sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Rondje cultuur

Deze week is het nationale museumweek. Ook Wageningen deed hier actief aan mee. In Museum De Casteelse Poort kun je sinds zaterdag 6 april de overzichtstentoonstelling van de Culturele Ronde Wageningen vinden. Alle deelnemende kunstenaars, maar liefst 72, tonen een zelfgekozen favoriet uit hun collectie. Op zaterdag 13 en zondag 14 april van 11.00 - 17.00 uur stellen veel Wageningse kunstenaars en galeries hun ruimtes open voor bezoek.

De ingang is niet te missen. Een grote ballon swingt vrolijk door de lucht. Het is dus duidelijk feest. Bij de ingang staan twee kleine meisjes van ongeveer 9 jaar. Het meisje met de blonde haren vraagt aan mij of de ballon van mij is. Ik antwoord dat de ballon van het museum is. Ze gaat er meteen heel overtuigend op in “Ik mocht hem hebben van het museum, dus ik neem hem mee.” Voordat ik het weet, pakt ze de ballon en skate ze samen met het andere meisje ervandoor. Ik wil naar binnen lopen, maar direct komt er een wat oudere, bijna kale man naar buiten. “Nemen ze de ballon nou mee? Dat is wel brutaal!” De man gaat er achteraan en ik besluit alvast naar binnen te lopen.

Ik loop meteen naar de laatste kamer aan het einde van de gang. Totale stilte. Ik kijk rustig wat rond. Op ooghoogte hangen rond de kamer een aantal schilderijen. In het midden van de kamer ligt een vel papier met daarop nummertjes, gekoppeld aan de kunstwerken. Nummertje, kunstenaar, soort kunstwerk, afmetingen en prijs. Af en toe hoor je wat gelach van de vrijwilligers die in de buurt van de ingang in hun kantoortje zitten. De man die net de meisjes achterna is gegaan, komt terug naar binnen en loopt direct datzelfde kantoortje binnen: “Heeft ze zomaar de ballon meegenomen.”

Je kunt er niet omheen
Ik loop een stukje terug en kom een medewerker tegen terwijl ik langs de kelder loop. Hij vertelt mij: “Dit is de kelder, waar de bewoners vroeger levensmiddelen bewaarden. Vroeger was dit museum namelijk een villa en daarvoor heeft hier een kasteel gestaan. Daar komt dus ook de naam ‘Casteelse poort’ vandaan.” Ik ben hier voor de culturele ronde, maar het is onmogelijk om totaal niks mee te krijgen van de geschiedenis van dit gebouw of van Wageningen. “Via tekeningen hebben we de fundering van een gevechtstoren weten te vinden en toen hebben we het weer open kunnen breken.” Ik loop de kelder in om het van dichtbij te kunnen bekijken. De treden van de trap, die boven de kelder loopt, kraken enorm wanneer de medewerker besloten heeft naar de eerste etage te gaan.

Wanneer ik de kelder uitloop zie ik een gastenboekje liggen. Het notitieboekje is bijna voor de helft vol geschreven. Wanneer ik de namen lees, word het mij vrij snel duidelijk welke doelgroep dit museum over het algemeen trekt. Greet, Riet, Elly, Antoinette, Jantina, Jan Smit. JAN SMIT! Wat heeft Jan Smit hier te zoeken?! Ik kijk even goed naar het handschrift. Sierlijke, schuine letters. Dat zou vast een wat oudere man geweest zijn, die toevallig dezelfde naam als de zanger draagt.

Nu is het mijn beurt om de krakende trap op te lopen. Op de eerste verdieping aangekomen, valt mijn oog op een ruimte waar nu ook beelden en andere soort kunst te vinden is. Ik loop naar een foto die achterin de kamer hangt. Het is een typische google afbeelding van een mandarijnen partje met een donkere achtergrond.

Toch nog andere bezoekers
Terwijl ik de rest van de kunstwerken aan het bekijken ben, loopt er een wat ouder echtpaar binnen. De allereerste andere bezoekers die ik hier tref. “Onze kleinzoon is kunstenaar, Toon Rijkers. Ik denk dat zijn beeld hier wel staat, drie mannen.” Ik verlaat de ruimte en loop de rest van de eerste verdieping over, op zoek naar het beeld van Toon Rijkers. Ik kom erachter dat er verder niks van de Culturele Ronde te vinden is op deze verdieping en ik vraag mezelf af of ik niet ergens een ruimte gemist heb. Ik loop weer naar beneden en zo kom ik terecht in de allereerste kamer waar ik heen gegaan was. Een mevrouw met een blonde paardenstaart komt een trap aflopen, die ik dus totaal gemist had. Zodra zij beneden is, loop ik naar boven. Ik kijk even rond en… gevonden! Een donkergrijs beeld van drie mannen met keppeltjes op, dit moet wel het werk van Toon Rijkers zijn.

Nadat ik dit beeld gevonden heb, weet ik zeker dat ik alles gezien heb en loop de gang weer door richting de uitgang. Wanneer ik buiten kom, zie ik dat de ballon nog steeds weg is. De Culturele Ronde is dus niet alleen maar voor oud, maar jong kan het ook waarderen. Of op zijn minst de ballon.