sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Een dag vol woorden

Introduction

8.00

Mijn wekker loopt af en ik pak mijn mobiel. Ik lees de appjes die ik gisteravond heb gekregen, maar met mijn vermoeide ogen niet meer wilde lezen. In sneltreinvaart neem ik de streepjes en rondjes in me op en hang er klanken aan. De streepjes en rondjes vormen samen letters en , die combinatie woorden. Zonder dat ik er bewust bij nadenk lees ik de berichtjes van mijn vrienden moeiteloos.

9.15

Eindelijk kom ik mijn bed uit en maak ik me klaar voor het ontbijt. Nog een beetje vermoeid pak ik het gele pak vanillevla. Vluchtig lees ik wat voor ingrediënten erin zitten en hoeveel calorieën het bevat. Ik schenk het in en check even het nieuws op mijn telefoon. Een foto van Trump en Kim Jong-Un prijkt op de voorpagina. Mijn ogen glijden even over het scherm en na een paar seconden denk ik dat ik voldoende informatie heb. Ik kijk nog even snel hoe laat mijn bus ook alweer vertrekt. De reis van Laag-Keppel naar Arnhem duurt 49 minuten. Zucht.

9.42

Ik fiets naar de bushalte en ga op het bankje zitten. Ik start Netflix op en kijk een Engelstalige serie. Af en toe lees ik mee met de ondertiteling. Eindelijk is daar mijn bus. Even kijk ik op het scherm en ik weet gelijk waar ik over moet stappen. Mijn mobiel komt weer tevoorschijn. Ik lees een paar artikeltjes en verveeld scroll ik nog wat heen er weer. Ik tik snel een bericht naar mijn vriend. Even vragen hoe het met hem gaat. Hij had me gister geappt dat hij moest werken vandaag dus een berichtje terug verwacht ik niet.

10.26

Om erachter te komen welk spoor ik moet hebben, start ik een app op en kijk ik naar de cijfers die verschijnen. Nu weet ik welke tijd en welk spoor de trein verstrekt. Spoor 11. Ik pak een boek uit mijn tas en lees verder in het verhaal waar ik een paar dagen daarvoor aan begonnen ben. Het gaat over een meisje dat erachter komt dat ze kan vechten tegen demonen. Er resteren nog maar een paar pagina’s en ik moet en zal hem uitlezen voordat de trein tot stilstand komt. Ik vecht tegen de letters en scan de woorden. Echt lezen? Nee, mijn ogen glijden over de pagina en nemen de informatie in kleine delen op. Zo volg ik het verhaal, maar hoef ik niet alles te lezen. Een pagina waar ik normaal ongeveer een minuutje over zou doen, lees ik nu in de helft van die tijd.

10.36

De remmen piepen als de trein tot stilstand komt. Het boek heb ik niet uit. Dat moet dan maar op de terugreis, denk ik een beetje teleurgesteld. Ik stap uit en loop richting het centrum van Arnhem. Op de bordjes staat waar ik naartoe moet maar daar hoef ik niet naar te kijken. Ik volg gewoon de stroom mensen.

 Impact

We staan er niet bij stil hoeveel we lezen. Ik ook niet. Vandaag heb ik er voor het eerst echt bewust over nagedacht hoe groot de rol van letters in ons dagelijks leven is. Hoe vaak check jij ook niet even het nieuws of lees jij de berichtjes die je hebt ontvangen? Sta jij erbij stil dat bij alles wat wij doen in het dagelijks leven, we lezen? Tegenwoordig is het datings-leven vooral online en chatten we heel wat af. We ontvangen belastingbrieven, informatie om te stemmen, e-mails en om een baan te krijgen moet je een sollicitatiebrief schrijven. Ons hele leven hangt aan elkaar door middel van letters.

Maar wat als je niet voldoende kunt lezen? Als je laaggeletterd bent? In 2016 werd bekend gemaakt dat ruim 1 op de 9 Arnhemmers te maken heeft met laagletterdheid. Van staatnaambordjes, voorlezen aan je kinderen of geldopnemen bij de pinautomaat. Overal heb je te maken met taal. “Je bent er 24 uur per dag mee bezig”, zeggen laaggeletterden volgens Maria de Haan, coördinator hulpverleging laaggeletterden in Arnhem. “Je bent ermee bezig om het te verdoezelen en het op te lossen. Er is veel onrust in de hoofden omdat je niks op kunnen schrijven.”

En als ik morgen opsta, neem ik het weer voor lief dat ik kan lezen en schrijven. Want voor mij is het net als ademen. Ik hou van de letters. Maar soms ben ik me ook bewust van mijn tekortkomingen. Terwijl ik dit schrijf, verschijnen er her en der rode ribbels onder de woorden. Fout gespeld. Want ja, ook ik ben geen ster in taal, lezen en schrijven. 
 

Discussieer mee Zou jij zonder woorden kunnen?