sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Het publiek vraagt, Treur geeft

Franca Treur, literair schrijfster van onder andere “Dorsvloer vol confetti” en “Hoor nu mijn stem” trapt met een lezing de Boekenweek 2019 in Veenendaal af. Het onderliggende doel? Verbinding zoeken met het publiek ofwel “een kloof slaan tussen de reformatorische wereld en mensen die anders leven” aldus de schrijfster.

Het is zaterdag, half drie ’s middags. Het zaaltje van de Cultuurfabriek waar de lezing plaatsvindt doet kaal aan, met enkel wat paarse- en groen-gekleurde gordijnen als raambekleding. Zeven rijen met harde plastic stoelen staan verdeeld over de ruimte en een aantal bezoekers zit al. Ik neem plaats achterin en al gauw komt er een man van rond de veertig naast me zitten en zegt “We halen de gemiddelde leeftijd wel naar beneden zeg.” Ik glimlach want ik kwam net tot dezelfde conclusie. De zaal is gevuld met overwegend veel grijze hoofden. We kletsen wat tot Franca Treur binnenkomt. Ze wordt welkom geheten door de coördinator en begint vervolgens haar praatje maar niet voordat ze ongevraagd een applaus krijgt. Ze heeft wat weg van Doutzen Kroes, maar dan de Zeeuwse en iets oudere versie ervan. Volle lippen, platte, sierlijke neus, blond haar op schouderlengte. Ze slist een beetje en praat enigszins hijgerig alsof ze zenuwachtig is.


Ze begint meteen met haar nieuwste boek “regieaanwijzingen voor de liefde”, een verhalenbundel in samenwerking met illustrator Ettema. Ze leest twee hoofdstukken voor maar het duurt niet lang voordat religie zijn weg vindt in haar verhaal. Onvermijdelijk, want Treur staat erom bekend dat dit thema in haar werk de boventoon voert. “Had u bepaalde verwachtingen?” vraagt ze aan het publiek. “Had u verwacht dat het over de refo-wereld zou gaan?” Één vrouw roept volmondig “ja!” “Dan doen we dat. Ik had eigenlijk wel meer rokjes verwacht.” Er klinkt gelach in de zaal.


Ze gaat verder met haar boek “Hoor nu mijn stem” en wanneer iets over naamsveranderingen in de bijbel ter sprake komt wordt het publiek weer actief. “Saulus werd Paulus!” “Abram werd Abraham!” “Sarai werd Sarah!” De bewijsdrang van bijbelkennis van het publiek is evident. Ze vertelt over het geluid van de zondagsrust, het thema stilte, en haar keuze voor een fictief karakter zodat het een “eerlijk boek” zou worden. Toch praat ze over haar personage Gina alsof ze in werkelijkheid bestaat.


Er wordt een pauze ingelast en het eerste wat ik een rij achter me hoor is: “Ik ben het niet met haar eens.” Ik kijk om en zie twee dames zitten. “Ik heb het eerste boek gelezen maar heb totaal geen behoefte om de rest te lezen.” Waarom ze op de lezing is? “Mijn vriendin wilde heen” en ze wijst naar de vrouw rechts. “Ik snap niet dat Franca los van alle dogma’s niet het positieve van geloof kan inzien. Ik vind het zonde. Ik geloof óók ongeacht hoe religieus ik ben opgevoed.” Een andere vrouw mengt “knap dat u dat kan!”. Even later verschijnt de vrouw weer, nu met een nieuw-gekocht boek van Treur in de hand. Ze is toch overstag gegaan, ondanks haar ongezouten mening eerder. Hij is zelfs gesigneerd.

 


Gedurende de lezing wordt ze bestookt met theologische vragen door een man met een grijze snor en een brilletje. Ze houdt stand en beantwoordt ze. Ook klinken er andere kritische geluiden, maar tevens een geluid van herkenning en gedeelde twijfel. De lezing loopt ten einde en de schrijfster wordt door de coördinator bedankt voor haar genuanceerde houding. Treur keerde zich in 2001 van het geloof af maar bleef altijd geïntrigeerd door de psychologische kant ervan. “Ik ben weleens jaloers op de zekerheid die men heeft door het geloof en er zijn ook dingen die ik mis. Wellicht is dat de reden dat ik me nog bezig houdt met dit thema.” Voor haar leefkeuze moet ze zich vaak verantwoorden wanneer ze voor een christelijk publiek spreekt. “Dat had ik nu ook een beetje. Het gaat over mijn persoonlijke ideeën en mijn kijk op het geloof. Het onderwerp roept het op, maar ik vind het niet erg. Het hoort erbij.” 

 
“Ik vond de discussie rondom het thema van de Boekenweek, de moeder de vrouw, interessant en Franca Treur was een van de vrouwelijke schrijfsters die zich in die discussie mengde. Ze schrijft natuurlijk ook gewoon heel goede boeken. Ook haar laatste boek kreeg lovende recensies Daarnaast is het in een omgeving als Veenendaal, oftewel de biblebelt, altijd interessant om een auteur uit te nodigen die gelovig is opgevoed. Veel mensen zullen zich in haar verhaal herkennen.” stelt Cornelie de Kuijper, coördinator cultuur & ontmoeting van de Cultuurfabriek in Veenendaal.

 

Headerfoto: Bibliotheek Veenendaal