sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Levende boeken vertellen over autisme

Op Wereld Autisme Dag is buurthuis de Meerpaal omgetoverd tot een levende bibliotheek van mensen. In de bibliotheek zijn negen 'levende boeken', negen echte mensen met elk een eigen verhaal. De rode draad van elk verhaal is autisme, en de gevolgen daarvan op het dagelijkse leven. De verhalen zijn uiteenlopend: het ene gaat over werk, het andere over geloof en weer een ander over pestgedrag. Kenmerkend is dat alle verhalen heel persoonlijk zijn, zo wordt het voor de lezer duidelijk en herkenbaar.

De avond wordt georganiseerd door IBASS (Integrale Begeleiding Autisme Spectrum Stoornis). Het is een stichting die in Gelderland en omgeving actief is voor mensen met autisme, en hun ouders en verzorgers. Paulien Fopma, coach bij IBASS, vertelt waarom deze avond is georganiseerd: ‘Als mensen hebben we stereotypen nodig om de wereld te begrijpen, maar dit kan ook omslaan in vooroordelen over anderen. Deze bibliotheek is bedoeld om verhalen over autisme naar buiten te brengen, het gesprek aan te gaan en om te laten zien wat het met een mens doet. Autisme is er niet alleen tijdens bijvoorbeeld het studeren, maar dat neem je in heel je leven mee.’ Paulien hoopt dat mensen niet in zwart-wit blijven denken, maar dat er juist nuance komt in het beeld van autisme.

Wanneer je een boek wil lezen, krijg je dezelfde regels als in een normale bibliotheek. Je behandelt een boek met respect, neemt de tijd en luistert goed naar het verhaal. Op die manier komen er mooie gesprekken uit, die verhelderend zijn over leven met autisme en de gevolgen ervan. Bij een groot whiteboard mogen mensen een verhaal uitzoeken en het reserveren. Naast het bord zit Nicole Retera, ook coach bij IBASS, die je met een vriendelijke lach uitlegt wat de bedoeling is en je naam in het schema zet. Het verhaal van een moeder met autistische kinderen is net gereserveerd, dus wijst Nicole naar de tafel in de hoek van de kamer, waar koffie, thee en koekjes op staan.

Na een kwartier wachten is het verhaal vrij. In de leeszaal, waar negen stellen stoelen staan verdeeld, is de sfeer van een bibliotheek goed nagebootst: er klinkt wat geroezemoes, maar geen verstaanbare verhalen. Het is er warm en de stoelen zitten lekker. De vrouw vertelt over de invloed van autisme op haar kinderen en op haar eigen leven. Wanneer je kind autisme heeft, moet je bijvoorbeeld alles wat er gebeurt gaan plannen, om duidelijkheid en structuur te creëren. Spontane gebeurtenissen zijn moeilijk te verwerken, en die worden dan ook snel vermeden. ‘Autisme heeft ook mooie kanten, waar mensen vaak niet aan denken. Mijn kinderen hebben hele goede humor en zijn altijd erg betrouwbaar. Je weet direct wat je aan ze hebt.’ Dan is het tijd om af te ronden, het gesprek duurde ongemerkt langer dan ingepland. Dat gebeurt vaker, waardoor de gehele planning wat verschuift. Het geeft niets, er heerst een rustige en ontspannen sfeer. Teruglopend naar het kleinere zaaltje voelt het alsof je een echt boek hebt gelezen. Het geeft rust en stof tot nadenken.

Het tweede gesprek begint ook later dan gepland. Het is een verhaal over werkdruk en autisme, een man die een burn-out heeft gehad vertelt over het gevaar van je grenzen overschrijden. Werkgevers willen tegenwoordig graag het maximale uit hun werknemers halen, maar daarbij moeten je grenzen wel duidelijk zijn. Het zou volgens hem goed zijn als daar meer aandacht aan besteed wordt, bijvoorbeeld op scholen. Hij legt uit dat mensen met autisme minder goed merken dat ze over hun grenzen gaan, waardoor een burn-out sneller op de loer ligt. Het is een gevaar van deze maatschappij.

Terug in de andere zaal worden er evaluatieformulieren uitgedeeld. 'Voor een volgende keer', wordt er gezegd. Nicole legt uit dat ze het vaker willen organiseren, om steeds meer mensen de verhalen te laten lezen. Misschien andere verhalen, maar met hetzelfde onderwerp. Het ingevulde formulier komt op de stapel en de avond is voorbij. Een avond vol inspirerende en duidelijke verhalen. Een leerzame avond, want verhalen staan niet altijd in boeken, maar lopen overal rond. Mensen zouden vaker moeten gaan lezen.