sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Wanneer de rol van 'de moeder de vrouw' niet vanzelfsprekend blijkt te zijn

Olga (41) uit Veenendaal is echtgenote, dochter, vriendin en werknemer maar geen moeder. Hoewel dat geen bewuste keuze is geweest, geniet ze nu intens van het ‘langzame’ leven samen met haar man. “Als de kinderen van mijn zusje of schoonbroer een weekend zijn blijven logeren en op zondagavond de deur uit zijn, denk ik: dat was héél leuk en gezellig, maar we hebben het weer overleefd.”

Het Boekweekthema omvat dit jaar  ‘de moeder de vrouw’ en vindt plaats van 23 tot en met 31 maart.  Bij de bekendmaking ontstond er veel ophef omtrent het thema, want “de vrouw anno 2019 is geëmancipeerd en meer dan alleen een moeder", aldus critici.  Olga herkent deze tijdsgeest over moederschap in haar omgeving. Ze ziet veel moeders die klagen omdat ze continu thuis zitten om voor de kinderen te zorgen. “Ze willen werken of drie keer in de week sporten. Daar hoorde ik mijn moeder vroeger echt nóóit over.”


Weemoed

Olga wilde altijd fulltime moeder worden maar het mocht niet baten. Ze kon geen kinderen krijgen. Het medische circuit ingaan was geen optie maar wel ging ze samen met haar man in gesprek met pleegzorg. Uiteindelijk kozen ze er voor om toch met z’n tweeën verder te gaan omdat datgene wat pleegzorg van hen zou vragen ze niet konden en wilden bieden. “Het was een periode van rouw en worsteling. Maar nu zie ik het als cadeautje van God. We hebben zoveel vrijheid en rust in ons leven.” Af en toe komen de kinderen van haar zus en zwager over de vloer en behalve een boel gezelligheid brengt dat ook wat weemoed met zich mee. “Vooral als ze tegen me aankruipen en mijn bescherming en veiligheid nodig hebben.” 

 
Eigen keuze van de vrouw

Haar visie op vrouwen die er bewust voor kiezen om geen kinderen te krijgen heeft aardig gewisseld door de jaren heen. Eerst kon ze zich goed voorstellen dat vrouwen carrière boven kinderen verkozen, om zich vervolgens te conformeren met de oproep in de Bijbel: “ga heen en vermenigvuldigt u.” Daar als vrouw geen gehoor aan geven vond ze toentertijd wat egoïstisch. “Ik snap het nu heel goed wanneer sommige vrouwen ervoor kiezen om in de tijd waarin we nu leven, geen kinderen op de wereld te zetten. Dat is hun eigen keuze.” 


Ondanks haar geëmancipeerde kijk op de vrouw is haar favoriete gedicht Spreuken 31. Daarin wordt de vrouw vrij traditioneel omschreven als degene die voor haar gezin en het huishouden zorgt. Maar voor Olga gaat het haar voornamelijk om “dat de vrouw wordt bejubelt door haar man, om haar werk en inzet. De spotlight wordt op de hardwerkende vrouw gezet en om haar kwaliteiten geroemd. De vrouw is geen onderdanige slaaf.”  Wanneer haar man dit over haar uitspreekt groeit ze, zegt ze stralend.

 


AGV-moeder

Haar eigen moeder was een traditionele fulltime moeder; als ze uit school kwam, stond de thee klaar. Wanneer ze wakker werd, lag haar outfit, idem dito, klaar. Er was geen ruimte voor overleg. “Ze was heel mild, zorgzaam en lief. Ze was ook heel makkelijk. Spelen ging boven schoonmaken. Ze was een typische aardappel, groente, vlees-moeder.” Toch veranderde dit tijdens haar jeugd, toen er voor haar moeder moeilijke dingen omhoog kwamen die ze moest gaan verwerken. Daardoor werd ze minder capabel om voor het gezin te zorgen en kwam er meer ruimte voor zeventien-jarige Olga om te rebelleren, wat ze vervolgens ook deed. Dat verslechterde de moeder-dochter relatie. “Eerst waren we nog vriendinnen, maar toen niet meer. Er op terugkijkend dacht ik dat ík vooral de dader was, maar ik sprak haar laatst en het bleek dat zij zich ook dader in het verhaal had gevoeld.”

 


Meelijden én mee blij zijn

De relatie tussen moeder en dochter verbeterde toen Olga zich op haar dertigste bekeerde en het christelijk nest waarin ze is opgegroeid weer hervondt. Dat bracht veel teweeg in de relatie met haar moeder: “Het zachtaardige van onze relatie kwam weer terug”. Inmiddels noemt ze haar moeder “moedertje”, vooral omdat ze ouder is geworden. In de periode dat Olga geen kinderen bleek te kunnen krijgen, toonde haar moeder haar liefdevolle karakter. “Ze was ontzettend fijngevoelig. Eigenlijk voorzichtiger dan nodig. Wanneer mijn zus bijvoorbeeld zwanger was dacht ze dat ik ontzettend veel verdriet zou hebben. Dat viel mee. Ze is een vrouw die meelijdt maar ook mee blij kan zijn wanneer ik dat ben. Ze is een expressieve, assertieve vrouw, net als ik.”