sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Gooi niet weg wat gemaakt kan worden in het Repair Café

Een ouder echtpaar werd eens gevraagd hoe ze hun huwelijk zo lang in stand hebben gehouden. Hun antwoord: “We komen uit een tijd waarin we repareerden wat kapot was, we gooiden het niet zomaar weg.” Dat is precies de gedachte achter het Repair Café: kapotte spullen repareren én deze vakkennis overdragen.

Vrijdagmiddag, één uur. De zon schijnt diep het atelier in en verlicht glinsterend gereedschap op vijf lange werktafels. Achter de tafels, in een kring opgesteld, zijn vrijwilligers druk in de weer met naaimachines, gereedschapkisten en messenslijpers. Er klinkt vrolijk geklets, terwijl ze hun bekende ritueel uitvoeren. De gemiddelde leeftijd ligt hoog, een enkele twintiger daargelaten. Er wordt citroencake uitgedeeld en mij wordt door drie verschillende mensen koffie aangeboden.

Initiatief
Het Repair Café is een initiatief van Martine Postma uit Amsterdam. Buuurthuis Ons Huis is zes jaar geleden ook in Wageningen gestart, onder leiding van Ansjeliek Coolbergen. “In eerste instantie deed ik het om spullen nieuw leven in te blazen, maar het groeide uit tot een plek waar mensen elkaar kunnen ontmoeten als ze zich eenzaam voelen. Het vaste team bestaat uit twaalf man, die erg hecht met elkaar zijn.”

Startschot
Om half twee komen de eerste bezoekers binnen met stofzuigers, strijkijzers en radio’s. Bij de receptietafel krijgen ze een bonnetje voorzien van hun volgnummer, het product dat gemaakt moet worden en wat het probleem is. Het repareren is gratis, maar als er nieuwe onderdelen nodig zijn, brengen bezoekers die zelf mee. Sommigen kunnen direct aanschuiven aan de werktafels, anderen wachten aan de koffietafel, waar ze vrij snel met elkaar of met vrijwilligers aan de klets raken.

Leren van elkaar
Vrijwilliger Joe Cost Budde gaat aan de slag met een rollator; één van de remkabels moet vervangen worden. Hij werkt hier inmiddels zes jaar en heeft van de anderen de kneepjes van het vak geleerd. “Ik ben een keer meegekomen met André en blijven hangen.” Hij wijst naar de vakman die het ene na het andere apparaat weer aan de praat krijgt. “De eerste keer ben ik zestien uur bezig geweest met een lamp. Dat gaat nu wel sneller.”

Milieu
Geklets, roerende lepeltjes in koffiekopjes en stofzuigers die getest worden: een scala aan geluiden en toch zijn de mensen ontspannen. Een bezoeker bekijkt aan een werktafel hoe zijn stapel gescheurde spijkerbroeken steeds kleiner wordt. “Ik kom hier drie keer per jaar. Ik houd graag rekening met het milieu en gooi spullen niet zomaar weg. Wat ik zelf niet kan maken, breng ik hier.”

Speciaal gereedschap
Met een fel werklicht, overgenomen van een schoonheidsalon, onderzoeken twee vrijwilligers aan de overkant hoe ze een stofzuiger open kunnen krijgen. “Elk merk vergt ander gereedschap. Fabrikanten maken hun producten zo dat je het naar hun eigen reparateur moet brengen als het kapot is. Met een gewone schroevendraaier komt je er niet meer. Van de vrijwillige bijdrage schaffen wij speciaal gereedschap aan.”

Een misverstand
Halverwege de middag maken twee bezoekers bezwaar; iemand die net binnenkwam is direct doorgelopen naar een werktafel. De receptioniste gaat er achteraan en binnen twee minuten kan de volgende aanschuiven bij een andere tafel. “De jongeman is hier voor het eerst. Hij had niet gezien dat er een wachtruimte is. Dat kan gebeuren.”

“Huh? Nu is ‘ie scheef!” Een monteur kijkt geschrokken naar de lampenstandaard in zijn hand. “Nee hoor, dat hoort zo”, stelt de eigenaar hem lachend gerust. Ondertussen drijft een frisse citroengeur de koffie- en theelucht weg; Joe heeft de rollator ingesmeerd met siliconenspray. “De remkabel is inmiddels gemaakt en mevrouw is er hartstikke blij mee!” Maar een stoomstrijkijzer kon niet gerepareerd worden. Volgens de eigenaresse was hij te ver heen. “Ik zal toch een nieuwe moeten kopen. Maar ik vind dit een geweldig initiatief!”

Samen
Messenslijper Roeland Cortois haalt een keukenmes over een slijpsteen. Bij hem komen mensen met messen, scharen en tuingereedschap. “Er is niet altijd iets te doen voor mij, maar dan kijk ik graag rond en geniet ik van de sfeer. Mensen kunnen hier echt zichzelf zijn.” Zelf maakt hij het ene geintje na het andere met de andere vrijwilligers.

En die saamhorigheid is te voelen tot aan het einde van de middag. Al kletsend wordt er opgeruimd en samen gezocht naar een zoekgeraakt pootje. Iedereen helpt mee om de spullen weer op hun plek te krijgen; al snel zijn de tafels leeg en is de vloer schoon. Alsof er niets gebeurd is.