sluiten Cookies

Stel uw persoonlijke cookie-instellingen in. Hou er rekening mee dat bepaalde onderdelen van NieuwsVallei.nl niet of niet optimaal zullen functioneren als u cookies blokkeert.
Lees ons cookie statement voor meer informatie.

Cookies toestaan Cookies niet toestaan

Creatief met taal in Veenendaal

De Ritmeesterfabriek, zondag 7 april. Als je komt aanlopen zie je borden met daarop “Poëziemiddag” en “Taalpodium”. Aha, hier moet het dan zijn. Je wordt op het terrein alle kanten op gestuurd, maar uiteindelijk ben je binnen en ga je een trap op. Hier is de kantine. Hier gaat het straks allemaal gebeuren, in een oude sigarenfabriek.

Het is Taalpodiummiddag. Buiten is het warm en de witte doorzichtige gordijnen waaien rustig in de wind. We zitten in een grote ruimte met bruingrijze vloer en oranje muren waar hier en daar grote abstracte schilderijen aan hangen.

Vrijwel meteen word je welkom geheten door de organisatoren en ze voeren gelijk een kort gesprek met je. Zo is Leo Mesman de voorzitter van de vereniging Taalpodium en de avond wordt geleid door Roeland en Geerten. Geerten heeft daarin als presentator de belangrijkste rol. Als je om je heen kijkt, zie je zo’n tien mensen om een tafel zitten. Er heerst een gezellige sfeer in deze kantine, zeker in de pauze. Wat meteen opvalt is dat iedereen in verschillende kleine groepjes met elkaar praat.

De bezoekers en dichters lijken allemaal creatieve mensen, misschien zelfs wel vrije geesten. Een van de mannen draagt een hoed. Er zijn ook een aantal jonge mensen, zoals Maya. Zij heeft auditie gedaan voor het conservatorium. Maar toch zijn het voornamelijk wat oudere mensen. Zo is er een dichter uit Zeist die al sinds de middelbare school een passie voor poëzie. “Het hangt wel af van wat voor docenten je had en in welke mate ze poëzie behandelden.” Een belangrijke boodschap van hem is dat als je iets bedenkt, je het altijd moet opschrijven. “Soms bedenk ik iets tijdens het rijden en ga ik toch even de parkeerplaats op om het op te schrijven. De mobiele telefoon helpt wel, maar niet in de auto natuurlijk.”

Opeens klinkt er een hard geluid. Roeland heeft net op de mini-gong geslagen. Waarschijnlijk is dit het moment dat we gaan beginnen. Dat klopt, want iedereen gaat zitten. We zijn met 25 mensen. Het programma van het Taalpodium is niet heel erg tijdgebonden. Dat hangt natuurlijk af van het aantal aanmeldingen.

Er is een divers repertoire met diverse mensen. Maya doet met moeder Joyce o.a. een coverversie van Rose Untraveled van Linkin Park, en zelf doet ze ook nog een aantal eigen nummers. Op de middelste rij tikt de man met de hoed mee met het ritme. Hij lijkt bekend met wat hij hoort. Ook is er nog een voordracht van een man uit Rhenen met een hoed uit Nepal. “Dan lijk ik meer een jongen.” Het ziet er grappig uit. Er is ook nog een Turkse meneer die gedichten voorleest. Volgens Geerten schrijft hij zijn gedichten niet alleen in het Nederlands, maar ook in het Turks.

Aan het eind hebben we nog een haiku, en zoals hij dat noemt een ‘mislukte limerick’ van de organisator. Maar waarom mislukt? Je bent toch gewoon creatief met taal?