ze samen zingen. De eenzaamheid die de zwanen voelen klinkt door in de stem van Carolien, de verteller van het verhaal.

Na 900 jaar rondgezworven te hebben veranderen de zwanen weer in mensen. Iedereen die ze ooit gekend hebben, is er niet meer. Zelf zijn ze zo oud, dat ze diezelfde dag hun laatste adem uitblazen. Op de stem van de verteller na is het in de ruimte helemaal stil.

Het ontstaan van St. Patrick’s Day

Vrolijke muziek galmt door de ruimte. Sommige mensen sluiten hun ogen om de muziek nog beter op te kunnen nemen. Er was eens een jongen genaamd Patrick. Hij had in zijn jeugd weinig interesse in het christendom. Veel liever bracht hij zijn dagen door in het bos, spelend met de reeën.

Tot hij op een dag ontvoerd werd door rovers. De reeën konden van achter de bomen alleen maar toekijken hoe hun vriend werd meegenomen. Hester, die het verhaal vertelt, heeft geen papier met tekst nodig. De woorden komen uit haar mond alsof ze er zelf bij is geweest.

Patrick werd meegenomen naar Ierland, waar hij gedwongen schaapsherder werd. Tijdens de nachten, wanneer Patrick bang was, sprak hij met God. De mensen in het publiek kijken opgelucht naar Hester, wetend dat Patrick zich niet meer alleen hoeft te voelen.

Er gingen zes jaren voorbij, voordat Patrick een visioen kreeg waarin hem werd opgedragen om uit Ierland weg te gaan. Hij keerde terug naar zijn geboorteland, Groot-Brittannië. Na een paar jaar keerde Patrick terug naar Ierland om Gods woord te verkondigen. Behalve de schilderijen hangt er ook een krans aan de muur, met als thema St. Patrick’s Day. Hij is met groene strikjes en klavertjes versierd. Langzamerhand voelt het net alsof je zelf in Ierland bent en alles meemaakt.

 

"Op zo'n middag voel je je toch minder alleen"

Voor de laatste keer applaudisseert het publiek vol enthousiasme en met een lach op het gezicht lopen de mensen de ruimte uit om samen een kop koffie of thee te drinken. Een dame met een vriendelijke glimlach en een blos op haar wangen vertelt: “Veel mensen van mijn leeftijd zijn alleen, net zoals ik. Dan is het leuk om op een zondagmiddag hier naartoe te gaan. Dan voel je je toch wat minder alleen.”