sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Heen en weer met het Renkumse Veer

Het verhaal van het iconisch gele pontje in beeld

Het is nog vroeg in de ochtend. De lucht is grauw en dikke wolken zorgen er voor dat de zon niet kan doorbreken. Het kabbelende water van de Neder-Rijn heeft een mengeling van donkere tinten. Een bus vol vermoeide gezichten arriveert aan de oeverkant. De medewerkers van de papierfabriek hebben er een lange nachtdienst op zitten. Behendig manoeuvreert de chauffeur zijn voertuig de gierpont op. De remmen piepen wanneer de bus vol arbeiders tot stilstand komt. Wanneer de motor van de bus afslaat, loopt het toerental van de veerpont weer op. Niet veel later zet het vaartuig koers richting Heteren en verdwijnt het weer in de ochtendmist.

Artikel uit 1973 over de laatste vaart van het Veer. Bron: Veluwepost

Artikel uit 1973 over de laatste vaart van het Veer

Zo moet de dagelijkse overvaart tussen Renkum en Heteren ongeveer gegaan zijn, totdat in begin jaren ’70 de nabijgelegen brug werd aangelegd. De veerpont tussen Renkum en Heteren werd in 1973 uit dienst genomen wegens een te sterke daling in de omzet. Het was niet meer mogelijk om het hoofd boven water te houden. Destijds zijn er in de Tweede Kamer zelfs nog Kamervragen gesteld over het behoud van het Veer, maar daar zag de overheid geen brood in. De jaren en de Nederrijn kabbelden voort, zonder veerverbinding. Iets meer dan veertig jaar later is er een stukje geschiedenis hersteld. Er is weer een veerverbinding tussen Renkum en Heteren.

 

Dertien herinneringen
“En of het veer veel mensen vervoerde” vertelt Jeroen Niels. Hij schreef een boekje over herinneringen aan zijn opa, die maar liefst 28 jaar lang veerman was op de pont. “Mijn opa was een markante man” vertelt Niels, terwijl hij een foto laat zien. “Hier zie je hoe hij er altijd uit zag, met zijn typerende kleding, klompen aan de voeten en zijn alpinopetje op. Het was een opvallend figuur, wat er ook voor zorgde dat ik voor mijn boekje heel veel mensen kon spreken die mijn opa gekend hebben.” Maar liefst dertien mensen deelden hun herinneringen met schrijver Niels. Met het verhaal over zijn opa legde Niels de link met Renkumse Veer. “Nadat ik in mijn boekje herinneringen aan hem (Toon Niels red.) had gebundeld, ontstond er de behoefte om nog een boekje te schrijven over het Renkumse Veer.” Zodoende verscheen er in juni 2015 een tweede boekje, getiteld: Historie Renkumse Veer.

“Destijds zijn er in de Tweede Kamer zelfs nog Kamervragen gesteld over het behoud van het Veer, maar daar zag de overheid geen brood in”.

 

Voor dag en dauw
Niels vertelt hoe belangrijk de pont was. “Vroeger diende het veer voor de gehele bevolking van Renkum, Heteren en omliggende dorpen. Arbeiders van de papierfabriek, schoolgaande kinderen en recreanten.” De medewerkers van papierfabriek Parenco werkten in ploegendiensten. Het werk in de fabriek ging 24 uur per dag door. Rond zes uur ’s ochtends werden de nachtwerkers afgelost door een nieuwe groep arbeidslieden. Rond twee uur ’s middags en rond tien uur in de avond was er nog zo’n arbeiderswissel. De vaartijden van de pont werden afgestemd op de arbeidswissels.

Zodoende moest de veerpont van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat ingezet worden. De veermannen maakten lange dagen. “Mijn opa was elke dag wel op het water te vinden. Er waren nog twee andere veermannen in dienst, de ene was net als mijn opa ook in dienstveerman en , de andere was een invalkrachtreserveveerman” vertelt Niels. Vlakbij de rivier, aan de kant van Heteren staat het opmerkelijke witte huis waar vroeger pontbaas Van den Bergh woonde. Tot de dag van vandaag woont daar het nageslacht van familie Van den Bergh.

“Het terugbrengen van de veerdienst is naast het herstellen van historische waarde ook ter promotie van Renkum, Heteren en omliggende dorpen.”

Tegenwoordig is de functie van de veerdienst aanzienlijk veranderd. Dat staat als een paal boven water. “De waarde van het huidige pontje zit ‘m vooral in toerisme” aldus Niels. “Op de pont is alleen plaats voor fietsers en wandelaars. Groot transport gaat over de brug.” Er zijn plannen om het pontje onderdeel te laten worden van een grote fietsroute. Renkum is met zijn wonderschone natuur niet de enige toeristische trekpleister in de omgeving. Aan de kant van Heteren zijn Steenbakkerij Steenfabriek Randwijk en de Gelderse Smalspoor Stichting te vinden. Die hebben natuurlijk ook baat bij de stroom van toeristen. Het terugbrengen van de veerdienst is naast het herstellen van historische waarde ook ter promotie van Renkum, Heteren en omliggende dorpen.

In ere hersteld
Het iconisch gele pontje vaart sinds twee jaar weer over de Rijn. De pont die ooit in dienst van de Renkumse gemeenschap had gestaan maakte haar rentree, en hoe! De grote pont werd vervangen door een klein pontje waar plaats is voor maximaal 12 passagiers. In het eerste jaar vervoerde het pontje maar liefst 8.679 passagiers. In 2016 daalde dat aantal licht, naar 7.953 passagiers. Op zonnige dagen vaart het pontje af en aan om toeristen en dorpsbewoners naar de overkant te brengen. Het is een plek van rust en een plaats van ontmoeting. Het pontje is nu niet alleen een verbinding tussen Renkum en Heteren, maar ook een verbinding tussen de bewoners van de rivierdorpen en hun geliefde Rijn.

Voor meer informatie over het Veer klik hier.

 

 

Het verhaal over het Renkumse Veer vormt het einde van een serie ontluikende verhalen over Renkum. Volg de zoektocht van Nieuwsvallei naar de leefbaarheid van het dorp hier! Wat vindt u ervan? Wij horen het graag!

Discussieer mee Heeft u herinneringen aan het veer?