sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

'Persoonlijk vind ik dat die mensen op de stoel van God gaan zitten'

Bekladde posters van Suitsupply waarop twee zoenende mannen te zien zijn en begin april dit jaar twee incidenten in Dordrecht waarbij sprake was van anti-homogeweld. Homofilie blijkt in Nederland nog niet voor iedereen zo vanzelfsprekend. De homo-ontmoetingsplek 'de Roze Bunker' in Arnhem probeert hier een verandering in te brengen. 'Uiteindelijk hoop ik dat alle labels weg zijn', aldus voorzitter en penningmeester Janneke van Maanen.

De veiligheid van homoseksuelen neemt tegenwoordig af, volgens van Maanen: ‘We hebben een tijdje gehad rond de jaren ’70 -‘80  toen niemand er moeilijk over deed. Nu merk je dat je er toch meer aandacht aan moet geven, want er gebeuren gewoon veel incidenten.'  Ieder weekend komen er incidenten voor in de regio Arnhem, volgens van Maanen. Het gaat dan vooral om discriminatie, schelden en slaan. ‘Schelden is eigenlijk meer slaan geworden’, voegt ze eraan toe. ‘De mishandeling van twee homofile mensen op de brug van vorig jaar april was wel erg heftig, maar dat is niet raar. Het komt vaak voor.' 

Er zijn periodes geweest waarin het beter ging, maar momenteel neemt de tolerantie af, vertelt van Maanen. ‘Het is nu heel hard, erg zwart-wit. Het is meteen rammen en niet meer communiceren.’
De Roze Bunker probeert daarom een veilige omgeving te zijn voor deze doelgroep.

Verboden liefdede Roze Bunker in Arnhem
In een sfeervol versierd café vertelt van Maanen dat het initiatief de Roze Bunker inmiddels al zo’n 65 jaar bestaat. Het initiatief valt onder de hoofdorganisatie COC die verschillende verenigingen verspreid heeft over heel Nederland. De Roze Bunker richt zich op de regio Midden-Gelderland.
De ontmoetingsplek is van oorsprong opgericht om de wet te veranderen. Eerder waren zulke ontmoetingsplaatsen namelijk verboden en iedereen die hier tegenin ging werd hardhandig opgepakt. ‘Het is natuurlijk belachelijk dat dat niet mocht, want wat is er nou mis met liefhebben? Dat kan toch nooit fout zijn?', vraagt Van Maanen gefrustreerd.   

Mensen kunnen bij de Roze Bunker terecht om over problemen te praten waar ze tegenaan lopen, maar ook om een drankje met elkaar te doen. ‘Af en toe is hier een feest, maar meestal is het hier gewoon elkaar ontmoeten. Het is eigenlijk meer een huiskamercafé’, legt van Maanen uit.

'Wat is er nou mis met liefhebben? Dat kan toch nooit fout zijn?

Ongelijkheid in de samenleving
Van Maanen vertelt dat de doelgroep vaak niet naar de pers gaat en ook geen aangifte doet. ‘Daardoor blijven statistieken achter en denken ze dat het wel meevalt. Nou, ik kan je verzekeren dat het helemaal niet meevalt’, vertelt ze licht geïrriteerd. De vrijwilligers bij de Roze Bunker proberen mensen bewust te maken om aangifte te doen.

‘Wanneer het slechter gaat in de economie of in de wereld, dan zoekt de samenleving zondebokken’, volgens Van Maanen.

Van Maanen wil dit toelichten en  geeft een voorbeeld over de ongelijkheid die zij merkt. ‘Je hebt bijvoorbeeld de gaypride, daar kun je van alles van vinden. Het is alleen absoluut niet zo zoals het op tv komt’, benadrukt ze.

’Op één boot staan mensen in de schaarse kleding van een winkel. Er zijn zo’n 75 boten die gewoon heel netjes zijn en dan komt elke keer die ene kloteboot op de tv. Dan denkt iedereen dat de gaypride allemaal naakte, zoenende mannen zijn. Dat is dus helemaal niet zo, dat is maar één boot.’

'Gelijke monniken, gelijke kappen'
Ze haalt het voorbeeld van de jaarlijkse zomer carnaval in Rotterdam aan. ‘Daar zijn bijna alleen maar naakte vrouwen met stickertjes op hun borsten. Hoor je daar ooit iets over?’, vraagt Van Maanen. ‘Ik zie daar geen verschil in. Gelijke monniken, gelijke kappen.’

In deze ongelijkheid die zij merken proberen ze verandering te brengen door voorlichting te geven. De medewerkers van de Roze Bunker doen dat op middelbare- en basisscholen, aan de politie, mensen van de wijkteams en mensen in de zorg.

Op de stoel van God zitten
Bij de Roze Bunker vinden ze dat iedereen een eigen identiteit heeft. ‘Als het binnen de regels van de wet is, dan heb ik het niet over geloof, moet je kunnen zijn wie je bent.’ Van Maanen vindt dat men daar geen oordeel over zou moeten hebben. ’Persoonlijk vind ik dat die mensen een beetje op de stoel van God gaan zitten. Want wie ben jij om te oordelen over een ander?’, aldus van Maanen. ‘Stel God zou bestaan, laat het laatste oordeel dan aan Hem over en ga niet zelf het stuur overnemen.’

 

Of er iets veranderd is in Arnhem na het geweldsincident tegen een homostel in april vorig jaar, reageert Van Maanen hoofdschuddend. ‘Het is gewoon hetzelfde gebleven. Het is eigenlijk kabbelend water, dan is er opeens een stormpje geweest en daarna gaat het kabbelende water gewoon weer hetzelfde door.’  Afgelopen maandag besloot de rechter dat er in deze zaak echter geen sprake van homogeweld zou zijn geweest laat de Volkskrant weten.

Van Maanen is vastbesloten haar missie door te zetten. ‘Ik hoop dat we helemaal opgaan in de menigte en het niet meer uitmaakt wie of wat je bent.’

Janneke van Maanen

Discussieer mee Vind je dat er genoeg aandacht aan homofilie wordt besteed?