sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Klederdracht: traditie, maar geen erfgoed

Een boer met klompen aan, een boerin in een jurk met schort en een ouderwets wit kapje op haar hoofd. Een Hollandser tafereeltje bestaat er bijna niet. Nederland heeft immers een lange geschiedenis van klederdracht en vrijwel elke streek kent zijn eigen traditionele kleding. Zo ook Gelderland. Je zou het een stukje erfgoed kunnen noemen, maar is dit eigenlijk wel zo?

Een boer met klompen aan, een boerin in een jurk met schort en een ouderwets wit kapje op haar hoofd. Een Hollandser tafereeltje bestaat er bijna niet. Nederland heeft immers een lange geschiedenis van klederdracht en vrijwel elke streek kent zijn eigen traditionele kleding. Zo ook Gelderland. Je zou het een stukje erfgoed kunnen noemen, maar is dit eigenlijk wel zo?

Bij het woord erfgoed wordt al snel gedacht aan historische gebouwen. Kastelen, molens, grachtenpanden, noem het maar op. Dat is geen gekke gedachtegang, want op de welbekende werelderfgoedlijst van UNESCO is vrijwel alleen plaats voor oude bouwwerken. Toch omvat erfgoed veel meer dan dat.

Daarom houdt UNESCO sinds 2008 ook een lijst bij voor het zogenaamde immateriële erfgoed. Hier vallen onder andere oude tradities en rituelen onder. Nederland draagt tot nu slechts een kiezelsteentje bij aan de lijst. Enkel de bloemencorso, de Boxmeerse Vaart en de Sint Maartensviering zijn opgenomen.

Klederdracht wordt vooralsnog dus niet gezien als een wereldwijd immaterieel erfgoed. Maar wanneer we een stapje terug doen naar ons eigen kikkerlandje, komen we uit bij de Nationale Inventaris Cultureel Erfgoed. Dit is onze eigen verzameling van alle erkende en waardevol geachte Nederlandse tradities. Zoals te verwachten valt, passeren onder andere klompen en Koningsdag de revue. Maar vreemd genoeg is ook op deze lijst klederdracht de grote afwezige.

Klederdracht is nergens officieel opgenomen als Nederlandse traditie. Betekent dit dan dat wij klederdracht niet meer als ons erfgoed zien? De Nederlanders lijken er anders over te denken. In streken als Volendam en Staphorst worden de traditionele uniformen nog regelmatig uit de kast gehaald, en ook in de Gelderse Vallei lijkt klederdracht niet helemaal een ondergeschoven kindje te zijn.

Zo zijn er verschillende organisaties die de aloude kleding onder de aandacht blijven brengen. De Lunterse Hof is daar een voorbeeld van, een centrum voor Veluwse klederdracht. En ook het Historisch Museum Ede stelt nog steeds een klederdrachtcollectie tentoon. Beide organisaties zijn lid van Erfgoed Gelderland, een coöperatie van verschillende historische genootschappen. Zij willen door de samenwerking met deze genootschapen de Gelderse geschiedenis levend houden.

Op hun beurt is Erfgoed Gelderland weer partner van de Provincie Gelderland. Die is ook van mening dat het ‘cultureel erfgoed een wezenlijke bijdrage levert aan de Gelderse samenleving’. Om dit te bewerkstelligen hebben ze in 2013 een subsidie aan Erfgoed Gelderland gegeven, zodat deze organisaties als de Lunterse Hof kunnen blijven ondersteunen.

Hiermee wordt eigenlijk indirect aangegeven dat klederdracht nog steeds een belangrijk plekje heeft in de Nederlandse geschiedenis en als onderdeel van onze traditie. Het mag dan wel geen officiële plaats hebben op de lijsten, in de Gelderse Vallei wordt het nog steeds als een stukje cultureel erfgoed gezien.